Μια βόλτα να έκανες μόνο το προηγούμενο Σάββατο στην Αθήνα και τις γειτονιές της θα νόμιζες πως βρίσκεσαι στο επίκεντρο μιας ατέλειωτης καλλιτεχνικής γιορτής. Στο Ωδείο Αθηνών χιλιάδες κόσμου επισκέπτονταν την έκθεση Art Book Fair με δεκάδες συμμετοχές και αμέτρητες εκδόσεις περιοδικών, βιβλίων και άλλων εντύπων γύρω από την τέχνη.

Λίγο παραπάνω στον υπαίθριο χώρο του Βυζαντινού Μουσείου μπορούσες να θαυμάσεις τα δεκάδες γλυπτά Ελλήνων καλλιτεχνών σε μια διοργάνωση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών, ενώ στο εσωτερικό του έμενες με το στόμα ανοιχτό από την πληρότητα της έκθεσης και τον όγκο των πληροφοριών γύρω από τη ζωή και το έργο του αρχιτέκτονα Μάνου Περράκη αλλά και από τις υπέροχες φωτογραφίες της Erieta Attali. Aν προχωρούσες μέχρι την Ελληνοαμερικανική Ενωση θα παρακολουθούσες την ομιλία που διοργάνωσαν οι εκδόσεις Ικαρος με θέμα τα κόμικς και τη σχέση τους με την Ιστορία και την πολιτική.

Στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς θα ταξίδευες στην προϊστορία μέσω της έκθεσης Οι Απαρχές της Γλυπτικής, ενώ αν έπαιρνες το Μετρό μέχρι τον Ελαιώνα θα χανόσουν ανάμεσα στα έργα 41 Ελλήνων εικαστικών καλλιτεχνών στην έκθεση Χθόνιο και Ανθρωπόκαινος, σε επιμέλεια του Δημήτρη Τρίκα.

Λίγο πιο δυτικά, στο Εκθεσιακό Κέντρο του Δήμου Περιστερίου, μπορούσες να βυθιστείς στους φανταστικούς κόσμους του Fantasy Festival, ενώ στο Ιλιο, στο Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» να περιδιαβείς την εξόχως ενδιαφέρουσα έκθεση Αντιθέσεις και Διάλογοι Φίλων με έργα των Δήμου Σκουλάκη και Θανάση Μακρή.

Κι αυτές θα ήταν ελάχιστες μόνο από τις επιλογές σου καθώς κάθε μέρα στην Αθήνα πραγματοποιούνται εκατοντάδες εκδηλώσεις, εκθέσεις, ομιλίες, συναυλίες, φεστιβάλ, ξεναγήσεις, παρουσιάσεις και κάθε μορφής καλλιτεχνικά γεγονότα για όλα τα γούστα από έναν τεράστιο αριθμό καλλιτεχνών και καλλιτέχνιδων και με μεγάλη συμμετοχή του κοινού.

Αν είχες κάνει λοιπόν αυτή την ωραία βόλτα θα κοιμόσουν γαλήνια και θα ήλπιζες ότι την επόμενη μέρα οι συμπολίτες σου με τις τόσες καλλιτεχνικές ευαισθησίες, δεν μπορεί, κάτι θα είχαν προσέξει από τη ρημαγμένη Αθήνα, τα σπασμένα πεζοδρόμια, τον Μεγάλο Περίπατο-ανέκδοτο της Πανεπιστημίου, το διαρκές μποτιλιάρισμα, τα ετοιμόρροπα κτίρια και τα χρεοκοπημένα καταστήματα, τους σωρούς από σκουπίδια. Δεν μπορεί, διάολε. Κάτι θα είχαν δει. Και θα το θυμόνταν το επόμενο πρωί όταν στην κάλπη θα έβλεπαν το ψηφοδέλτιο του κληρονόμου της Οικογένειας. Ε, δεν το θυμήθηκαν.