Αγρότες: Τα μπλόκα φεύγουν, τα αιτήματα μένουν [βίντεο]

Οι αγρότες της Θεσσαλίας αποχώρησαν την Παρασκευή από το μπλόκο της Νίκαιας Λάρισας, απομακρύνοντας οργανωμένα τα τρακτέρ και τα αγροτικά μηχανήματα από τον κόμβο. Η απόφαση είχε παρθεί τις προηγούμενες ημέρες στη γενική συνέλευση του μπλόκου, μετά από αξιολόγηση της μέχρι τώρα μεγαλειώδους και μαζικής κινητοποίησης του πρωτογενούς τομέα.  Όπως ξεκαθάρισαν, η αποχώρηση δεν σημαίνει ότι κάνουν πίσω από τα αιτήματά τους. Το επόμενο διάστημα αναμένεται νέα συνέλευση, όπου θα αποφασιστούν οι επόμενες κινήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, οι αγρότες από το μπλόκο της Νίκαιας θέλησαν να προσδώσουν πανηγυρικό χαρακτήρα και στην αποχώρησή τους από την Εθνική Οδό, κατεβαίνοντας στο κέντρο της Λάρισας με τα τρακτέρ τους. Στην κινητοποίηση μίλησα ο Κώστας Χατζής, Γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, ο οποίος ξεκαθάρισε πως η αποχώρηση από τα μπλόκα δεν σημαίνει λήξη του αγώνα.

55 μέρες ενότητας σε έναν συγκλονιστικό αγώνα

«Σήμερα μετά από 55 μέρες ηρωικού αγώνα, αναστέλλουμε τις κινητοποιήσεις μας» δήλωσε χαρακτηριστικά, δίνοντας όμως παράλληλα μια υπόσχεση: «Η υπόσχεση που δίνουμε σε όλο το λαό που μας στήριξε αυτές τις μέρες και η στήριξή του ήταν συγκλονιστική, ήταν η ασπίδα μας για να αντέξουμε όλες αυτές τις πιέσεις, όλη αυτή τη συκοφάντηση, όλη αυτή την καταστολή, είναι ότι θα συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα και με άλλες μορφές».

Ο κ. Χατζής τόνισε πως ο αγώνας θα παραμείνει «ανυποχώρητος, συνεχής και επίμονος, μέχρι να δοθούν λύσεις στα αιτήματά μας που είναι αιτήματα επιβίωσης».

Εξηγώντας τον λόγο της παρουσίας τους μέσα στην πόλη, σημείωσε πως έχει συμβολικό χαρακτήρα ευγνωμοσύνης προς τους πολίτες. Ωστόσο, στάθηκε ιδιαίτερα στο σημαντικότερο κέρδος αυτής της κινητοποίησης, που δεν μετριέται μόνο με οικονομικά μέτρα, αλλά με όρους κοινωνικής συμμαχίας.

«Αυτή ήταν μια μεγάλη νίκη. Μια νίκη που μπορεί να μην άπτεται με τα αιτήματά μας, τα αιτήματα του κλάδου, αλλά είναι μια σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον, η ενότητα αυτής της κοινωνίας, η στήριξη στον αγώνα μας, η ενότητα στις κινητοποιήσεις μας, ότι λειτουργούσαμε όλη η Ελλάδα σαν ένα μπλόκο» υπογράμμισε.

Τέλος, έστειλε μήνυμα προς την κυβέρνηση πως η προσπάθεια διάσπασης του μετώπου έπεσε στο κενό: «Αυτό είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη, αυτό ακριβώς είναι που φοβούνται. Γι’ αυτό βάλθηκαν με χίλιους δυο τρόπους να το σπάσουν, να το διαλύσουν, αλλά δεν τα κατάφεραν. Και έτσι ενωμένοι, και οι αγρότες αλλά και όλος ο λαός, η κοινωνία, θα συνεχίσουμε».

