Στο ΣτΕ οι γιατροί κατά των μη συναινετικών αποσπάσεών τους

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ενάντια στην από 23 Μαρτίου 2016 υπουργική απόφαση που επιτρέπει την απόσπαση γιατρών και οδοντιάτρων, χωρίς τη συναίνεσή τους, από οποιαδήποτε φορέα υγείας της χώρας, όπως είναι νοσοκομεία, κέντρα υγείας, περιφερειακά ιατρεία, κ.λπ., σε οποιονδήποτε άλλο φορέα υπηρεσιών υγείας, προσέφυγε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Επιστημονικού Υγειονομικού Προσωπικού ΕΟΠΥΥ – ΠΕΔΥ.

Οι γιατροί ζητούν να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική διότι, όπως εξηγεί ο δικηγόρος της Δημήτρης Βασιλείου, η επίμαχη υπουργική απόφαση καταστρατηγεί τις συνταγματικές εγγυήσεις του άρθρου 103 για τις μεταθέσεις, όπως και την αρχή του ορθολογικού προγραμματισμού και στελέχωσης των δημοσίων υπηρεσιών υγείας που κατοχυρώνει το άρθρο 21 του Συντάγματος.

Η επίμαχη απόφαση του υπουργού και του αναπληρωτή υπουργού Υγείας προβλέπει ότι δυο διοικητές φορέων υγείας (νοσοκομείων, κέντρων υγείας κ.λπ.) μπορούν με κοινή απόφασή τους να μεταθέσουν για 6 μήνες σε κάθε σημείο της ελληνικής επικράτειας γιατρούς και οδοντιάτρους, χωρίς προηγουμένως να τους ρωτήσουν εάν συναινούν ή όχι.

Σε περίπτωση διαφωνίας των δύο διοικητικών των μονάδων υγείας για την απόσπαση γιατρού από τον ένα φορέα υγείας στον άλλο, τότε τον τελικό λόγο έχει ο υπουργός Υγείας.

Επίσης προβλέπεται ότι η αρχική απόσπαση μπορεί να παρατείνεται για ένα ακόμη έτος, εφ’ όσον συναίνεση ο γιατρός, ενώ από τις αποσπάσεις εξαιρούνται οι μητέρες γιατροί που έχουν παιδιά κάτω των 6 ετών, και οι οποίες αποσπώνται μόνο κατόπιν δική τους αίτησης.

Οι γιατροί πάντως υποστηρίζουν ότι οι αποσπάσεις αποφασίζονται κατά παράβαση των συνταγματικών διατάξεων, χωρίς προηγουμένως να ερωτηθούν εάν συναινούν ή όχι, χωρίς να προηγηθεί μια απλή γνώμη του αρμόδιου υπηρεσιακού συμβουλίου και, χωρίς να υπάρχει επίκληση έκτακτης ή απρόβλεπτης ανάγκης ή οποιοδήποτε άλλου εξαιρετικού μέτρου που να επιβάλλει τις αποσπάσεις.

Καταλήγοντας, γιατροί και οδοντίατροι υπογραμμίζουν ότι πλήττονται άμεσα και δυσμενώς, από την εν λόγω απόφαση, καθώς «επηρεάζεται δυσμενώς η υπηρεσιακή και εργασιακή ασφάλεια, δυνάμενοι να αποσπασθούν, παρά την θέλησή τους, οποτεδήποτε από οποιονδήποτε φορέα σε οποιονδήποτε φορέα και μάλιστα, οπουδήποτε ανά τη επικράτεια, χωρίς να τηρούνται οι προβλεπόμενες από το Σύνταγμα εγγυήσεις».