Τώρα που μπαίνει ο Σεπτέμβριος και τα μαζικά κύματα των επισκεπτών αποχωρούν σιγά σιγά, θα προτείνουμε σε όποιον τυχερό έχει αφήσει κάποιο υπόλοιπο από την άδειά του, να επιλέξει το νησί της Μακεδονίας και δεν θα το μετανιώσει!
Η Θάσος είναι το νησί που ξέρει να σου δείχνει διαφορετικό πρόσωπο κάθε μέρα: μια μικρή παραλία που δεν υπάρχει στον χάρτη, ένα καφενείο σε χωριό που μοιάζει να έχει σταματήσει ο χρόνος, ένα μονοπάτι που σε οδηγεί σε θέα που κόβει την ανάσα. Δεν χρειάζεται να ψάξεις για «το ιδανικό»· εδώ το βρίσκεις τυχαία, σε κάθε στροφή του δρόμου. Ο πειρασμός να απλώσεις την πετσέτα σου σε μια παραλία και να κινείσαι μόνο ανάμεσα στο γαλάζιο της θάλασσας, την ταβέρνα και το δωμάτιο είναι μεγάλος. Κι όμως, τουλάχιστον μία μέρα αξίζει να την αφιερώσεις αλλιώς: να ακολουθήσεις δρόμους και μονοπάτια που θα σου αποκαλύψουν την πολύπλευρη ψυχή της Θάσου· ένα μωσαϊκό τοπίων, ήχων και αρωμάτων που σπάνια συναντάς συγκεντρωμένα σε έναν τόπο και μάλιστα με τέτοια ένταση.
Στις επόμενες γραμμές θα αναζητήσουμε τα ομορφότερα σημεία του νησιού, μέσα από πέντε επιλεγμένες διαδρομές.
Ξεκινάμε…
Λιμένας, ένα αρχαίο λιμάνι
Η βόλτα στην προκυμαία του παλιού λιμανιού, εκεί όπου τα λιγοστά αλλά καλοδιατηρημένα πέτρινα κτίσματα στέκουν πλάι στις ψαρόβαρκες, είναι από μόνη της μια μικρή χρονοκάψουλα. Ομως, αξίζει να αφήσετε για λίγο τη θάλασσα πίσω και να περιπλανηθείτε στον ιστό τής -κάπως άναρχα ανεπτυγμένης- σύγχρονης πόλης και στα γύρω υψώματα.
Εκεί θα σας περιμένουν σπουδαία ίχνη της αρχαιότητας: όπως η Αρχαία Αγορά, ναοί αφιερωμένοι στον Δία, την Αρτεμη, την Αθηνά, τον Διόνυσο και τον Ποσειδώνα. Πιο ψηλά, στον δασωμένο λόφο, δεσπόζει το αρχαίο θέατρο (5ος αιώνας π.Χ.) -ένα από τα ομορφότερα στον ελλαδικό χώρο- που προσφέρει θέα τόσο στο καταπράσινο βουνό όσο και στο Αιγαίο που απλώνεται μπροστά του. Στο αρχαίο θέατρο μπορείτε να έρθετε ακολουθώντας από το παλιό λιμάνι ένα ευχάριστο αλλά ανηφορικό μονοπάτι (15 λεπτά) ή με το αυτοκίνητο.
• Το σεργιάνι στην ιστορία της αρχαίας Θάσου θα ολοκληρωθεί στο μικρό, αλλά με σημαντικά εκθέματα, αρχαιολογικό μουσείο που βρίσκεται στην οδό Μ. Αλεξάνδρου (τηλ. 25930 22180).
Διάσημες παραλίες
Φεύγοντας από τον Λιμένα προς τα νότια, ο δρόμος οδηγεί πρώτα στην πανέμορφη, αλλά και κατειλημμένη σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της από τουριστικά συγκροτήματα, παραλία της Μακρύαμμου. Στενοί δρόμοι θα σας φέρουν στην πιο απόμερη -αλλά εξίσου πολύκοσμη- ακτή Σαλιάρα στον Αϊ-Γιάννη που οφείλει το λευκό της χρώμα στις εναποθέσεις υπολειμμάτων μάρμαρου από τα κοντινά λατομεία.
Επόμενη στάση, τα συνεχόμενα ακρογιάλια της «Χρυσής Αμμου» και της «Σκάλας Παναγιάς», όπου θα βρείτε δεκάδες μικρά και μεγαλύτερα καταλύματα, μαζί με πληθώρα επιλογών για φαγητό. Το κομμάτι αυτό της Θάσου είναι από τα πιο τουριστικά· η κίνηση εδώ κοπάζει μόνο όταν ο Οκτώβριος κάνει την εμφάνισή του. Για ανάσες δροσιάς, αξίζει να ανηφορίσετε προς τα χωριά Ποταμιά και Παναγιά, που κρύβονται μέσα σε μια πανδαισία πράσινου από πλατάνια, καστανιές και καρυδιές.
Σκάλες και δαντελωτά ακρογιαλιά
Ξεκινώντας και πάλι από τον Λιμένα, αυτή τη φορά ακολουθείτε τον δυτικό παραλιακό δρόμο, που περνά από τα θερινά θέρετρα της Σκάλας Ραχώνι, της Σκάλας Πρίνου, της Σκάλας Σωτήρος, της Σκάλας Καλλιράχης και της Σκάλας Μαριών. Εδώ η ακτογραμμή φιλοξενεί όμορφες αμμουδερές παραλίες, αλλά με έντονη τουριστική αξιοποίηση.
