Ξεκίνησε τις τελευταίες ημέρες η λειτουργία της «Οασης», του κτιρίου του Αρη Κωνσταντινίδη που ως καφετέρια και εστιατόριο από το 1973 ταυτίστηκε με τον δημόσιο χώρο των Ιωαννίνων και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τους Γιαννιώτες.
Την τελευταία δεκαετία και μετά την αποχώρηση του τελευταίου ενοικιαστή της, είχε ερημωθεί και απέμεινε «σκιά» ενός παρελθόντος, στο οποίο τα Γιάννενα ευτύχησαν να διαθέτουν δύο έργα του μεγάλου Ελληνα αρχιτέκτονα, μαζί με το σπουδαίο κτίριο του Αρχαιολογικού Μουσείου, που λειτουργεί επίσης ανακαινισμένο, μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από την «Οαση».
Χρειάστηκε η επιμονή δύο δημοτικών αρχών από το 2011, επί δημαρχίας Φίλιππα Φίλιου και Θωμά Μπέγκα σήμερα, και η συνεργασία τοπικών και κρατικών υπηρεσιών, ώστε να εξασφαλιστεί η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση («Εφ.Συν.», 25/12/2012) και εν τέλει η αποκατάσταση του κτιρίου πάνω στα αρχικά σχέδια του Κωνσταντινίδη.
Η παραλαβή του κτιρίου ως έργου έγινε τον Φεβρουάριο, παρουσία της γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού, Μαρίας Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, και με τις πρώτες καλές μέρες της άνοιξης βγήκαν σιγά σιγά και τα τραπεζάκια έξω.
Το πρώτο βήμα
Η αποκατάσταση της «Οασης» και η σύνδεσή της με την κεντρική πλατεία αποτελεί ένα πρώτο ουσιαστικό βήμα στην αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση του ιστορικού κέντρου των Ιωαννίνων, σημείωνε κατά τα εγκαίνια ο δήμαρχος Θωμάς Μπέγκας κι αυτό φαίνεται σήμερα που ξεκίνησε και η λειτουργία της, φέρνοντας ξανά τον κόσμο στο κέντρο της πόλης.
Η εγκατάλειψη της «Οασης» και τα έργα για την κατασκευή υπόγειου πάρκινγκ στην κεντρική πλατεία παλιότερα είχαν δώσει μια εικόνα μετάβασης και απώλειας της ταυτότητας του κέντρου της πόλης -ταυτότητα που είχε χτιστεί επί δεκαετίες πάνω στη συμμετοχή του πολίτη στο κοινό γίγνεσθαι.
Το 2003, όταν ο τότε υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος είχε αποφασίσει τον χαρακτηρισμό της «Οασης» ως μνημείου, αποδεχόμενος την εισήγηση της 6ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων και την ομόφωνη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων, δύο ήταν τα κριτήρια που είχαν συμβάλει σ’ αυτό, πέρα από το ότι ήταν έργο του Αρη Κωνσταντινίδη: το ότι δημιουργούσε ένα αρμονικό σύνολο με τον περιβάλλοντα χώρο της πλατείας, έναν από τους ελάχιστους μεγάλους κοινόχρηστους χώρους της πόλης, και ότι αποτελούσε σημείο αναφοράς και τόπο συνάντησης των κατοίκων.
Η αποκατάσταση της «Οασης» όμως δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί, αν δεν είχε αναπτυχθεί στο μεσοδιάστημα ένα ενεργό και ζωντανό κίνημα πολιτών που ζητούσε επιτακτικά να προστατευτεί ο δημόσιος χώρος ως κληρονομιά και περιουσία των κατοίκων της πόλης.
Σήμερα, η «Οαση» λειτουργεί ως ιδιωτική επιχείρηση μετά από διαγωνισμό του δήμου, αφού δεν έγινε δυνατό να προχωρήσει ως αμιγώς δημοτική επιχείρηση.
Τα Γιάννενα του 21ου αιώνα μπορούν να περηφανεύονται όμως ότι είναι από τις λίγες ελληνικές πόλεις που διατήρησαν ένα μνημείο του αρχιτεκτονικού μοντερνισμού, αφήνοντας παρακαταθήκη τουλάχιστον μία σύνθεση των αναγκών των κατοίκων τους με τα σύγχρονα έργα τους.
