Μια εικόνα, 299 λέξεις

Περπατάς μέσα σε έναν λαβύρινθο από ιδρωμένους και αγχωμένους τουρίστες όλων των φυλών, χρωμάτων και εθνικοτήτων. Νιώθεις ζαλισμένος από τον θόρυβο και το δέος. Τα μεγέθη είναι όλα εναντίον σου. Και ξάφνου το βλέμμα σου πιάνει μια μορφή που με τη σιωπή της, τη θλίψη της, την ταπεινότητα και την αξιοπρέπειά της μοιάζει αταίριαστη μέσα στον γιγαντισμό του Αγίου Πέτρου. Είναι η Παναγία που κρατά στα χέρια της το σώμα του νεκρού γιου της. Ξεχνάς πού βρίσκεσαι και μένεις με ανοιχτό το στόμα. Δε χρειάζεται να είσαι χριστιανός.

Η εικόνα μιας μάνας με το νεκρό παιδί της είναι συγκλονιστική ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων και συναισθημάτων. Φιλοτεχνημένη από τον Μικελάντζελο το 1499, η Πιετά με τη Μαρία και τον Ιησού αποτελεί αναμφίβολα μία από τις πιο σπαρακτικές εικόνες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η εικόνα έχει μεταφερθεί αναρίθμητες φορές, καταλλήλως τροποποιημένη και προσαρμοσμένη στα εκάστοτε συμφραζόμενα, σε εξώφυλλα κυρίως υπερηρωικών κόμικς στα οποία δημοφιλείς χαρακτήρες, όπως ο Σούπερμαν και ο Μπάτμαν, θρηνούν κρατώντας στα χέρια τους τα άψυχα σώματα των νεκρών φίλων και συνεργατών τους.

Ακόμα πιο ενδιαφέρουσες είναι ωστόσο οι «βλάσφημες» παρωδίες της εικόνας, που σε ένα δευτερογενές και μεταμυθοπλαστικό επίπεδο αξιοποιούν την Πιετά σε συνδυασμό με όλη την προϊστορία των μεταχρήσεών της. Μια τέτοια περίπτωση, ενταγμένη στο συνολικότερο παρωδιακό πλαίσιο των «περιπετειών» της οικογένειας Simpson, αποτελεί η εικόνα του Χόμερ Σίμπσον με τον «νεκρό» Comic Book Guy στα χέρια του, υποβασταζόμενο από ακόμα μια ομάδα χαρακτήρων που επισκέπτονταν το ταπεινό κομιξάδικο του αποδημήσαντα για να του κλέψουν περιοδικά υπό τη βουβή θλίψη όλων των υπόλοιπων μελών της σειράς με προεξάρχοντα τον θρησκόληπτο Νεντ Φλάντερς και δίπλα του τη Μαρτζ, τη Λίζα, τον Μπαρτ και τη Μάγκι. Αυτή είναι η μοίρα των πιο εμβληματικών έργων της τέχνης. Αναπαράγονται παντού, αλλά είναι και ευάλωτα στην παρωδία. Ευτυχώς…