«Επεσαν οι μάσκες», «Ζορό, ο μασκοφόρος εκδικητής», «δεν ντρέπεσαι ρε παλιομασκαρά;», «Μάσκα ομορφιάς», «οι ληστές φορούσαν μάσκες», «ειδική μάσκα καταδύσεων», «αντιασφυξιογόνος μάσκα», «η μάσκα του αυτοκινήτου», «ο υπερήρωας με τη μάσκα», «πωλούνται αποκριάτικες μάσκες», «πάρτι μασκέ». Με τόσες χρήσεις της λέξης «μάσκα», μεταφορικές ή κυριολεκτικές, η μάσκα είναι κομμάτι της ζωής μας.

Σε μια περίοδο που η μάσκα σε πεντάχρονα προβάλλεται από την ανύπαρκτη και επικίνδυνη κυβέρνηση και από πολλούς τρομολάγνους του διαδικτύου και των ΜΜΕ ως η πανάκεια που θα εξαφανίσει τον κορονοϊό, την ουλίτιδα, τα αρθριτικά και την κοινή λογική, ενώ την ίδια στιγμή η υπουργός Παιδείας πιάνει τη μάσκα με τα χέρια συνεχώς σε live πανελλήνια μετάδοση, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας την αφαιρεί επιδεικτικά για να φιλήσει την εικόνα της Παναγίας και ο Μητσοτάκης με την υπέρκομψη σύζυγό του απλώς κάνουν διακοπές, εμείς τασσόμαστε με μια άλλη «Μάσκα».

Το περιοδικό με τις αστυνομικές ιστορίες κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1935 από τον Απόστολο Μαγγανάρη. Διέκοψε την κυκλοφορία του το 1939 αλλά ξανακυκλοφόρησε μετά τον πόλεμο, το 1946. Στη χρυσή εποχή του πουλούσε περισσότερα από 40 χιλιάδες αντίτυπα και γαλούχησε μια μεγάλη μερίδα μιας γενιάς αναγνωστών στην αστυνομική λογοτεχνία, τη δράση, τα μυστήρια, τη νουάρ αφήγηση, τους δαιμόνιους πράκτορες, τις περιπέτειες με λιγομίλητους ντετέκτιβ και αινιγματικές μοιραίες γυναίκες.

Σημαντικοί συγγραφείς όπως ο Τζίμμυ Κορίνης συμμετείχαν κατά καιρούς, ενώ σπουδαίοι σχεδιαστές και εικονογράφοι όπως ο Βύρωνας Απτόσογλου και ο Δημήτρης Αντωνόπουλος φιλοτέχνησαν εξώφυλλα και σκίτσα.

Η «Μάσκα» δεν είχε κόμικς, αλλά ανήκει στα περιοδικά που ήταν φιλικά προς όσους αναζητούσαν εναλλακτικά αναγνώσματα που όλα μαζί εντάσσονταν, με μια άδικα γενικευτική και συχνά υποτιμητική κριτική, στη σφαίρα της λεγόμενης παραλογοτεχνίας. Παρ’ όλα αυτά, τέτοια περιοδικά είχαν πολύ μεγάλη απήχηση στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ και η παρακμή τους ήρθε μόνο κατά τις τελευταίες δεκαετίες, όταν η αστυνομική λογοτεχνία «νομιμοποιήθηκε» σε ακριβές εκδόσεις που καταλαμβάνουν σημαντικό χώρο στα ράφια των βιβλιοπωλείων.

Αντί για τις «δωρεάν» μάσκες και τα παγουρίνο της κυβέρνησης προς τα παιδιά των «άξεστων ιθαγενών» για να κρυφτεί η γύμνια των κυβερνώντων, θα προτιμούμε πάντα τα διηγήματα της «Μάσκας».