Απούσα είναι πλέον από το κτίριο της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ η μαρμάρινη επιγραφή που βρισκόταν στο εξωτερικό του στη συμβολή των οδών Σόλωνος και Μασσαλίας. Η επιγραφή είχε τοποθετηθεί προς τιμήν της κατάληψης κατά της χούντας, που πραγματοποιήθηκε στη σχολή τον Φεβρουάριο του 1973 και που εν πολλοίς άνοιξε τον δρόμο προς την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Πάνω της ήταν γραμμένο ένα απόσπασμα από το «Ροδοχάραμα» του ποιητή Γιάννη Κουτσοχέρα, το οποίο είχε γράψει την πρώτη μέρα της κατάληψης (21.2.1973), για να εκφράσει τον θαυμασμό του γι’ αυτή τη θαρραλέα πράξη: «Κούροι – Κόρες της Σπουδής Τέτοιες ώρες – τρανές ώρες μόνο εσείς και τα πουλιά τα ελεύθερα ξεδιπλώνετε τον άνεμο και πετάτε με το αγέρι Και ξεμούδιασαν και εγέρθηκαν τα κορμιά Αρχισε το ροδοχάραμα».
Είναι βέβαια δύσκολο να μιλήσει κανείς για «αρμοδιότητες» στην περίπτωση μιας τέτοιας τιμητικής επιγραφής – υποθέτω ότι τέτοιες αρμοδιότητες δεν θα προβλέπονται ρητά στον νόμο. Π.χ. το Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο Δήμος Αθηναίων είναι δύο πρώτοι φορείς που, εύλογα νομίζω, έρχονται στο μυαλό του πολίτη ψάχνοντας να δει ποιος θα μπορούσε να την ξανατοποθετήσει – έστω στο πλαίσιο διακριτικής ευχέρειας και όχι δέσμιας αρμοδιότητας. Γεγονός είναι, πάντως, ότι το «πειστήριο» ενός από τα πιο σπουδαία στιγμιότυπα της σύγχρονης ιστορίας της πόλης δεν είναι πια εκεί και δεν θυμίζει σε περαστικούς τι συνέβη.
Η απουσία του συμβάλλει σε μια νέα λήθη – δηλαδή, σκόπιμα ή όχι, ενισχύει τις εξουσίες. «Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη», έγραφε ο Μίλαν Κούντερα στο «Βιβλίο του γέλιου και της λήθης», και πολύ σωστά.
