Οταν όλα εκεί έξω πάνε από το κακό στο χειρότερο, η πιο εύκολη και βολική λύση είναι να κλειστείς στο καβούκι σου και να ζήσεις «ασφαλής», μακριά από την κακία και την αδιαφορία των ανθρώπων. Να χωθείς μέσα σε μια βαλίτσα και να μη βγαίνεις ποτέ αφού δεν μπορείς να τη γεμίζεις όμορφα πράγματα και να τη μεταφέρεις στα μέρη που ονειρεύεσαι να δεις. Και να βλέπεις τη ζωή να περνά χωρίς εσένα.

Με μια τέτοια ιδέα ξεκίνησε η δημιουργός κόμικς, γελοιογράφος και εικονογράφος Μαρία Τζαμπούρα τη σειρά «Η Βαλίτσα» πριν από περίπου δύο χρόνια. Και συνεχίζει ακάθεκτη να φτιάχνει μικρές ιστορίες για τον (εθελούσιο;) εγκλεισμό σε μια μεταφορική βαλίτσα.

Οπως γράφει και η ίδια στο blog της (https://valitsablog.wordpress.com): «Η σκιτσογράφος κατέβασε τη βαλίτσα απ’ το πατάρι αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι πηγαίνει κάπου. Σε αντίθεση με όλους αυτούς όμως που προσπαθούν να την πείσουν ότι η ζωή και οι επιλογές της συνεχίζονται κανονικά, η πραγματικότητα έχει άλλη άποψη. Κι όσο κι αν θέλει να είναι σε κίνηση και ταξίδια κάπου εκεί έξω, η ζωή τα τελευταία χρόνια την κλείνει όλο και πιο μέσα.

Εγκλωβισμένη ΜΕΣΑ στη βαλίτσα της – αυτό είναι ό,τι πιο κινητικό και εξωστρεφές μπορεί να κάνει. Οι αιτίες πολλές και το γιατί ξεδιπλώνεται επεισόδιο το επεισόδιο, ακριβώς όπως και η ζωή. Σε απλή ορολογία comic, θα λέγαμε πως πρόκειται για ένα comicstrip!».

Μια εικόνα, 301 λέξεις

Οι ιστορίες της όμως δεν είναι αποκλειστικά προσωπικές μαρτυρίες και σκέψεις. Πολλές φορές είναι βαθύτατα πολιτικές και σαρκαστικά αιχμηρές για τον ωχαδερφισμό όσων αυτάρεσκα (νομίζουν πως) ζουν «έξω από τη βαλίτσα» κατηγορώντας όσους αναγκάζονται παρά τη θέλησή τους να μεταφέρουν τη δική τους βαλίτσα για να γλιτώσουν από τον πόλεμο και τη δυστυχία.

Το σκληρά αληθινό εκατοστό στριπάκι της Μαρίας Τζαμπούρα απαντά ακριβώς σε αυτούς, τους εκ του ασφαλούς κριτές της ζωής των άλλων.