Το ταξίδι της Rosetta (Ροζέτα) έλαβε τέλος, καθώς το σκάφος προσέκρουσε, όπως ήταν προγραμματισμένο, με τον κομήτη 67Ρ/Tchourioumov-Guerassimenko, γύρω από τον οποίο είχε τεθεί σε τροχιά την τελευταία διετία.
Σήμερα λίγο πριν από τις 2 το μεσημέρι, ώρα Ελλάδος, το διαστημικό σκάφος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) άρχισε την αργή, «αυτοκαταστροφική» καθοδική του πορεία προς τον κομήτη «Τσούρι».

Η κάθοδος διήρκησε 14 ώρες και ήταν σκοπίμως πολύ αργή (σχεδόν ένα μέτρο ανά δευτερόλεπτο), έτσι ώστε οι επιστήμονες να αξιοποιήσουν τα διάφορα όργανα και τις κάμερες του σκάφους, προκειμένου να μελετήσουν τον κομήτη από όσο γίνεται πιο κοντά γίνεται.
Το σκάφος τράβηξε την τελευταία του φωτογραφία μόλις 5 δευτερόλεπτα πριν από τη συντριβή του, με την κοντινότερη φωτογραφία σε απόσταση 15 μέτρων από τον κομήτη.
«Η προοπτική που έχουμε τώρα, με αυτήν τη βουτιά από ύψος περίπου 20 χιλιομέτρων πάνω από τον κομήτη ώς το έδαφός του είναι κάτι φανταστικό. Μας δίνει αυτήν τη μοναδική εικόνα του πώς είναι η εξωτερική ατμόσφαιρα του κομήτη, μέχρι και την επιφάνεια. Αυτό θα μας δώσει πληροφορίες για κάτι που δεν είχαμε ποτέ στο παρελθόν», δήλωσε μέλος της επιστημονικής ομάδας.

Η αποστολή της «Rosetta» στο διάστημα αποφασίσθηκε από τον ESA το 1993, με στόχο την καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος.
Τελικά, το ταξίδι της ξεκίνησε το Μάρτιο του 2004 από το ευρωπαϊκό διαστημικό κέντρο Κουρού στη Γαλλική Γουιάνα.
Το σκάφος διάνυσε περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα στο διάστημα, για 12,5 χρόνια, εξάπτοντας το ενδιαφέρον του κοινού διεθνώς.
Ήταν, άλλωστε, η πρώτη φορά που ένα διαστημικό σκάφος όχι μόνο κυνήγησε ένα κομήτη και τέθηκε σε τροχιά γύρω του (Αύγουστος 2014), αλλά κατάφερε επίσης, τρεις μήνες αργότερα, να στείλει στην επιφάνειά του ένα μικρό ρομπότ, το «Philae», έστω κι αν αυτό λειτούργησε τελικά για λίγο μόνο διάστημα.

Η «Rosetta» κατέχει ακόμα μία πρωτιά, καθώς ήταν το πρώτο σκάφος που κινήθηκε πέρα από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη-Δία μόνο με ηλιακή ενέργεια που έπαιρνε από τους συλλέκτες της, πράγμα που αποτέλεσε και το αδύναμο σημείο της.
Καθώς η τροχιά του κομήτη 67Ρ απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ από τον ήλιο, το σκάφος δεν είχε πια άλλα «καύσιμα», οπότε επιλέχθηκε η λύση της «ελεγχόμενης πρόσκρουσης».
