Πριν ξεσπάσει το μαζικό προσφυγικό ρεύμα των κατοίκων της Συρίας προς τη Δύση, η χώρα υπήρξε για δεκαετίες ένας σχετικά φιλόξενος «υποδοχέας» προσφύγων κυρίως από τον αραβικό κόσμο καθώς Παλαιστίνιοι, Λιβανέζοι, Ιρακινοί κ.ά. συνέρρεαν μαζικά όταν οι δικές τους χώρες βρίσκονταν σε συνθήκες πολέμου.

Μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, το 2003, εκατοντάδες χιλιάδες Ιρακινοί κατέφυγαν στη Συρία και εγκαταστάθηκαν κυρίως στη Δαμασκό. H ραγδαία αύξηση των προσφύγων οδήγησε σε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, σε ελλείψεις σε αγαθά όπως το νερό, στην κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων, στην γκετοποίηση μέρους των Ιρακινών, στον υπερπληθυσμό μαθητών στα σχολεία και σε φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας.

Από το 2012, ο πόλεμος στη Συρία ωθεί τους κατοίκους της αλλά και τους ήδη πρόσφυγες σε αυτήν σε φυγή. Η Sarah Glidden στο The Waiting Room περιγράφει τη ζωή των Ιρακινών προσφύγων στη Συρία. Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες της ζωής των Σύρων προσφύγων στην Ελλάδα. Και αύριο, κάποιος θα σκιτσάρει τη ζωή των Ελλήνων προσφύγων κάπου αλλού.