Δεν είναι λίγοι οι χαρακτήρες των κόμικς που κατά καιρούς έχουν «θέσει υποψηφιότητα» στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Κι η πιο δυνατή υποψηφιότητα ήταν αναμφίβολα αυτή του Pogo, του δημοφιλούς πόσουμ από τις χιουμοριστικές και «funny animals» ιστορίες του Walt Kelly.
Τα στριπ του Kelly (1913-1973) δημοσιεύονταν σε δεκάδες αμερικανικές εφημερίδες από το 1948 και το 1952 ο Pogo και οι υπόλοιποι χαρακτήρες της σειράς ήταν ήδη αρκετά διάσημοι. Ηταν η χρονιά που οι Αμερικανοί πολίτες κλήθηκαν να επιλέξουν τον 34ο πρόεδρο των ΗΠΑ ανάμεσα στον «σκληρό στρατιωτικό» Ντουάιτ Αϊζενχάουερ των Ρεπουμπλικανών και τον «διανοούμενο» Αντλάι Στίβενσον των Δημοκρατικών, με τα προγνωστικά να είναι συντριπτικά υπέρ του πρώτου, κάτι που επιβεβαιώθηκε και στις κάλπες.
«Σφήνα» στους δύο φιλόδοξους πολιτικούς μπήκε όμως και ο Pogo. Ανακοίνωσε τη δική του υποψηφιότητα στα πλάσματα του βάλτου και έδωσε την ευκαιρία στον κορυφαίο δημιουργό του να προχωρήσει σε μια σειρά από σχόλια πάνω στην κοινωνική κατάσταση, την πολιτική πραγματικότητα, το εκλογικό σύστημα κ.λπ. Οπως δήλωνε, απεχθανόταν εξίσου «την άκρα Δεξιά, την άκρα Αριστερά και το ακραίο Κέντρο» και μέσω της ενότητας ιστοριών με τίτλο «I Go Pogo» ως παράφρασης του σλόγκαν της καμπάνιας του Αϊζενχάουερ «I Like Ike», μετέτρεψε τον Pogo σε έναν ιδανικό υποψήφιο.
Σε σημείο που πολλοί αρνητές του δικομματικού συστήματος, κάποιοι χιουμορίστες και σίγουρα ορισμένοι ανεγκέφαλοι που δεν ήξεραν ότι δεν μπορεί να είναι πραγματικός υποψήφιος ένας χαρακτήρας των κόμικς, διέδωσαν την εικονική υποψηφιότητα και με την επικουρία της διαφημιστικής καμπάνιας του Kelly για τα βιβλία του με κονκάρδες, αφίσες κ.λπ. άρχισαν να «απειλούν» τις εκλογές.
Ο ίδιος ο δημιουργός της σειράς αναγκάστηκε επανειλημμένα με δηλώσεις του να αποτρέψει τους Αμερικανούς από το να ψηφίσουν τον χαρακτήρα του και, αντιθέτως, να τους προτρέψει να μη χαραμίσουν την ψήφο τους αλλά να πάρουν ενεργά μέρος στις εκλογές. Τελικά ο Pogo δεν έγινε ποτέ πρόεδρος των ΗΠΑ. Θα ήταν σίγουρα καλύτερος από τον τωρινό.

