Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από τη μέρα που ο 46χρονος Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλόιντ έχασε τη ζωή του στη Μινεάπολη με αποτρόπαιο και βασανιστικό τρόπο, «ασφυκτιώντας κάτω από το γόνατο του λευκού αστυνομικού Ντέρεκ Σόβιν, ο οποίος τον πίεζε επί σχεδόν εννέα λεπτά ενώ οι άλλοι τρεις συνάδελφοί του παρακολουθούσαν απαθείς κι εμπόδιζαν τον κόσμο να πλησιάσει, ακόμα και για να παράσχει τις πρώτες βοήθειες στον άτυχο άντρα. 

Η επανειλημμένη, απελπισμένη έκκληση “δεν μπορώ να αναπνεύσω” έγινε γροθιά στο στομάχι για κάθε στοιχειωδώς ευαισθητοποιημένο και πολιτισμένο άνθρωπο στον πλανήτη. Πυροδότησε ένα πρωτοφανές κίνημα διαμαρτυρίας στις ΗΠΑ κατά του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας [Black Lives Matter] που πολλοί παραλλήλισαν με τον ξεσηκωμό που ακολούθησε τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, έγινε σύνθημα και σύμβολο σε πολλές αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές διαδηλώσεις ανά τον κόσμο, επηρέασε ενδεχομένως και το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών κι ανάγκασε την Αμερική να κοιτάξει το σκοτεινό πρόσωπό της στον καθρέφτη» γράφει πολύ εύστοχα η Κορίνα Βασιλοπούλου στη σημερινή «Εφ.Συν.». 

Στη μνήμη του ακούμε το τραγούδι που έγραψαν σχεδόν τρεις βδομάδες μετά το φρικτό αυτό γεγονός οι H.E.R., D’Mile, Tiara Thomas και ερμήνευσε η πρώτη, κερδίζοντας μάλιστα και το Grammy για το Τραγούδι της Χρονιάς τον περασμένο Μάρτιο.