Περίπου 240 ασυνόδευτα προσφυγόπουλα περιμένουν να μπουν σε ξενώνες φιλοξενίας και κάποια από αυτά παραμένουν σε αστυνομικά κρατητήρια, καταγγέλλει με επιστολή προς τους αναπληρωτές υπουργούς Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα, Προστασίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου, ο Συνήγορος του Πολίτη.
Η ανεξάρτητη αρχή ζητά τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ασυνόδευτων ανηλίκων, όπως αυτά κατοχυρώνονται βάσει του διεθνούς δικαίου και των δεσμεύσεων της χώρας μας.
Στην επιστολή (συνυπογράφουν ο Βασίλης Καρύδης και ο Γ. Μόσχος) τονίζεται ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι χρειάζεται να αντιμετωπίζονται ως παιδιά-υποκείμενα δικαιωμάτων και όχι ως παραβάτες της μεταναστευτικής νομοθεσίας και ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται η απέλαση ή επαναπροώθησή τους.
Η ανεξάρτητη αρχή υπογραμμίζει ότι:
■ Ο προσωρινός περιορισμός της ελευθερίας κίνησης των ασυνόδευτων ανηλίκων μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο για τον ελάχιστο χρόνο που απαιτείται για την καταγραφή και για την αναζήτηση κατάλληλου χώρου φιλοξενίας και φροντίδας τους.
■ Οι ανήλικοι δεν πρέπει να κρατούνται σε αστυνομικά κρατητήρια, αλλά πρέπει να υπάρξει μέριμνα να μεταφέρονται σε χώρους φιλοξενίας προσωρινού χαρακτήρα.
■ Χρειάζεται να λειτουργήσουν και νέες μορφές φιλοξενίας των ασυνόδευτων ανηλίκων, όπως η αναδοχή, που εφαρμόζεται ευρέως στην Ευρώπη.
Μόνο στους τρεις πρώτους μήνες του 2016 καταγράφηκαν 1.150 ασυνόδευτα παιδιά. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης, οι ξενώνες φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων (µε 432 διαθέσιμες θέσεις) είναι πλήρεις, με συνέπεια πολλά παιδιά (240 έως την 29η Μαρτίου) που αιτούνται φιλοξενίας να βρίσκονται αναγκαστικά σε αναμονή και αρκετά να παραμένουν για μεγάλο διάστημα σε αστυνομικά κρατητήρια.
Το 2015, συνολικά 2.248 ασυνόδευτοι ανήλικοι τοποθετήθηκαν σε δομές φιλοξενίας, οι περισσότεροι των οποίων αποχώρησαν μετακινούμενοι προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κάτι που πλέον είναι εξαιρετικά δυσχερές.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ζητά την εξασφάλιση της αδιάλειπτης λειτουργίας και της ενίσχυσης των εξειδικευμένων δομών φιλοξενίας και προκρίνει την άμεση μετεγκατάσταση σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης μεγάλου αριθμού ασυνόδευτων ανηλίκων, πέραν του προβλεπομένου για τον γενικό πληθυσμό.
