«Το σύστημα δουλεύει γιατί υπάρχει το φιλότιμο»

Εχουν περάσει 64 μέρες χωρίς ανάσα. Τις μετράνε μία μία από τότε που το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ και η κλινική του αναπληρωτή καθηγητή Παθολογίας-Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής του ΑΠΘ, Σίμου Μεταλλίδη, ορίστηκε ως κέντρο αναφοράς για τον κορονοϊό. Χθες η ομάδα του δέχτηκε το πρώτο πλήγμα από την ασθένεια. Ειδικευόμενη γιατρός διαγνώστηκε θετική και μαζί με αυτήν άλλοι πέντε συνάδελφοί της τέθηκαν αυτομάτως σε καραντίνα.

«Είναι καλά. Μιλάμε συνεχώς, η επαφή μας είναι διαρκής και περιμένει ήδη πότε θα επιστρέψει». Είναι η πρώτη κιόλας κουβέντα του κ. Μεταλλίδη, που μιλά στην «Εφ.Συν.», και το ενδιαφέρον για τη συνάδελφό του φαίνεται στον τόνο που ανεβαίνει στην τηλεφωνική γραμμή τη στιγμή που λέει πως «είμαι περήφανος για όλους στην ομάδα μου, είμαι περήφανος για όλο το προσωπικό της κλινικής».

Και η αλήθεια είναι ότι και το προσωπικό έχει την ίδια ακριβώς γνώμη για τον επικεφαλής, για τη στάση του, τη συμπεριφορά, το ενδιαφέρον, τη συντροφικότητα. Με δυο λόγια, ο κ. Μεταλλίδης διαθέτει μια ζηλευτή, συμπαγή ομάδα στην πρώτη γραμμή της μάχης, η οποία χθες είχε –εκτός από το άσχημο– και δυο καλά νέα, αφού δόθηκαν ακόμη δυο εξιτήρια σε ασθενείς. Κάθε νίκη αυτές τις μέρες πανηγυρίζεται δεόντως στην κλινική που ημερησίως νοσηλεύει 40 άτομα κατά μέσο όρο, ανάλογα με τα εξιτήρια και τις εισαγωγές…

Ρωτάμε τον κ. Μεταλλίδη αν θα δημιουργηθούν κενά μετά την καραντίνα στα έξι πρόσωπα, ιδίως μετά από 65 μέρες χωρίς άδεια και ρεπό, και εξηγεί ψύχραιμα: «Το περιμέναμε και δυστυχώς συνέβη. Θα έχουμε βοήθεια και από άλλες κλινικές, ο φόρτος εργασίας είναι τεράστιος και είμαστε σε καθημερινή, συνεχή εκπαίδευση όλοι μας, ξέρουμε ότι ο δρόμος είναι μακρύς ακόμη».

Υπάρχουν ελλείψεις σε μέσα προστασίας και προσωπικό; «Οι ελλείψεις», εξηγεί, «θα είναι πλέον συνεχείς. Στενότητα υπάρχει. Το πρώτο πρόβλημα είναι με τις μάσκες ασφαλείας στις οποίες, όπως γνωρίζετε, υπάρχει παγκόσμια έλλειψη. Οσο για το προσωπικό, αυτό που λένε οι νοσοκομειακοί είναι αλήθεια. Ναι, θα ήταν χρήσιμο κι άλλο προσωπικό. Πάντα χρειαζόμαστε κι άλλο προσωπικό. Δεν γίνεται να στηρίζεσαι πάντα στο φιλότιμο. Πρέπει να υπάρχει κάτι μόνιμο».

Η ευθύνη

Τον ρωτάμε πώς ο ίδιος και το υπόλοιπο προσωπικό αντιμετωπίζουν όλη την κατάσταση, την ευθύνη που σηκώνουν για ολόκληρη την κοινωνία, τον φόβο για τους ίδιους, και απαντά χωρίς σκέψη: «Κακά τα ψέματα, το βάρος είναι μεγάλο και όταν όλα πάνε καλά, όλοι είναι μαζί σου. Θα δούμε τι θα γίνει αν κάτι πάει στραβά… Το θέμα είναι ότι σε αυτήν τη μάχη όλοι έχουμε βάλει από τον εαυτό μας και στην ομάδα μου κανένας δεν διεκδικεί τίποτα παραπάνω. Γι’ αυτό δουλεύει το σύστημα, γιατί υπάρχει το φιλότιμο, το ελληνικό φιλότιμο…».

Κάνει, τέλος, ιδιαίτερη αναφορά-χαιρετισμό στο ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου Καστοριάς, τονίζοντας ότι «αυτοί είναι μεγαλύτεροι ήρωες από μας, δέχτηκαν δυσανάλογο φορτίο ασθενών και από όλα τα περιφερειακά νοσοκομεία κάνανε εξαιρετική δουλειά σε επίπεδο εξετάσεων και φακέλων των ασθενών…»