Το 1991 η πρωτοπόρος συνθέτις, ποιήτρια και ερμηνεύτρια Λένα Πλάτωνος, η ιέρεια, όπως έχει χαρακτηριστεί, της ηλεκτρονικής μουσικής και των ρηξικέλευθων πειραματισμών, κυκλοφορεί τον δίσκο «Μη μου τους κύκλους τάραττε».
Ενα από τα τραγούδια του δίσκου με τον τίτλο «Υπεραγορά» κυκλοφορεί χωρίς λόγια.
Ο δίσκος και η κασέτα στο συγκεκριμένο τραγούδι έχουν μόνο μουσική. Αιτία; Η επί πολλά χρόνια αδρανής επιτροπή λογοκρισίας (Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ελέγχου Τραγουδιού) είχε αναλάβει δράση.
Με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και πρωτοπαλίκαρό του τον Αντώνη Σαμαρά, η κυβέρνηση νίπτει τας χείρας της.
Οι στίχοι του συγκεκριμένου τραγουδιού ήταν μια παράφραση της χριστιανικής προσευχής «Πιστεύω», καθόλου προσβλητική για τα θεία για όποιον έχει στοιχειώδη ανεκτικότητα και αντιληπτική ικανότητα.
Λίγους μήνες αργότερα, στη «Βαβέλ» δημοσιεύεται μια δισέλιδη ιστορία του δημιουργού κόμικς και γελοιογράφου Ηλία Ταμπακέα που εικονοποιεί το τραγούδι και συνοδεύεται από το σύνολο των λογοκριμένων στίχων.
Παραδόξως, καμιά λογοκρισία δεν επενέβη.
Και ο ελληνικός παραλογισμός της εξουσίας διατήρησε τη φήμη του για ακόμη μία φορά.
