Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Νταίζης Σταυροπούλου ήταν αυτό το πολύ ωραίο τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη, το οποίο ηχογραφήθηκε το 1941, τη μέρα που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Αθήνα, και τελικά κυκλοφόρησε το 1946.

Η Σταυροπούλου ήταν σπουδαία ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου, δεν είχε όμως την αναγνώριση που της άξιζε. Ισως αυτό να οφείλεται στο ότι δεν ανέβηκε ποτέ στο πάλκο και ηχογράφησε μόνο 27 τραγούδια. Επειδή η φωνή της έμοιαζε με αυτή του Στράτου Παγιουμτζή το προσωνύμιό της ήταν «θηλυκός Στράτος», γεγονός που εξόργιζε τον μεγάλο ρεμπέτη.