Εξάντληση για τους γιατρούς, «καμπάνα» για την Ελλάδα

Η πρόσφατη καταδίκη της χώρας μας για παράβαση της ευρωπαϊκής οδηγίας που αφορά τον μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας των νοσοκομειακών γιατρών ήρθε ως δικαίωση του μακροχρόνιου αγώνα των ενώσεών τους για ασφαλή παροχή υπηρεσιών υγείας και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

Ωστόσο δεν εξασφαλίζει ότι η κατάσταση θα αλλάξει, δεδομένου ότι το σύστημα υγείας, σύμφωνα με τις ομοσπονδίες γιατρών, είναι πολύ κάτω από τις ανάγκες του πληθυσμού -ο ίδιος ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός υπολογίζει ότι λείπουν 6.000 γιατροί- οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες για 4.500 προσλήψεις μονίμων στην υγεία (1/4/2015) έχουν μείνει πίσω και οι εμβαλωματικές λύσεις κάποιων εκατοντάδων επικουρικών και οι μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ προσλήψεις δεν λύνουν το πρόβλημα.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 23ης Δεκεμβρίου επιβάλλει την άμεση συμμόρφωση της κυβέρνησης και την εύρεση λύσεων για την κάλυψη των επικίνδυνων πια κενών των νοσοκομείων, γεγονός που οδηγεί στην υπερεργασία.

Τα στοιχεία των ομοσπονδιών μαρτυρούν ότι οι γιατροί στη χώρα μας αναγκάζονται να δουλεύουν συνεχόμενα 24ωρα και 32ωρα, ενώ η συνολική διάρκεια της εβδομαδιαίας εργασίας τους κυμαίνεται από 60 έως 93 ώρες!

Την ίδια ώρα η σχετική Οδηγία περί Οργανώσεως του Χρόνου Εργασίας, βάσει της οποίας καταδικάστηκε η χώρα μας, ορίζει ότι η εβδομαδιαία διάρκεια της απασχόλησης των γιατρών δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 48 ώρες, ότι οι εργαζόμενοι δικαιούνται να αναπαύονται επί τουλάχιστον 11 συνεχείς ώρες κάθε 24ωρο και κατ’ ελάχιστον επί 24 συνεχείς ώρες ανά επταήμερο.

Σε αυτή τη δύσκολη συνθήκη οι γιατροί, όπως εξηγεί ο Δημήτρης Βαρνάβας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), καλούν για ακόμα μία φορά το υπουργείο Υγείας να προβεί σε προσλήψεις ώστε να στελεχωθούν με επάρκεια νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας, προκειμένου ο χρόνος εργασίας τους να προσεγγίσει τις 48 ώρες την εβδομάδα.

Ταυτόχρονα καλούν την κυβέρνηση να βελτιώσει, όπως οφείλει, τις εργασιακές συνθήκες και τις αμοιβές των γιατρών, αναγκαία προϋπόθεση για τη συνολική αλλαγή του πρότυπου περίθαλψης των πολιτών.

Την εκκρεμότητα χρόνων, που επηρεάζει σημαντικά όχι μόνο την ασφαλή και αξιόπιστη εκτέλεση του ιατρικού έργου στα δημόσια νοσοκομεία αλλά και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες, όπως και τη «μεγάλη πρόκληση της επομένης περιόδου επένδυσης στο ανθρώπινο δυναμικό του Συστήματος Υγείας (ιατρικό-νοσηλευτικό-παραϊατρικό)», αναγνωρίζει σε χθεσινή ανακοίνωσή του ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, χωρίς ωστόσο να δίνει σαφή εικόνα του σχεδίου ανάταξης του συστήματος υγείας.

Σε κάθε περίπτωση, όπως σημειώνεται, «το υπουργείο Υγείας είναι έτοιμο να συζητήσει με τους γιατρούς του ΕΣΥ μια εύλογη μεταβατική περίοδο έμπρακτης και βιώσιμης εφαρμογής των ευρωπαϊκών οδηγιών για τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, με βάση τη λογική της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αλλά και τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας, με σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών, αλλά κυρίως με σεβασμό των αναγκών, των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των ασθενών».

«Ανέβηκε» η προκήρυξη για τους διοικητές

Αναρτήθηκε χθες στη «Διαύγεια» η προκήρυξη για την κάλυψη των θέσεων των διοικητών και των αναπληρωτών διοικητών στα νοσοκομεία της χώρας, με καταληκτική προθεσμία κατάθεσης των αιτήσεων τη 19η Ιανουαρίου, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας.

Απαραίτητο προσόν που πρέπει να διαθέτουν οι υποψήφιοι, που μπορούν να είναι μέχρι 65 ετών, είναι το πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ, ενώ μεταξύ άλλων θα συνεκτιμηθούν ο διδακτορικός και ο μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών, συναφής με τις υπηρεσίες υγείας, τη διοίκηση ή τα οικονομικά, οι τίτλοι σπουδών στο εξωτερικό σε συναφές αντικείμενο με τη διοίκηση νοσοκομείων ή επαγγελματικό έργο σε υπηρεσίες υγείας σε χώρες του εξωτερικού, εκπαιδευτικό έργο που αναγνωρίζεται σε ΑΕΙ ή ΤΕΙ σχετικό με τις υπηρεσίες υγείας, τη διοίκηση ή τα οικονομικά, διεθνείς δημοσιεύσεις σε αναγνωρισμένα περιοδικά για τις υπηρεσίες υγείας, η καλή γνώση της αγγλικής ή άλλης επίσημης γλώσσας της Ε.Ε., η προϋπηρεσία σε θέση ευθύνης στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα επί 5ετία τουλάχιστον, η σχέση τους με τους Οργανισμούς Υγείας ως επαγγελματιών για μια 10ετία τουλάχιστον, η επαγγελματική διαδρομή, καθώς και η γενικότερη κοινωνική και επαγγελματική αναγνώριση των υποψηφίων.