Σε περίπου ένα μήνα στήθηκε από το μηδέν το Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων στον Σκαραμαγκά, με τους πρόσφυγες που συναντήσαμε εκεί να δηλώνουν ευχαριστημένοι από τις συνθήκες, που είναι πολύ καλύτερες από τον Πειραιά ή άλλους χώρους φιλοξενίας στους οποίους βρέθηκαν.
Οι 1.642 (μέχρι το μεσημέρι της Τρίτης) φιλοξενούμενοι είναι, ως επί το πλείστον, Σύροι και γεζίντι, ενώ διαμένουν ελάχιστοι Αφγανοί (περίπου 2-3 οικογένειες).
Ακούγοντας τον Μοχάμαντ, 26 χρόνων, γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί οι περισσότεροι πρόσφυγες θέλουν να φιλοξενηθούν εδώ: «Βρίσκομαι 40 μέρες στην Ελλάδα και ήμουν στον Πειραιά, τα Γιαννιτσά και την Ειδομένη, όπου βρήκα κλειστά τα σύνορα. Εδώ έχουμε ένα δωμάτιο και μπορούμε να κοιμηθούμε καλά. Δεν μας λείπει κάτι. Εχω κάνει αίτηση ασύλου και τώρα πρέπει να περιμένω».
Ολυμπιακός – Τσέλσι – Βραζιλία
Κάποιοι πρόσφυγες για να περάσουν την ώρα τους παίζουν ποδόσφαιρο, ενώ άλλοι κάνουν βόλτες κοντά στη θάλασσα.
Ο 19χρονος Μπαρά φοράει φανέλα της Τσέλσι, σορτσάκι του Ολυμπιακού και παπούτσια της Βραζιλίας. Θα μπορούσε να είναι ένας τυπικός έφηβος με μανία για το ποδόσφαιρο άμα δεν είχε φύγει όπως όπως από τη χώρα του λόγω του πολέμου.
Παρά τα όσα έχει περάσει, δείχνει να έχει κέφι, γιατί, όπως λέει με τα λίγα αγγλικά που ξέρει, εδώ είναι πιο καλά από τον Πειραιά όπου βρισκόταν πριν.
Το ίδιο λέει και η Φαχιμέ από το Αφγανιστάν, που μας άνοιξε το νέο «σπιτικό» της όπου μένει με τα δύο μωρά παιδιά της και το οποίο καθαρίζει συνέχεια.
Επικρατεί ηρεμία και -όπως μας ενημερώνει ο συντονιστής του Κέντρου, αντιπλοίαρχος του Π.Ν. Γιώργος Ζαχαράκος- σκοπός είναι με την όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση να αποφευχθούν εντάσεις.
Αυτή τη στιγμή υπάρχει αποθήκη με είδη και τρόφιμα μακράς διαρκείας που πιθανόν να χρειαστούν οι φιλοξενούμενοι, το συσσίτιο από το Πολεμικό Ναυτικό έχει οργανωθεί με καρτέλες για να μη δημιουργούνται προβλήματα στην ουρά και υπάρχουν επί 24ώρου βάσεως εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού και στρατιωτικοί γιατροί για την περίθαλψη των προσφύγων.
Τις επόμενες μέρες αναμένεται να έρθουν οργανώσεις, για να βοηθήσουν στα αιτήματα ασύλου και μετεγκατάστασης, ενώ αιτήματα για επαναπατρισμό δεν έχουν υπάρξει.
Συνεχείς επεκτάσεις
Ο οικισμός συνέχεια επεκτείνεται (έχουν ετοιμαστεί περίπου 250 οικίσκοι), αλλά δεν είναι γνωστό ποιο θα είναι το τελικό μέγεθός του, το οποίο θα εξαρτηθεί από τις ανάγκες που θα προκύψουν.
Οι άνθρωποι του Κέντρου δίνουν καθημερινό αγώνα για την εξυπηρέτηση των προσφύγων και -όπως λέει ο αντιπλοίαρχος Ζαχαράκος- οι εθελοντές είναι ευπρόσδεκτοι για να βοηθήσουν σε τομείς όπως το μοίρασμα των τροφίμων, η αποθήκη, η διερμηνεία κ.λπ., αρκεί να δώσουν τα στοιχεία τους, να είναι δηλαδή ταυτοποιημένοι.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο Χαϊδαρίου, Μιχάλη Σελέκο, που βρίσκεται σχεδόν καθημερινά στον χώρο:
«Η τοπική κοινωνία έχει αποδεχτεί τη λειτουργία του Κέντρου και έχει καλοδεχτεί τους πρόσφυγες. Θέλουμε να υπάρχουν όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στη δομή, δηλαδή να παραμένει ανοιχτή, να υπάρχει ιατροφαρμακευτική κάλυψη, να τοποθετηθούν τέντες για να υπάρχει σκιά, να υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς με λεωφορεία στο μετρό της Αγ. Μαρίνας.
»Ο δήμος έχει ήδη προχωρήσει σε συγκέντρωση τροφίμων, ειδών ατομικής υγιεινής και παιχνιδιών και την περασμένη εβδομάδα κάναμε εκδήλωση για τα παιδιά μέσα στο Κέντρο. Τις επόμενες μέρες θα διοργανώσουμε κι άλλες δράσεις καλωσορίσματος, αθλητικές και πολιτιστικές. Επίσης, έχουμε καλέσει όλους τους τοπικούς συλλόγους να βοηθήσουν».
Μόνιμη αβεβαιότητα
Οι διαμένοντες είναι σίγουρα ευχαριστημένοι, αλλά παραμένουν πάντοτε σε μια αβεβαιότητα, απόρροια του κλεισίματος των συνόρων:
«Εφυγα από τη Συρία μόνος μου, αφήνοντας την οικογένεια πίσω. Τώρα περιμένω εδώ να κάνω αίτημα για μετεγκατάσταση σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ξέρω ότι είναι δύσκολα τα πράγματα στην Ελλάδα. Στον Σκαραμαγκά είναι ωραία, αλλά αυτό που φοβούνται οι άνθρωποι είναι ότι θα μείνουν εδώ για πολύ καιρό, περιμένοντας τι θα γίνει με τις αιτήσεις τους», μας λέει ο 25χρονος Χουσεΐν, που έχει πτυχίο Αγγλικής Φιλολογίας και συχνά εκτελεί χρέη διερμηνέα.