Τα υπόλοιπα μπλόκα

Νωρίτερα είχαν αποχωρήσει και οι αγρότες του μπλόκου Νέων Κερδυλίων, στις Σέρρες. «Αποχωρούμε γιατί αναστέλλεται η κινητοποίησή μας. Περιμένουμε να υλοποιηθούν αυτά που μας υποσχέθηκε η κυβέρνηση ξεκινώντας από τις πληρωμές που αναμένεται να ξεκινήσουν αυτές τις μέρες. Στο νομό Σερρών υπάρχουν ακόμα απλήρωτοι αγρότες», δήλωσε σχετικά ο πρόεδρος του Πανσερραϊκού Αγροτικού Συλλόγου, Διαμαντής Διαμαντόπουλος.

Είχε προηγηθεί η διάλυση των μπλόκων στην Ιόνια Οδό και στον E-65, με τους εκπροσώπους των αγροτών να επιμένουν ότι ο αγώνας για την επιβίωσή τους θα συνεχιστεί με άλλες μορφές διεκδίκησης των αιτημάτων τους, κυρίως για το κόστος παραγωγής.

Πανηγυρισμοί και αυταρέσκεια από το Μαξίμου

«Δεν υποσχεθήκαμε όσα δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Δεν παρακάμψαμε το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν μεταφέραμε το κόστος στο μέλλον και σε άλλους», υποστήριξε σε ανάρτησή του ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Θανάσης Κοντογεώργης, με έντονα πανηγυρικό χαρακτήρα:

«Σκέψεις & συμπεράσματα για τις αγροτικές κινητοποιήσεις που σήμερα έληξαν και τυπικά.

Πώς μετατρέπεται μια περίοδος έντασης σε αφετηρία θεσμικών λύσεων και ουσιαστικού διαλόγου με αποτέλεσμα;

Το ερώτημα αυτό βρέθηκε στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα, με αφορμή τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Όχι ως γενική διαπίστωση, αλλά ως συγκεκριμένη πολιτική επιλογή.

Σε υπαρκτά ζητήματα του πρωτογενούς τομέα: το κόστος παραγωγής, η ενέργεια, η ανασφάλεια που εντείνει η κλιματική κρίση, ήρθαν να προστεθούν φέτος η αναγκαία μεταρρύθμιση του ΟΠΕΚΕΠΕ, η ευλογιά και χαμηλές τιμές σε κάποια προϊόντα. Η κυβέρνηση δεν αγνόησε τίποτε από όλα αυτά, παρά τις ακρότητες και τους μαξιμαλισμούς από ορισμένα μπλόκα.

Όμως, η απάντηση δεν μπορούσε να είναι ούτε η σύγκρουση ούτε οι εύκολες υποσχέσεις που υπονομεύουν τη σταθερότητα. Ειδικά όταν η κυβέρνηση έχει χτίσει μία ισχυρή σχέση εμπιστοσύνης με τον αγροτικό κόσμο ύστερα από 6 χρόνια πραγματικής ενίσχυσης του.

Επιλέξαμε τον διάλογο και δώσαμε λύσεις. Όχι προσχηματικά, αλλά με σαφείς κανόνες, με αντιπροσωπευτικότητα, με χρόνο και με επίγνωση των ορίων. Και αυτός ο διάλογος απέδωσε.

Το αποτέλεσμα αυτό αποτυπώθηκε σε ένα σύνολο παρεμβάσεων που κάλυψαν διαφορετικές πτυχές της αγροτικής δραστηριότητας. Από το αγροτικό ρεύμα και το πετρέλαιο, έως τις αποζημιώσεις μέσω ΕΛΓΑ και την ενίσχυση των κτηνοτρόφων. Από την αναδιανομή πόρων που εξοικονομήθηκαν μέσω του νέου διαφανούς συστήματος επιδοτήσεων και την ενίσχυση επενδύσεων στον πρωτογενή τομέα, έως την ανάπτυξη του Εθνικού Συστήματος Αγροτικής Ιχνηλασιμότητας και Αυθεντικότητας για την αντιμετώπιση των ελληνοποιήσεων.

Παρεμβάσεις διαφορετικής φύσης, που όμως είχαν κοινό παρονομαστή: απαντάνε σε πραγματικές ανάγκες, χωρίς να διαρρήξουν τη δημοσιονομική ισορροπία αλλά και τις υποχρεώσεις μας ως κράτους μέλους της ΕΕ.

