Υπάρχει όριο στο μαύρο χιούμορ; Ο Αρκάς απαντά «όχι» με το νέο μίνι άλμπουμ του.
Και μετά τα «Μαύρα», επανέρχεται και παρουσιάζει τα ακόμα πιο μακάβρια «Πολύ Μαύρα» (εκδόσεις Γράμματα), μια συλλογή γελοιογραφιών με θανατηφόρες ατάκες γύρω από τον θάνατο, που όσο πλησιάζει τόσο πιο απαισιόδοξα αστείος φαντάζει.
Πρωταγωνιστής δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Χάρο. Μαυροφορεμένος, χωρίς πρόσωπο και κρατώντας ένα πελώριο δρεπάνι, συνεπής στα ραντεβού που έχει κανονίσει μόνο αυτός, κυνικός, χιουμορίστας, ετοιμόλογος, κάποιες φορές υπομονετικός αλλά ποτέ αναβλητικός.
Και ο Αρκάς είναι για ακόμη μια φορά βαθιά πολιτικός και επίκαιρος, οξύτατα επικριτικός προς τους εφησυχασμένους μελλοθάνατους, ιδιαίτερα όταν ετοιμάζονται να πάρουν κι άλλους στον λαιμό τους.
«Φοβάμαι να πεθάνω», ομολογεί ο ηλικιωμένος στον Χάρο που ετοιμάζεται για ακόμη μια διεκπεραίωση. «Τι σύνταξη παίρνεις;», τον ρωτά αυτός. «350 ευρώ», ανταπαντά ο ηλικιωμένος. «Δεν θα καταλάβεις διαφορά», τον καθησυχάζει ο δρεπανηφόρος άρχοντας λίγο πριν το Επέκεινα…
