Κάλεσμα για την σφυρηλάτηση εθνικής στρατηγικής για την πορνογραφία απευθύνουν ειδικοί στην βρετανική κυβέρνηση, καθώς το 53% των γιατρών που συμμετείχαν σε έρευνα της Βρετανικής Ένωσης Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας (BACP) δήλωσαν ότι έχουν δει αύξηση των ασθενών που ζητούν βοήθεια για προβληματική χρήση της πορνογραφίας, η οποία παρεμβαίνει στη ζωή τους ή τους ωθεί στην αναζήτηση πιο ακραίου περιεχομένου.
Η έρευνα της BACP, στην οποία συμμετείχαν σχεδόν 3.000 διαπιστευμένοι θεραπευτές και σύμβουλοι, διαπίστωσε ότι αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που δηλώνουν ότι είναι εθισμένοι στο πορνογραφικό περιεχόμενο, με πολλούς να αναφέρουν ότι παραμελούν τις υποχρεώσεις τους ή βλάπτουν τις σχέσεις τους.
Ορισμένοι άνθρωποι προσέρχονταν στη θεραπεία με σωματικά σεξουαλικά προβλήματα, όπως η στυτική δυσλειτουργία, έχοντας παραπεμφθεί από κλινικές σεξουαλικής υγείας του NHS, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Η δρ Πόλα Χολ, ειδική στον εθισμό στο σεξ και την πορνογραφία, κάλεσε την κυβέρνηση να εξετάσει επειγόντως το ζήτημα του εθισμού στην πορνογραφία – κάτι που επηρεάζει «σημαντικό αριθμό» ανθρώπων όλων των ηλικιών και φύλων – και τις ευρύτερες επιπτώσεις του στην κοινωνία.
«Χρειαζόμαστε απεγνωσμένα να κατανοήσουμε, να αξιολογήσουμε και να αποτιμήσουμε ποιο είναι το οικονομικό κόστος για την κοινωνία της πορνογραφίας, όσον αφορά τον εθισμό, την ψυχική υγεία των ανδρών… καθώς και να αναπτύξουμε πόρους για τους νέους, γιατί αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση δεν κάνει αρκετά», είπε.
Η Χολ τόνισε ότι χρειάζεται μια συνολική στρατηγική για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
«Όχι μια σταυροφορία κατά της πορνογραφίας – αυτό σίγουρα δεν είναι ο στόχος – αλλά η κατανόηση ότι για ορισμένους ανθρώπους, για έναν σημαντικό αριθμό ανθρώπων, η πορνογραφία προκαλεί βλάβες. Και πώς μπορούμε πραγματικά να αρχίσουμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό και να το αντιμετωπίσουμε;»
Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα είναι τα επίπεδα ντροπής και στιγματισμού που συνδέονται με τη χρήση πορνογραφίας, τα οποία δημιουργούν «ένα αίσθημα αυξανόμενης απομόνωσης, επειδή δεν μιλάς γι’ αυτό», είπε η Χολ.
Γι’ αυτόν τον λόγο δημιούργησε τη μη κερδοσκοπική υπηρεσία Pivotal Recovery, έναν διαδικτυακό τόπο αυτοβοήθειας που μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία για άτομα που δυσκολεύονται με προβληματική χρήση πορνογραφίας.
Η Χολ, η οποία έχει γράψει αρκετά βιβλία για το θέμα, ίδρυσε επίσης το Laurel Centre, το οποίο ειδικεύεται στη θεραπεία του εθισμού στο σεξ και την πορνογραφία. Παράλληλα, εκπαιδεύει θεραπευτές για να βοηθούν τους πελάτες τους με το πρόβλημα, μια υπηρεσία που, όπως είπε, γίνεται «όλο και πιο πολυάσχολη».
Είναι σύνηθες οι άνθρωποι να μην αναγνωρίζουν αρχικά ότι έχουν πρόβλημα, ανέφερε, και να αναζητούν πρώτα θεραπεία για κάτι άλλο. Οι πελάτες συχνά παραπέμπονται από συμβουλευτική ζευγαριών ή μέσω θεραπείας για άγχος ή κατάθλιψη, ή για άλλους εθισμούς.
