Το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 90 ετών, ο Στέφανος Στεφάνου, από τους ιστορικούς ηγέτες της Αριστεράς – και κυρίως της Νεολαίας της Αριστεράς.
Ο Στέφανος Στεφάνου είχε γεννηθεί το 1926 στο Σουφλί και έζησε σε φυλακές και εξορίες από τον καιρό του εμφύλιου μέχρι και τα χρόνια της χούντας.
Ήταν μέλος της προεδρείου της νεολαίας της ΕΔΑ και της νεολαίας Λαμπράκη.
Ήταν επίσης, επιμελητής εκδόσεων και διορθωτής κειμένων. Χαρακτηριστικό το βιβλίο «Στέφανος Στεφάνου, Ένας απ’ τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς 1941-1971», από τις εκδόσεις Θεμέλιο.
Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα, στις 12.45 το μεσημέρι στο νεκροταφείο του Αγίου Νικολάου στου Ζωγράφου.
Ο δικός μας Στέφανος
«Έφυγε όπως έζησε όλη του τη ζωή, σεμνά, ειρηνικά και ανεπαίσχυντα, ο Στέφανος Στεφάνου, ο Στέφανος της καρδιάς και της συνείδησής μας, όλων όσοι είχαμε την τύχη να καθοδηγηθούμε απ’ αυτόν στα χρόνια της Νεολαίας Λαμπράκη. Ο Στέφανος αυτής της γενιάς που «έτυχε νάναι και καλή σοδειά», που ήταν κατά τον ίδιο «ένας από τους πολλούς της Αριστεράς», αλλά για όσους τον γνώρισαν έστω και λίγο «ένας και μοναδικός», το καλύτερο και αποτελεσματικότερο επιχείρημα της Ιδέας, της Αριστεράς των ονείρων μας. Που κοντά σε πολλά, μας «δίδαξε» με τον ίδιο του τον εαυτό ότι ο στόχος της, ο Ολοκληρωμένος Άνθρωπος, δεν είναι τερματικός σταθμός αλλά Ορίζοντας……
Τον ευχαριστούμε γι’ αυτό, δεν θα τον αποχαιρετίσουμε ποτέ, θάναι πάντα μαζί μας και με την αγάπη του, ο ίδιος ένα κορυφαίο κέρδος της δικής μας ζωής.
Αλέκος Γρίμπας 1/1/2016
Θεοτόκης Ζερβός
Νίκος Κιάος
Κωστής Χρονάκης»
Η Εταιρεία Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας αποχαιρετά τον Στέφανο Στεφάνου
«Ο Στέφανος Στεφάνου δεν υπήρξε «ένας από τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς», όπως με μετριοφροσύνη σημείωνε στον τίτλο του τελευταίου του βιβλίου, αλλά μοναδικός και ένα από τα τελευταία υποδείγματα γνήσιου αγωνιστή του ελληνικού εργατικού κινήματος· ο ακάματος νεολαίος μαχητής για τις σοσιαλιστικές ιδέες εδώ και σχεδόν ογδόντα χρόνια. Μέλος της ΟΚΝΕ, της ΕΠΟΝ, της Νεολαίας της ΕΔΑ, της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ ανήκει πια, από την 1η του μηνός, στο πάνθεον των μεγάλων μορφών της ελληνικής Αριστεράς. Ογδόντα χρόνια στο κίνημα, από τα οποία τα είκοσι και πλέον χρόνια σε εξορίες και φυλακές του μετεμφυλιακού κράτους.
Από το Σουφλί του Έβρου, στο οποίο γεννήθηκε το 1926, μεγαλώνοντας στα δύσκολα χρόνια του Μεσοπολέμου μέρα με τη μέρα αφοσιωμένος στη γη, στα καπνά και στη φτωχολογιά του κάμπου, πέρασε στο καμίνι του μεγάλου αντιστασιακού και κοινωνικού αγώνα για να εισπράξει το βαρύ τίμημα και να περάσει τα καλύτερα χρόνια της ζωής του στα κάτεργα των ελληνικών φυλακών και στα ξερονήσια του θανάτου.
Σαν έτοιμος από καιρό ο Στέφανος επανήλθε στην πολιτική και κοινωνική δράση ύστερα από είκοσι χρονιά εξοριών και φυλακίσεων δίνοντας νέα ζωογόνα πνοή στην ανάπτυξη της ΕΔΑ, στους κοινωνικούς αγώνες στο χωριό και στην πόλη, στο κτίσιμο των νεολαιίστικων οργανώσεων. Ήταν ο καθοδηγητής του αγροτικού γραφείου νεολαίας στη Θεσσαλονίκη και όλων των τοπικών φοιτητικών οργανώσεων και ο άνθρωπος που ανέβασε οργανωτικά και πολιτικά την αριστερή νεολαία της Θεσσαλονίκης. Ύστερα μέσα από το Προεδρείο της Νεολαίας της ΕΔΑ και της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη οργάνωσε και συμμετείχε στους αγώνες της ελληνικής αγροτικής νεολαίας.
Η μεγάλη του δράση διεκόπη με την επιβολή του χουντικού πραξικοπήματος. Εξόριστος στη Γυάρο και στη Λέρο ήταν ο μεγάλος φίλος, συμπαραστάτης και καθοδηγητής των νέων εκτοπισμένων. Εκεί διαφώνησε με τις βασικές επιλογές της 12ης Ολομέλειας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και έκτοτε παρέμεινε ανέντακτος αριστερός στο χώρο της Ανανεωτικής Πτέρυγας έχοντας μεγάλη συμβολή στην προαγωγή των ανανεωτικών ιδεών. Ο Στέφανος σε όλη τη ζωή του παρέμεινε μαχητής στην υπόθεση της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού και ένθερμος υποστηρικτής του κυβερνητικού εγχειρήματος της Αριστεράς.
Μειλίχιος, σεμνός, έχοντας μια καλή κουβέντα για όλους, συνέβαλλε καθοριστικά στην ανάπτυξη των Αρχείων της ΕΜΙΑΝ και των ΑΣΚΙ. Διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ). Επίσης απασχολήθηκε επαγγελματικά για σαράντα και πλέον χρόνια ως συντάκτης και διορθωτής εφημερίδων και περιοδικών και επιμελητής σειρών επιστημονικών βιβλίων όπως οι εκδόσεις της Επιτροπής Ιστορίας του Μορφωτικού Ιδρύματος (ΜΙΕΤ) και του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας (ΙΑ/ΕΤΕ). Συνετέλεσε τα μέγιστα στη συγκρότηση των αρχείων της ΕΜΙΑΝ και, εκτός της πολύτιμης αυτοβιογραφίας του Ένας από τους πολλούς της ελληνικής Αριστεράς, μας άφησε μία μικρή ιστορική πραγματεία για την πορεία της ιστορίας της αριστερής νεολαίας από το 1945 έως σήμερα καθώς και πολλά του κείμενα σε εκδηλώσεις και στις περιοδικές εκδόσεις της Εταιρείας, Δελτίο της ΕΜΙΑΝ και Αναδρομές.
Ο «μπάρμπα νεολαίος» Στέφανος αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό όχι μόνο στις γραμμές της ελληνικής Αριστεράς. Η ΕΜΙΑΝ εκφράζει την αγάπη και τη συμπαράστασή της στους οικείους του, τα πολυαγαπημένα του παιδιά Κατερίνα και Γιώργο και τη συναγωνίστρια Ρηνιώ Μίσσιου.
Αθήνα, 2 Ιανουαρίου 2016
Το Δ.Σ. της ΕΜΙΑΝ»