Εξίσου σημαντικό, όμως, ήταν και το τι δεν κάναμε. Δεν υποσχεθήκαμε όσα δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Δεν παρακάμψαμε το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν μεταφέραμε το κόστος στο μέλλον και σε άλλους. Η δημοσιονομική υπευθυνότητα δεν είναι τεχνικός περιορισμός, είναι κοινωνικό κεκτημένο! Και όταν χάνεται πρώτοι το πληρώνουν οι ίδιοι οι παραγωγοί και η κοινωνία.

Η υπόθεση αυτή υπενθύμισε σε όσους μπορεί να το ξεχνάνε κάτι θεμελιώδες. Ο πρωτογενής τομέας δεν είναι απλώς ένας οικονομικός κλάδος. Είναι ζήτημα ανθεκτικότητας της χώρας. Σε ένα περιβάλλον κλιματικής κρίσης και ακραίων καιρικών φαινομένων, γεωπολιτικών αβεβαιοτήτων και τεχνολογικών μεταβολών, η δυνατότητα μιας χώρας να στηρίζεται περισσότερο στη δική της παραγωγή αποκτά στρατηγική σημασία. Αυτό σημαίνει στήριξη με κανόνες, επένδυση στη γνώση, στις υποδομές και στη μετάβαση σε πιο ανθεκτικά και βιώσιμα μοντέλα παραγωγής.

Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού, που εγκρίθηκε από τη Βουλή, για τη σύσταση Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής με αντικείμενο τον πρωτογενή τομέα. Όχι ως μια τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία, αλλά ως συνειδητή επιλογή να αντιμετωπιστεί η αγροτική παραγωγή ως εθνικό ζήτημα, με ορίζοντα δεκαετίας και με συμμετοχή όλων όσοι έχουν λόγο και γνώση.

Η πρόβλεψη για ακροάσεις φορέων και περιφερειακές διαβουλεύσεις σε όλη τη χώρα επιβεβαιώνει κάτι που πιστεύω βαθιά και προσπαθούμε συνολικά να κάνουμε πράξη: οι βιώσιμες λύσεις δεν παράγονται ερήμην των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στον πρωτογενή τομέα. Παράγονται όταν το κράτος ακούει, συνθέτει και χαράσσει στρατηγική με διάρκεια, πέρα από τους κυβερνητικούς κύκλους.

Αλλά και όταν οι κομματικές σκοπιμότητες συνδικαλιστών δεν προσπαθούν να “καπελώσουν” έναν αγώνα, μια διεκδίκηση, μια κοινωνική ομάδα. Άλλωστε, τον ίδιο δρόμο έχουμε επιλέξει και στην στρατηγική μας για την ανάπτυξη της περιφέρειας, όπου ο πρωτογενής τομέας και οι άνθρωποί του έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αυτές τις 50 μέρες, ο διάλογος δεν αντιμετωπίστηκε ως συγκυριακό εργαλείο εκτόνωσης, αλλά ως σταθερή μέθοδος άσκησης πολιτικής. Από τη διαχείριση της έντασης περάσαμε στη θεσμική της ενσωμάτωση. Από την αντιμετώπιση του επείγοντος, στη συγκρότηση μιας στρατηγικής με βάθος χρόνου. Έτσι, η συζήτηση για τον πρωτογενή τομέα δεν κλείνει με την -και τυπικά- λήξη των κινητοποιήσεων σήμερα. Αντιθέτως, αποκτά διάρκεια, συνέχεια και εθνικό χαρακτήρα.

Η ήπια ισχύς δεν είναι αδυναμία. Είναι επιλογή σταθερότητας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο μια οργανωμένη πολιτεία διαχειρίζεται τις εντάσεις χωρίς να διαρρηγνύει τους δεσμούς εμπιστοσύνης. Σε μια περίοδο που ο αμοιβαίος σεβασμός και η κατανόηση φέρνει ενότητα και συνοχή, ακόμα και αν υπάρχει διαφωνία. Και σε μια χώρα που θέλει να προχωρά μπροστά σε μια εποχή που όλα αλλάζουν, αυτή η ισορροπία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση».