Συμφωνία με… οσμή παλαιών σκανδάλων

Μίας συμφωνίας για χρωστούμενα… παλιές –αμφισβητούμενες– επενδύσεις έπονται! Στις αρχές του μήνα, το δημοτικό συμβούλιο Σιθωνίας αποφάσισε κατά πλειοψηφία να κλείσει τη διένεξη που είχε με το ξενοδοχείο Πόρτο Καρράς, η οποία αφορούσε αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις για οφειλές του δήμου στην επιχείρηση, ύψους 7,8 εκατομμυρίων ευρώ. Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου είναι ουσιαστικά αποδοχή της πρότασης που έκανε η συμφερόντων Ιβάν Σαββίδη επιχείρηση και στην οποία, εκτός της αναφοράς στη ρύθμιση των χρεών, υπάρχει αναφορά σε… αποδοχή των επενδυτικών σχεδίων του ξενοδοχείου. Αυτά όμως θυμίζουν παλιό αλλά αξέχαστο πολιτικό σκάνδαλο φωτογραφικής τροπολογίας που πριν από 22 χρόνια έριξε μια κυβέρνηση…

Με την υπόθεση των χρεών είχαμε ασχοληθεί πριν από ένα χρόνο («Εφ.Συν.» 25/2/2025, «Χρέη στο Πόρτο Καρράς πνίγουν τον Δήμο Σιθωνίας») και στο διάστημα που μεσολάβησε –αφού κάτι υποσχέσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αποδείχθηκαν ολοκληρωτικά αέρας κοπανιστός– το δίλημμα που τέθηκε, σύμφωνα με τον δήμαρχο Ιωάννη Μαλλίνη, «ήταν ξεκάθαρο: είτε θα αφήναμε την υπόθεση να συνεχιστεί, με το χρέος να εκτοξεύεται στα 13.000.000 ευρώ, οδηγώντας τον δήμο σε εποπτεία, σύμφωνα με την ΚΥΑ, και με τις προσαυξήσεις να αυξάνονται συνεχώς, είτε θα παίρναμε την ευθύνη να δώσουμε οριστική λύση και να προχωρήσουμε μπροστά. Επιλέξαμε τον δρόμο της ευθύνης».

Η πρόταση

Τον «δρόμο» όρισε βασικά η πρόταση της εταιρείας για: α) «εφάπαξ καταβολή του δήμου εντός προθεσμίας πέντε μηνών και το αργότερο έως την 30/7/2026 του συνολικού ποσού των 7.800.000 ευρώ», β) την «άμεση και σε κάθε περίπτωση μέχρι την 15/3/2026 και άνευ όρων και επιφυλάξεων αποδέσμευση της φορολογικής ενημερότητας της εταιρείας», γ) την ανάληψη υποχρέωσης εκ μέρους του δήμου να μην επιβάλει στην εταιρεία οποιαδήποτε δημοτικά τέλη και δημοτικούς φόρους αναδρομικά έως την 30.12.2025, άλλως τη ρητή και ανεπιφύλακτη παραίτηση του δήμου από κάθε σχετική αξίωση» και δ) την άμεση και σε κάθε περίπτωση έως την 15/3/2026 υπογραφή εκ μέρους του δήμου συμφωνητικού συνεργασίας όπου θα δηλώνεται η βούληση του δήμου για τη στήριξη των επενδυτικών πρωτοβουλιών της εταιρείας»!

Για να πληρώσει ο δήμος προσανατολίζεται να λάβει δάνειο με ευνοϊκούς όρους μάλλον από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, που δεν ζητά εμπράγματες εξασφαλίσεις και δύναται να παρακρατά τις δόσεις για την εξόφληση από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους –με επιτόκιο περί το 4,25% η εξόφληση υπολογίζεται σε 25-30 χρόνια. Επιπλέον, έχει ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη που θα έχουν οι επιστολές που έστειλε ο δήμαρχος στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας και στην εισαγγελία, με τις οποίες ζητά να αποδοθούν ευθύνες των προηγούμενων διοικήσεων του δήμου.

