Στην Περιφέρεια Αττικής τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας

Στην Περιφέρεια Αττικής μεταβιβάζονται τα 177 διαμερίσματα του λεγόμενου προσφυγικού συνοικισμού της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, σύμφωνα με την τροπολογία τριών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που έκανε δεκτή ο Πάνος Σκουρλέτης.

Η κυριότητα των διαμερισμάτων ανήκει στην Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ) και την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ) και η μεταβίβαση γίνεται χωρίς αντάλλαγμα.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος υποστήριξε ότι σκοπός της τροπολογίας είναι η προστασία των προσφυγικών ως μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς, η αξιοποίησή τους για την ανάπτυξη πολιτιστικών δράσεων ενώ κάποια απ΄ αυτά θα διατεθούν για να καλύψουν τις ανάγκες του γειτονικού αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας».

Ακόμη, 487 στρέμματα με τα υφιστάμενα κτίσματα και εγκαταστάσεις, που βρίσκονται στο Φαληρικό Όρμο και αποτελούν τμήμα δημόσιας έκτασης προς αξιοποίηση, διαχείριση και εκμετάλλευση, παραχωρούνται στην Περιφέρεια Αττικής για χρήση και χωρίς αντάλλαγμα, για 40χρόνια.

Αρχιτεκτονικό και ιστορικό μνημείο

Το συγκρότημα των προσφυγικών πολυκατοικιών της λεωφόρου Αλεξάνδρας οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1933-1935, βάσει σχεδίων των αρχιτεκτόνων Κίμωνα Λάσκαρι (1905-1978) και Δημήτριου Κυριακού (1881-1971), υπαλλήλων τότε της Τεχνικής Υπηρεσίας του υπουργείου Προνοίας (ΤΥΥΠ).

Αυστηρά ωφελιμιστικά κτίρια, στη γραμμή του γερμανικού φονξιοναλισμού, απλά παραλληλεπίπεδα κατασκευασμένα με πλάκες οπλισμένου σκυροδέματος και επιχρισμένη λιθοδομή, «χωρίς ίχνος διακόσμησης ή άλλης παραχώρησης σε πλαστικές αναζητήσεις».

Πρόκειται για 8 τριώροφες πολυκατοικίες με 228 διαμερίσματα που κτίστηκαν το 1936, από επώνυμους αρχιτέκτονες, σύμφωνα με τις αρχές του μοντέρνου κινήματος, στο πλαίσιο ενός προγράμματος «εκκαθάρισης τρωγλών» για να στεγαστούν πρόσφυγες του ΄22. Στον σχεδιασμό τους τηρήθηκαν όλοι οι κανόνες υγιεινής- καλός φωτισμός και αερισμός και το σύνολο των κτισμάτων τοποθετήθηκε σε μια έκταση 14,5 στρεμμάτων.

Σήμερα αυτό το κομμάτι της Αθήνας λόγω του διαφορετικού τρόπου δόμησης, συμπυκνώνει μνήμες και Ιστορία και αποτελεί -ταυτόχρονα- μια πολύτιμη ανάσα διαφοράς σε σχέση με την πυκνοδομημένη πόλη. Περιλαμβάνει στοιχεία ποιότητας όχι μόνο για τους κατοίκους του, αλλά για όλη την πόλη, παρ΄ όλη τη σημερινή εικόνα της υποβάθμισης που το σκεπάζει.