Με αφορμή την παρουσίαση στο Ηρώδειο των τραγουδιών της «Λιλιπούπολης», την Παρασκευή 9 και το Σάββατο 10 Ιουλίου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου δημοσιεύεται σήμερα στην «Εφ.Συν.» η συνομιλία που είχα με κάποιους από τους συντελεστές της παράστασης: τους Νίκο Κυπουργό, Δημήτρη Μαραγκόπουλο, Σαβίνα Γιαννάτου, Δώρο Δηµοσθένους, Λένια Ζαφειροπούλου.

Θα μπορούσα να σταθώ σε πάρα πολλά απ’ όσα είπαν, καθώς σχεδόν κάθε φράση τους σε κάνει ν’ αναστοχαστείς για το τότε και το σήμερα. Τελικά κατέληξα να σας μεταφέρω εδώ κάτι που είπε ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος, το οποίο ίσως να είναι η εξήγηση για τη διαχρονικότητα της «Λιλιπούπολης» και την απήχηση που έχει σε όλες τις ηλικίες: «Σε μια εποχή που ο ψυχικός κόσμος των παιδιών και των ενηλίκων έχει αλλάξει όπως και η εξωτερική πραγματικότητα, που έγινε πιο ανήσυχη, απρόβλεπτη και βίαιη με ασταθείς άξονες και κανόνες πλοήγησης, αυτή ακριβώς η αλήθεια της “Λιλιπούπολης”, τα μυστικά και τα φανερά, όσα λέγονται και δεν λέγονται, αποδεικνύονται ζωτικά και με την ικανότητα να ταξιδεύουν αβίαστα μέσα στον χρόνο».