Η πορεία που έγινε το Σάββατο 5/3 στα Εξάρχεια ήταν μία από τις συντονισμένες αντιδράσεις που αποφασίστηκαν από κατοίκους και ακτιβιστές της περιοχής, στο πλαίσιο της διεκδίκησης να εκδιωχθούν από τη γειτονιά τους οι μαφίες και τα κυκλώματα εμπόρων ναρκωτικών και προστασίας μαγαζιών, που τόσο ανενόχλητα λυμαίνονται την περιοχή.
Η διαφορά από παρόμοιες πορείες ήταν ότι ένας αριθμός ατόμων που συμμετείχαν, κρατούσε «συμβολικά» στα χέρια όπλα.
Οπως δήλωσαν οι ίδιοι σε μακροσκελές κείμενο που υπογράφουν ως «Αναρχικοί-Κομμουνιστές», το κάλεσμα για τη συγκέντρωση ήταν δημόσιο και πλαισιωμένο από αγωνιστικά καλέσματα αναρχικών και αριστερών συλλογικοτήτων, αλλά και του κόσμου του αγώνα των Εξαρχείων.
Ισχυρίζονται ότι λίγο πριν ξεκινήσει η μαζική πορεία ενημερώθηκαν οι διαδηλωτές για «τα χαρακτηριστικά και τις αναβαθμισμένες επιλογές της κινητοποίησης».
Το ιστορικό
Ολα ξεκίνησαν στις 27/2, όταν τρία μέλη της κατάληψης ΒΟΞ δέχτηκαν δολοφονική επίθεση από μέλη της τοπικής μαφίας, όπως καταγγέλλουν διάφορες συλλογικότητες.
Μάλιστα ένα από τα θύματα φέρεται να διακομίστηκε στην εντατική με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μαφίες ναρκωτικών και κυκλώματα προστασίας, αλλά και επιθέσεις εναντίον πολιτών είναι συχνό (και βολικό) φαινόμενο, επί δεκαετίες στα Εξάρχεια, ενώ σπάνια υπάρχει αστυνομική διερεύνηση παρόμοιων περιστατικών.
Η αστυνομία, εξάλλου, ασχολείται με τα Εξάρχεια μόνον όταν υπάρχουν επεισόδια ή συγκεντρώσεις αναρχικών και αντιεξουσιαστών.
Είναι συχνές τα τελευταία χρόνια οι πορείες διαμαρτυρίας, αλλά και οι ανοιχτές συνελεύσεις κατοίκων και ακτιβιστών που προσπαθούν διαμαρτυρόμενοι να βάλουν τέλος στην ανεξέλεγκτη δράση εγκληματικών συμμοριών που λυμαίνονται την περιοχή, με στόχο το παράνομο κέρδος.
Αυτοάμυνα
Βίντεο από τη συγκεκριμένη πορεία προβλήθηκε πριν από λίγες μέρες φυσικά στα ΜΜΕ, σε αντίθεση με τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον νεαρών της κατάληψης ΒΟΞ.
Σ’ αυτό είδαμε όλοι εμβρόντητοι αριθμό ανθρώπων να κρατούν όπλα.
Οπλα που υποδήλωναν -κατά την άποψή τους- συμβολικά την «αναβαθμισμένη» θέληση για αυτοάμυνα.
Πράγματι είναι γεγονός ότι από τις δολοφονικές μαφίες κινδυνεύουν καθημερινά ζωές πολιτών εντελώς απροστάτευτων και πράγματι είναι επίσης γεγονός ότι οι τύποι αυτοί δεν διστάζουν να τραβήξουν μέρα μεσημέρι ακόμα και καλάσνικοφ.
Ομως, η εικόνα διαδηλωτών με όπλα στο χέρι, ακόμα και συμβολικά, ακόμα και με την έννοια της περιφρούρησης ή της αυτοάμυνας, αρκεί για να οριστικοποιηθεί στο σημείο αυτό ένα απόλυτο χάσμα.
Η εικόνα δεν ήταν δυστυχώς ούτε βγαλμένη από αμερικανική ταινία για τον πόλεμο συμμοριών ούτε κατασκευασμένη.
Είτε ήταν αληθινά είτε όχι, τα όπλα ήταν στο χέρι ανθρώπων που υποτίθεται ότι έχουν άλλες αξίες κι άλλες μεθόδους να πείσουν για τους αγώνες τους και για την αλληλεγγύη.
Κανείς δεν μπορεί να δεχτεί τη δράση αυτόκλητων τιμωρών, όσο κι αν είναι δεδομένη και διαδεδομένη η δράση της οποιασδήποτε παρακρατικής ή μη μαφίας.
Η «αυτοάμυνα» δεν περιέχει σφαίρες, μαχαίρια και ρόπαλα και ο κοινωνικός αγωνιστής δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μασκοφόρο εκδικητή.
