Ανάσα φιλοξενίας στο City Plaza

Συνέντευξη Τύπου για τους ανταποκριτές των ξένων Μέσων Ενημέρωσης δόθηκε χθες στο κατειλημμένο κτίριο του παλιού ξενοδοχείου City Plaza στην οδό Αχαρνών, που από την Παρασκευή έχει μετατραπεί σε χώρο φιλοξενίας προσφύγων.

Σύμφωνα με την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες, η οποία διαχειρίζεται τον χώρο, σήμερα εκεί έχουν βρει στέγη και φαγητό πάνω από 140 άνθρωποι, ανάμεσα στους οποίους πάνω από 70 ανήλικα παιδιά (τα 8 είναι ασυνόδευτα), καθώς επίσης 3 έγκυες γυναίκες και 9 μονογονεϊκές οικογένειες.

Την ίδια ώρα όμως, το γεγονός της κατάληψης έχει προκαλέσει την αντίδραση της ιδιοκτήτριας του κτιρίου, Αλίκης Παπαχελά, η οποία με ανάρτησή της στο Facebook πριν από πέντε μέρες ισχυρίστηκε ότι το κτίριο δεν είναι εγκαταλειμμένο και ότι η ίδια προσπαθεί εδώ και χρόνια που έχει πάψει να λειτουργεί ως ξενοδοχείο να το πουλήσει, κάνοντας λόγο για χρέη.

Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι η ίδια είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου και όχι της επιχείρησης του ξενοδοχείου που πτώχευσε το 2010 και ότι, βάσει της σύμβασης με την ιδιοκτησία της επιχείρισης, η ίδια είχε ενέχυρο επί του εξοπλισμού του ξενοδοχείου.

Από την άλλη, στη δημοσιότητα δόθηκε ανακοίνωση της Επιτροπής των Εργαζομένων του Ξενοδοχείου City Plaza, όπου οι τέως εργαζόμενοι της επιχείρισης εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που κατέφυγαν στον χώρο του ξενοδοχείου και επισημαίνουν ότι όλα αυτά τα χρόνια παραμένουν απλήρωτοι και ότι τους οφείλονται αποζημιώσεις, «διότι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου παρακρατούσε τον κινητό εξοπλισμό του ξενοδοχείου ο οποίος έπρεπε να είχε εκποιηθεί για να πληρωθούμε».

Σε αυτό το κλίμα οι εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας αλληλέγγυων που διαχειρίζεται τον χώρο δήλωσαν κατά τη συνέντευξη Τύπου ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να μπουν σε πολεμική με την ιδιοκτήτρια και ότι αυτή τη στιγμή προέχει η διασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης για όσους βρίσκονται σήμερα στον χώρο.

Αυτό που γίνεται φανερό είναι ότι χρειάζονται ψυχραιμία και χρόνος μέχρι να διασφαλιστούν οι κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης για όλους τους πρόσφυγες από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς και ίσως μέχρι τότε η ιδιοκτήτρια θα μπορούσε να συναινέσει, διευκολύνοντας αυτή την πολύτιμη παροχή βοήθειας.