Η Χολ περιέγραψε τον εθισμό στην πορνογραφία ως μια διαταραχή φάσματος, που μπορεί να ξεκινά ως κάτι ψυχαγωγικό αλλά «εξελίσσεται σε πιο προβληματική χρήση, γίνεται όλο και πιο συνηθισμένη, και μετατρέπεται σε έναν τρόπο διαφυγής από δυσάρεστα συναισθήματα».
Ήθελε να αμφισβητήσει το στίγμα γύρω από την αναζήτηση βοήθειας και κάλεσε σε μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και έγκαιρη παρέμβαση, πριν οι άνθρωποι γίνουν εξαρτημένοι από αυτήν ως κύρια στρατηγική αντιμετώπισης.
Η Χολ είπε: «Η μέση εμπειρία ενός ανθρώπου που δυσκολεύεται με τη χρήση του και το βιώνει ως πρόβλημα είναι μια αφήγηση που δεν έχει αναδειχθεί ιδιαίτερα μέχρι σήμερα. Και όσο περισσότερο μιλάμε γι’ αυτό, τόσο περισσότερο νομίζω ότι οι άνθρωποι θα αρχίσουν να ζητούν βοήθεια».
Ο Άντριου Χάρβεϊ, διαπιστευμένος θεραπευτής της BACP στο Νότιγχαμ που εργάζεται με άτομα με εθισμούς, δήλωσε ότι ο εθισμός στην πορνογραφία συχνά προκαλεί σοβαρά προσωπικά προβλήματα.
«Παραμελούν ίσως τις σπουδές τους, τη δουλειά τους ή συχνά υποφέρει η οικειότητα με τον σύντροφό τους.
»Η διαδικτυακή πορνογραφία μπορεί να προσφέρει τεράστιες ποσότητες καινοτομίας ή ποικιλίας. Και αυτό, από πλευράς διέγερσης, για ορισμένους ανθρώπους, μπορεί να είναι πιο έντονο από τον σύντροφό τους. Και όταν νιώθουν καταναγκασμό και απώλεια ελέγχου γύρω από αυτό, τότε η οικειότητα με τον σύντροφό τους υποφέρει και η [πορνογραφία] γίνεται η μοναδική τους οικειότητα, οπότε υπάρχει κλιμάκωση».
Επιπλέον, πολλοί από όσους υποφέρουν εξέφραζαν ανησυχία για το ότι με τον καιρό αναζητούσαν πιο ακραίο περιεχόμενο για να ικανοποιήσουν την καταναγκαστική τους ανάγκη, είπε. Κάποιες φορές αυτό προκαλούσε σύγχυση, ιδιαίτερα όταν ένιωθαν ότι δεν ευθυγραμμίζεται με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις.
Παρότι υπάρχει συζήτηση για το αν η πορνογραφία μπορεί να είναι εθιστική με την αυστηρή έννοια του όρου, πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν διαπιστώνουν ότι παρεμβαίνει σε τεράστιο βαθμό στις καθημερινές τους δραστηριότητες, με ορισμένους χρήστες να παρακολουθούν πορνογραφία για ώρες και να μην μπορούν να ολοκληρώσουν τις καθημερινές τους υποχρεώσεις.
Ο Χάρβεϊ είπε: «Ανεπίσημα, για πολλούς από εμάς που εργαζόμαστε στον χώρο, σίγουρα μοιάζει και βιώνεται σε μεγάλο βαθμό σαν εθισμός. Και νομίζω ότι οι πελάτες έρχονται μιλώντας για εθισμό επειδή αυτός είναι ο κυρίαρχος λόγος γύρω από το θέμα, και σίγουρα η εμπειρία τους μοιάζει πολύ με εθισμό».
Τόνισε ότι η θεραπεία δεν αφορά την απαγόρευση ή την αποχή από οτιδήποτε σεξουαλικό και ότι υπάρχουν τρόποι με τους οποίους κάποιοι άνθρωποι νιώθουν ότι ωφελήθηκαν από την πορνογραφία, για παράδειγμα στην κατανόηση της σεξουαλικότητάς τους.
«Ελπίζω το αποτέλεσμα να είναι οι άνθρωποι να βρίσκουν χαρά στη σεξουαλική τους ύπαρξη, αντί για κάτι που τους φαίνεται ανεξέλεγκτο και τους πληγώνει», είπε.
