Εντελώς διαφορετική είναι σε σχέση με μια βδομάδα νωρίτερα η Θεσσαλία. Κι αυτό αφενός γιατί ο «Daniel» έκανε το καταστροφικό του πέρασμα από τον πολύπαθο Θεσσαλικό Κάμπο και αφετέρου γιατί η κυβέρνηση άφησε εντελώς ανοχύρωτη την περιοχή και απροστατεύτους τους πολίτες στο έλεος της κακοκαιρίας.

Από τον Βόλο, το Πήλιο και τη Λάρισα, μέχρι την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα τα συντρίμμια μαρτυρούν την ολική κατάρρευση των κοινωνιών αυτών, την ολική απώλεια περιουσιών, καλλιεργειών και ζωντανών. Και το βασικότερο, την απώλεια της ανθρώπινης ζωής.

Την ίδια στιγμή, οι διασωστικές επιχειρήσεις συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς και τα συνεργεία απεγκλωβίζουν διαρκώς κατοίκους από τα διαλυμμένα σπίτια τους. Αυτούς δηλαδή που ήταν αρκετά τυχεροί για να επιβιώσουν. Γιατί υπάρχουν και εκείνοι που δεν τα κατάφεραν, καθώς κι εκείνοι που η τύχη τους αγνοείται, ενώ η οδύνη των εγκλωβισμένων είναι ακόμη υπαρκτή μέσα στα συντρίμμια και τα πλημμυρισμένα σπίτια.

Στο μεταξύ, η λάσπη έχει σκεπάσει τα πάντα -όπου τουλάχιστον έχουν υποχωρήσει τα νερά- και οι άνθρωποι έχουν μείνει με μοναδική συντροφιά τους την οργή και ένα μεγάλο «Γιατί;». Η κυβέρνηση στο μεταξύ είναι απούσα και όλοι γνωρίζουν ότι δεν θα καλύψει ούτε στο ελάχιστο το τεράστιο κόστος των πληγέντων.