Είναι συνηθισμένο πρόσωπα της πραγματικής ζωής να δανείζουν την όψη τους σε χαρακτήρες των κόμικς. Οι Goscinny και Uderzo εφάρμοσαν πολλές φορές την πρακτική αυτή στις περιπέτειες των Αστερίξ και Οβελίξ. Οι Μπιτλς, ο Τζέιμς Κόμπερν, ο Σον Κόνερι, ο Εντγκαρ Χούβερ, ο Κερκ Ντάγκλας, οι Χοντρός και Λιγνός έκαναν μικρές εμφανίσεις στο γαλατικό χωριό ή γύρω απ’ αυτό δίνοντας πάντα ένα χιουμοριστικό αποτέλεσμα.

Την τακτική ακολούθησαν και οι διάδοχοι των μεγάλων δημιουργών του Αστερίξ με πιο επιτυχείς τις περιπτώσεις του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, του Λουτσιάνο Παβαρότι, της Σοφία Λόρεν και του Αλέν Προστ στον πρόσφατο Υπεριταλικό Αγώνα. Παρομοίως στον Λούκι Λουκ, ο Morris σχεδίασε τον Κρίστοφερ Λι, τον Τζακ Πάλανς, τον Λι Βαν Κλιφ κ.ά.

Είναι σπάνιο όμως το αντίθετο, το να μοιάζουν δηλαδή άνθρωποι του πραγματικού κόσμου σε πρωταγωνιστές της μαζικής κουλτούρας αν εξαιρέσουμε τους διαγωνισμούς cosplay ή τις επιτηδευμένες μεταμφιέσεις.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, πάντως, το κατάφερε να μοιάζει στον Goldfinger, κατά κόσμον Gert Fröbe, από την ταινία «Τζέιμς Μποντ εναντίον Χρυσοδάκτυλου». «Αφού δείτε την ομοιότητα, είναι πολύ δύσκολο να πάψετε να τη βλέπετε. Και βλέποντας το έργο σάς τριβελίζει το μυαλό, ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι ο Γκολντφίνγκερ ανατινάζει το ομοσπονδιακό απόθεμα χρυσού ώστε να αυξήσει την αξία του χρυσού που κατέχει ο ίδιος […] Το να προσέξετε την ομοιότητα μεταξύ Γκολντφίνγκερ και Ντόναλντ Τζ. Τραμπ μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά. Μπορεί ν’ αλλάξει την εμπειρία σας με έναν αισθητικά κρίσιμο τρόπο», επισημαίνει ο Bence Nanay στην «Αισθητική», ένα πολύ χρήσιμο εισαγωγικό βιβλίο πάνω στην έννοια της Αισθητικής, με εύστοχα παραδείγματα και άφθονο χιούμορ (εκδόσεις Οξύ, μετάφραση: Χαρά Σκιαδέλλη, 136 σελίδες). Οσο δύσκολο είναι, ωστόσο, το φιλοσοφικό ζήτημα της Αισθητικής τόσο εύκολο είναι να κατανοηθεί η αισθητική που εκφράζει ο υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ.