Στάχτη, αποκαΐδια κα φτώχεια ένα χρόνο μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Τάαλ

Μόνο μια πόλη φάντασμα, με κουφάρια σπιτιών και στάχτη έχει μείνει στο νησάκι Τάαλ, όπου βρίσκεται και το ομώνυμο ηφαίστειο, ένα χρόνο μετά την έκρηξή του.

Οι κάτοικοι του νησιού, που μέχρι πέρυσι, στις 12 Ιανουαρίου 2020, ζούσαν από το ψάρεμα και τον τουρισμό, σαν οδηγοί και ξεναγοί, είναι αντιμέτωποι με το φάσμα της απόλυτης φτώχειας.

Η Λουίσα Σίλβα, που ζούσε στους πρόποδες του βουνού, λέει: «Η ζωή τώρα είναι πολύ δύσκολο. Ζούμε πράγματα που δεν φανταζόμασταν ποτέ. Δεν ξέρουμε από πού να ξεκινήσουμε ξανά».

Ο ψαράς Ροχελίτο Κακάο επισκέπτεται τακτικά το κατεστραμμένο σπίτι του. «Μου λείπουν τα υπάρχοντά μου. Τώρα είναι καλυμμένα με στάχτη. Η αγελάδα μας, το γουρούνι μας, η βάρκα και οι μηχανές μου. Τα κατέστρεψε το ηφαίστειο».

Οι κάτοικοι θέλουν να επιστρέψουν, αν τους δώσουν άδεια οι αρχές, με την ελπίδα ότι θα καλλιεργήσουν λαχανικά και θα αρχίσουν ξανά την εκτροφή ζώων. 

Ο τουρισμός, στον οποίο απασχολούνταν 5.000 άνθρωποι, καθώς το Τάαλ ήταν δημοφιλής προορισμός, δεν έχει πια προοπτική.

Δύο μήνες μετά την έκρηξη του ηφαιστείου, που επηρέασε και τα γύρω από το Τάαλ νησάκια, πάνω από 376.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, και βρέθηκαν στον αέρα με το ξέσπασμα της πανδημίας. 

Σχεδόν 50 οικογένειες ζουν ακόμη σε καταυλισμούς, καθώς η επιστροφή στον τόπο τους εξακολουθεί να είναι επικίνδυνη, με μικρές εκρήξεις λάβας ή αερίων και σεισμούς να εξακολουθούν να ταράζουν την περιοχή.