Αντιμέτωποι με μια υπόθεση που κρατά πάνω από 20 χρόνια και φαντάζει απίστευτη, βρίσκονται δεκάδες κάτοικοι των Καμινίων του Πειραιά, καθώς εμφανίζονται να χρωστούν μεγάλα ποσά στον δήμο της πόλης, τα οποία βάσει νομοθεσίας έπρεπε να είχαν πληρώσει, για δύο πλατείες που φτιάχτηκαν στη γειτονιά τους έπειτα από απαλλοτριώσεις.
Οι κάτοικοι αρνούνται να πληρώσουν τα χρήματα αυτά, ενώ μέχρι σήμερα καμία δημοτική αρχή δεν έχει δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα.
Το ζήτημα ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα έπειτα από απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πειραιά με την οποία αναβλήθηκε και δεν συζητήθηκε το «καυτό» θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, με αποτέλεσμα την παράταση της αγωνίας των ενδιαφερομένων.
Αμέσως μετά οι δημοτικές παρατάξεις «Το Λιμάνι της Αγωνίας» και «Πειραιάς Ολοι Μαζί» κατήγγειλαν τον δήμαρχο Γιάννη Μώραλη και την παράταξή του για την απόφαση της αναβολής, ενώ ο δήμαρχος επιτέθηκε με μια πολύ «σκληρή» ανακοίνωση μόνο στο «Λιμάνι της Αγωνίας».
Η ιστορία ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν έγινε η απαλλοτρίωση του οικοπέδου των πρώην ψυγείων «Λουξ», το οποίο διαμορφώθηκε σε πλατεία το 1998 και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η διαμόρφωση του τριγώνου των οδών Μουτσοπούλου, Αραχώβης και Βασιλικών. Σύμφωνα με τον νόμο, οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που βρίσκονται γύρω από την πλατεία και το τρίγωνο έπρεπε να καταβάλουν αναλογικά ο καθένας ένα ποσό στον Δήμο Πειραιά.
Το 2000 το Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά αποφάσισε να ανακληθούν οι βεβαιώσεις που αφορούσαν την καταβολή των συγκεκριμένων τελών και να αποσυρθούν οι όποιες κατασχέσεις είχαν γίνει σε βάρος ιδιοκτητών.
Επειτα όμως από 13 ολόκληρα χρόνια και ενώ οι άνθρωποι αυτοί είχαν πιστέψει ότι ο «εφιάλτης» είχε τελειώσει, το θέμα επανήλθε και έτσι το 2013 με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έγινε δεκτή εισήγηση του τότε δημάρχου Πειραιά, Βασίλη Μιχαλολιάκου, να ανακληθούν όλα τα αναγκαία μέτρα που είχαν επιβληθεί στους οφειλέτες και να ανασταλεί η διεκδίκηση του δήμου.
Οι κάτοικοι όμως των Καμινίων φαίνεται ότι δεν είχαν την τύχη με το μέρος τους, καθώς ένα χρόνο μετά, το 2014, οι υπηρεσίες του δήμου στηρίζονται σε νομικές γνωμοδοτήσεις, συντάσσουν νέα έγγραφα και στις 16-2-2015 με νέα απόφασή του (κατά πλειοψηφία) το Δημοτικό Συμβούλιο ανακαλεί την προηγούμενη απόφαση και έτσι ξαναρχίζει και πάλι η διαδικασία επιβολής προστίμων με μεγάλες πλέον προσαυξήσεις, αφού στο μεταξύ είχαν μεσολαβήσει τόσα πολλά χρόνια.
Οι ανακοινώσεις
Το «Λιμάνι της Αγωνίας» με ανακοίνωσή του καταγγέλλει ότι «η δημοτική αρχή ψήφισε την επ’ αόριστον αναβολή της συζήτησης εμπαίζοντας με τον χειρότερο τρόπο τους δημοτικούς συμβούλους και τους κατοίκους, μετατρέποντας μια καθ’ όλα νόμιμη διαδικασία σε φιάσκο» και αναφέρει ότι όλα τα στοιχεία που κατάφεραν με μεγάλη προσπάθεια να συγκεντρώσουν τα έχουν θέσει στη διάθεση του δημάρχου, όπως και το πλαίσιο στο οποίο μπορεί να στηριχτεί και να προχωρήσει επιτέλους στη διαγραφή των οφειλών και των προσαυξήσεων που έχουν βεβαιωθεί εναντίον των ιδιοκτητών παρόδιων ακινήτων στα Καμίνια.
Ο «Πειραιάς Ολοι Μαζί» αναρωτιέται γιατί άλλοι δήμοι της χώρας προχώρησαν σε εκκαθάριση των βεβαιωτικών καταλόγων που αφορούσαν παρόμοια θέματα για τη δημιουργία πλατειών και καλεί το δημοτικό συμβούλιο να λάβει απόφαση διαγραφής χρεών, έστω ακροβατώντας στα όρια της νομιμότητας, ώστε να ανακουφίσει τους δημότες.
Ο δήμαρχος Γιάννης Μώραλης επέλεξε να απαντήσει μόνο στο «Λιμάνι της Αγωνίας», λέγοντας πως «αποδείχτηκε περίτρανα ότι τα προβλήματα των δημοτών δεν λύνονται με προχειρότητα, ευχολόγια και έωλες αποφάσεις».
Κάλεσε μάλιστα δημοτικούς συμβούλους του «Λιμανιού της Αγωνίας» που χειρίστηκαν την υπόθεση από το 1991 να εξηγήσουν στους δημότες, αφού η λύση είναι τόσο εύκολη, νόμιμη και τη γνωρίζουν, γιατί δεν την πρότειναν τόσα χρόνια και τους άφησαν εκτεθειμένους και «χρεωμένους»;
Τέλος, εξήγησε ότι ο ίδιος και η σημερινή δημοτική αρχή δεν δήλωσαν ότι συμφωνούν με την εισήγηση του «Λιμανιού της Αγωνίας» όπως αυτή εισήχθη στο Δημοτικό Συμβούλιο, καθώς ποτέ δεν είχαν, όπως και μέχρι σήμερα, τα πλήρη και απαραίτητα στοιχεία, ώστε να ψηφιστεί άλλη μια πρόταση και να εφαρμοστεί πιστεύοντας ότι δήθεν θα λύσει το πρόβλημα.
