Ήδη από νωρίς το μεσημέρι της Παρασκευής, ενώ επιστρέφαμε από το Tillya Tepe, με πρόγραμμα να επισκεφθούμε την Balkh (Βακτριανή), έφθασαν τα πρώτα νέα για την επίθεση βομβιστή αυτοκτονίας στο εκπαιδευτικό κέντρο Kaaj στην Καμπούλ. Το κλίμα στους συνοδούς μας ήταν βαρύ.
Αν και το Αφγανιστάν είναι εδώ και δεκαετίες εξοικειωμένο με τη βία, αυτή η επίθεση εναντίον αγοριών και κοριτσιών που έδιναν εξετάσεις, πάγωσε κυριολεκτικά μια κοινωνία, η οποία ήθελε να πιστεύει ότι επιτέλους πήρε το δρόμο της ειρήνης. Πλησιάζαμε πια στην Balkh, όταν ο ξεναγός μάς ενημέρωσε ξαφνικά ότι το πρόγραμμά μας άλλαζε και και αντί για την πόλη θα επισκεφθούμε τον Tomb of Hajarat Ali.
Η επίσκεψη αυτή έγινε στα γρήγορα με τη συνοδεία βλοσυρών στρατιωτών που δεν μάς επέτρεπαν να απομακρυνθούμε παρά μερικά μέτρα μπροστά. Αμέσως μετά μάς οδήγησαν στο ξενοδοχείο, από το οποίο δεν μάς άφησαν να απομακρυνθούμε ούτε για φαγητό, το οποίο σερβιρίστηκε εντός του ξενοδοχείου. Το Ισλαμικό Κράτος έχει εξαπολύσει με τη συνεργασία στελεχών των μυστικών υπηρεσιών και αξιωματικών των ειδικών δυνάμεων της προηγούμενης κατοχικής κυβέρνησης ένα μπαράζ τυφλών τρομοκρατικών χτυπημάτων, με σκοπό την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης του ισλαμικού Εμιράτου. Στόχος γίνονται εξίσου Σιίτες και Σουνίτες, Χάζαροι και Παστούν.
Οι δυτικές δυνάμεις αν και εκπαίδευσαν από αυτούς τους φονιάδες, δεν χάνουν ευκαιρία να επιτεθούν εναντίον του Εμιράτου, από τη μια γιατί αδυνατεί να προστατεύσει τους κατοίκους της χώρας και από την άλλη γιατί παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών όταν επιδίδεται στον αντιτρομοκρατικό αγώνα. (Για περισσότερα βλέπε το κείμενό μας «Βρώμικα παιχνίδια στο Αφγανιστάν», που θα δημοσιευτεί τις επόμενες μέρες στο πλαίσιο του αφιερώματός μας).
Την επομένη έπρεπε να ξεκινήσουμε το ταξίδι της επιστροφής νωρίς το πρωί. Ωστόσο, χωρίς την Balkh το ταξίδι μας θα είχε μείνει μισό. Καθώς το Σάββατο τα πράγματα είχαν ηρεμήσει, μπορέσαμε και πήραμε την άδεια να επισκεφθούμε τελικά την πόλη, τον τόπο που γέννησε πνευματικούς άνδρες του μεγέθους του Ζαρατούστρα και του και εμβληματικές γυναίκες όπως η Ραμπία Μπαλκχί (βλ. το σχετικό άρθρο της Α. Μακρή).
Η αρχαία Βακτρία αποτέλεσε την πόλη των Ελληνοβακτριανών βασιλέων και ήταν εξίσου σημαντική για την αυτοκρατορία των Κούσαν. Εδώ ο Αλέξανδρος έζησε τρία ολόκληρα χρόνια και παντρεύτηκε τη Ρωξάνη. Ανεβαίνοντας στην Ακρόπολη αντικρίσαμε ένα έρημο εκτεταμένο πεδίο, στο οποίο έβοσκαν πρόβατα, ενώ ο δυνατός άνεμος σήκωνε σύννεφα σκόνης. Αυτός ο άδειος χώρος που περιβάλλεται από τα υπολείμματα των τειχών, κάποτε έσφυζε από τη ζωή μιας ξακουστής πόλης.
Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το ιερό του Khwaja Parsa και το μαυσωλείο της Ραμπία Μπαλκχί που βρίσκονται στο κεντρικό πάρκο της νέας πόλης,
Επίσης επισκεφθήκαμε και τα ερείπια του τζαμιού του Hadji Piyada, αλλά και τα ερείπια του ισλαμικού σχολείου Khanakaka.
Κατά το μεσημέρι φύγαμε για την Καμπούλ. Η απόσταση Μαζάρ-ι-Σαρίφ – Καμπούλ είναι μόλις 423 χιλιόμετρα και ο προβλεπόμενος χρόνος για τη διαδρομή 7-8 ώρες. Δεν επρόκειτο να φτάσουμε στην Καμπούλ παρά την επομένη στις 6 το πρωί.