Φτάνοντας στα Λιμενάρια, αξίζει να αναζητήσετε στο βόρειο τμήμα της παραλίας Τρυπητή το σπήλαιο με τη φυσική πισίνα. Μόλις 2 χιλιόμετρα νοτιότερα από τα πολύβουα Λιμενάρια, ξεχωρίζει η ακρογιαλιά Μεταλλεία (οφείλει το όνομά της στα μεταλλεία σιδήρου που υπήρχαν εδώ), όπου δεσπόζουν τα ογκώδη κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα -απομεινάρια μιας εποχής βιομηχανικής ακμής. Σίγουρα θα πρέπει να επισκεφθείτε το Πευκάρι, που ξεχωρίζει για τα λευκά του βράχια και τους αλλεπάλληλους αμμώδεις του κολπίσκους.
Η διαδρομή συνεχίζεται στο παραλιακό θέρετρο του Ποτού. Νοτιότερα, αμέσως μετά, θα συναντήσετε την αμμουδιά του Αγίου Αντωνίου και στη συνέχεια τη δημοφιλή, πλήρως οργανωμένη παραλία Ψιλή Αμμος. Για περισσότερη ησυχία, αναζητήστε τις μικροσκοπικές ακτές Ρωσογκρεμός και Νότος.
Ανάσες ορεινής δροσιάς
Αν υπάρχει νησί όπου αξίζει να αφήσεις την ακτογραμμή και να ανηφορίσεις στην ορεινή ενδοχώρα, η Θάσος σίγουρα βρίσκεται στην κορυφή της λίστας. Τα ορεινά της χωριά μοιάζουν με μικρά, πέτρινα κοσμήματα και, τόσο στη φυσική τους ομορφιά όσο και στην αρχιτεκτονική τους, θυμίζουν τους παραδοσιακούς οικισμούς του Πηλίου. Οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτές τις ορεινές «φωλιές» έχουν στροφές, αλλά διασχίζουν καταπράσινα τοπία που κάνουν τη διαδρομή απόλαυση. Ισως το ομορφότερο από αυτά τα χωριά να είναι ο Θεολόγος, που παλαιότερα υπήρξε και πρωτεύουσα του νησιού. Εδώ θα βρείτε υπέροχα καλντερίμια, ενδιαφέροντα μουσεία και όμορφα εστιατόρια με δροσερές αυλές.
Από την παραλία του Πρίνου, μια διαδρομή ανηφορίζει προς τα χωριά Μικρό και Μεγάλο Καζαβίτι, που κρύβονται σε μια πλαγιά του βουνού – πληγωμένη από παλιές φωτιές, αλλά ακόμη πλούσια σε πράσινο. Από το Μικρό Καζαβίτι, ο δρόμος συνεχίζει και καταλήγει στην είσοδο του μοναστηριού του Αγίου Παντελεήμονα, σε σημείο με ασύγκριτη θέα.
Ποτός, Αρχάγγελος, Αλυκή
Μία διαδρομή που δεν πρέπει να χάσετε. Μετά τον Ποτό, ο δρόμος στρέφεται ανατολικά, διασχίζοντας το νοτιότερο τμήμα του νησιού. Εδώ ξεχωρίζει ο κόλπος του Αρχάγγελου με τις δύο μικρές παραλίες του Λιβάδι και Αρσανά, αγκαλιασμένες από πεύκα. Αξίζει μια στάση και στο σπουδαίο μοναστήρι του Αρχαγγέλου (18ος αιώνας), που είναι κτισμένο στην άκρη του γκρεμού, σε σημείο με υπέροχη θέα. Νοτιοδυτικά από το μοναστήρι του Αρχαγγέλου βρίσκεται η περίφημη Γκιόλα, μια μικρή βράχινη πισίνα που δεσπόζει λίγο ψηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας. Για να έρθετε εδώ, θέλει λίγο περπάτημα και συνήθως έχει πάρα πολύ κόσμο.
Λίγο πιο κάτω, η Αλυκή -ένα αμμουδερό, πολυσύχναστο ακρογιάλι, με τα πεύκα να βρέχουν τις ρίζες τους στο κύμα και παραλιακές ταβέρνες- ξεχωρίζει. Στην άκρη της χερσονήσου φαίνεται το βυθισμένο λατομείο, με τις λαξευμένες πέτρες να διακρίνονται καθαρά με μάσκα, ενώ γύρω του σώζονται τα ίχνη αρχαίου οικισμού και μιας σπουδαίας παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 5ου αιώνα.
Κοίνυρα, ο παράδεισος που χάθηκε…
Αφήνοντας την Αλυκή, ο δρόμος περνά από την πανέμορφη, αλλά εξαιρετικά πυκνά δομημένη, παραλία του Αϊ-Γιάννη και χάνεται για λίγο στα μεσόγεια, για να ξανασυναντήσει τη θάλασσα στο ύψος των Κοινύρων. Εκεί απλώνεται η παραλία «Παράδεισος» -για πολλούς, ο απόλυτος φυσικός παράδεισος της Θάσου. Μία εκτεταμένη αμμουδερή ακτή, προστατευμένη από τη νησίδα Κοίνυρα, περιτριγυρισμένη από πυκνό δάσος.
Ενα μεγάλο μέρος από αυτήν την πανέμορφη παραλία με τα τιρκουάζ νερά και το πευκοδάσος που την αγκαλιάζει έχει αξιοποιηθεί στο έπακρο -όπως εξάλλου συμβαίνει στα ομορφότερα ακρογιαλιά της χώρας-, ενώ το πιο ήσυχο κομμάτι της είναι το μεσαίο, όπου δεν φτάνουν οχήματα.
• Στο χωριό Κοίνυρα θα βρείτε ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες, ενώ από εδώ ο Λιμένας, η πρωτεύουσα του νησιού, απέχει μόλις 20 χιλιόμετρα.