Ο «διάβολος»

Οπως βέβαια συμβαίνει πολλές φορές, ο όποιος «διάβολος»… κρύβεται στις επενδύσεις. Γι’ αυτό και μόνο στην τέταρτη παράγραφο, για τη στήριξη επενδυτικών πρωτοβουλιών, η διατύπωση στην απόφαση του δημοτικού συμβουλίου είναι διαφορετική από την πρόταση της εταιρείας και πολύ πολύ προσεχτικά διατυπωμένη αφού, όπως αναφέρει στην υπογραφή του συμφωνητικού συνεργασίας: «θα δηλώνεται η βούληση του Δήμου Σιθωνίας για τη στήριξη των επενδυτικών πρωτοβουλιών, στο οποίο θα ορίζεται ότι η συνεργασία εκφράζει τη γενική πρόθεση στήριξης επενδυτικών πρωτοβουλιών υπό την πλήρη τήρηση της κείμενης νομοθεσίας, δεν δημιουργεί καμία οικονομική ή άλλη δεσμευτική υποχρέωση για τον δήμο και δεν θίγει τα δικαιώματα, τις αρμοδιότητες και τα συμφέροντά του, τα οποία διατηρεί ακέραια».

Αντιδράσεις

Η διαφορά στις διατυπώσεις είναι εμφανής ακόμη και σε ανίδεο, και ουσιαστικά η διοίκηση του δήμου, η οποία ξέρει για ποιες επενδύσεις κάνει λόγο η εταιρεία και τι σημαίνουν αυτές οι επενδύσεις –υπήρξαν άλλωστε σφοδρές αντιδράσεις της αντιπολίτευσης του δήμου στο δημοτικό συμβούλιο, ότι με τους όρους η εταιρεία θέτει τον δήμο σε καθεστώς ομηρίας– που έχουν βεβαρημένο ιστορικό το οποίο περιγράφεται από το 2004 και ένθεν με τη διατύπωση «τροπολογία Πάχτα».

Θυμίζουμε συνοπτικά ότι τον Ιανουάριο του 2004 είχε ξεσπάσει σάλος με το καλούμενο «σκάνδαλο Πάχτα» που είχε οδηγήσει στην αποπομπή από τον Γιώργο Παπανδρέου του τότε υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας από την υπουργική του θέση. Κοντά στον υπουργό είχαν αποπεμφθεί και άλλοι 9 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που είχαν υπογράψει την τροπολογία για να μπορέσει ο τότε ιδιοκτήτης του Πόρτο Καρράς, ο κατασκευαστής Κωνσταντίνος Στέγγος, να οικοδομήσει 116 πολυτελείς κατοικίες σε δασική έκταση του Πόρτο Καρράς. Για την υπόθεση αυτή μάλιστα οι βουλευτές της Ν.Δ. κατόπιν επίσημης γραμμής που δόθηκε από τον Κώστα Καραμανλή είχαν σηκώσει ψηλά τη σημαία της «διαφάνειας».

Νομιμοποίηση

Δεν χρειάστηκαν παρά μόλις έξι χρόνια για… να ξεχαστεί η υπόθεση –διότι σαν τη Χαλκιδική δεν έχει– και το 2010 δεν χρειάστηκε καν νομοθετική πρωτοβουλία, τροπολογίες και άλλες κουραστικές λεπτομέρειες. Η πολεοδομία της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χαλκιδικής εξέδωσε μια κι έξω οικοδομική άδεια για την κατασκευή… 524 κατοικιών! Παρότι το 2013 η άδεια ανέγερσης πολυτελών κατοικιών με πισίνα και υπόγειο στο συγκρότημα Πόρτο Καρράς ανακλήθηκε κατόπιν αντιδράσεων, δύο χρόνια αργότερα το Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων (ΣΥΠΟΘΑ) Χαλκιδικής δέχθηκε την προσφυγή της Πόρτο Καρράς, μέχρι που φτάσαμε τελικά στον Απρίλιο του 2018 στο Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης, που έδωσε δικαστικό τέλος νομιμοποιώντας την άδεια για τις βίλες, η οποία μέχρι σήμερα ισχύει.

Δεν είναι λίγοι οι οικονομικοί αναλυτές που πίστευαν και πιστεύουν ότι ο Ιβάν Σαββίδης αγόρασε, το 2020, το Πόρτο Καρράς γιατί έβλεπε το χρυσοφόρο μέλλον της οικοδόμησης των εκατοντάδων πολυτελών βιλών. Κρίνοντας από τη συμφωνία που πέτυχε με τον δήμο, καθίσταται εμφανές ότι αυτό το «μέλλον» δεν είναι και πολύ μακριά.