Για πάνω από δύο μήνες το προσωπικό που παρέχει φροντίδα όλο το 24ωρο σε μερικά από τα πιο ευάλωτα άτομα στην Ελλάδα, τους ασυνόδευτους ανήλικους πρόσφυγες, παραμένει απλήρωτο. Δεκαπέντε εργαζόμενοι στην ΚΕΔ ΒΙΑΛ στη Χίο δεν έχουν λάβει τους μισθούς τουλάχιστον Ιουλίου και Αυγούστου, γεγονός που τους φέρνει σε αδιέξοδο. Πρόκειται για ψυχολόγος, κοινωνικούς λειτουργούς, φροντιστές, διερμηνείς οι οποίοι έχουν αναλάβει την τεράστια ευθύνη της προστασίας και της φροντίδας τραυματισμένων παιδιών που έχουν φτάσει μόνα τους στην Ελλάδα.
Εργάζονται σε βάρδιες για να εξασφαλίσουν 24ωρη παρουσία στο πλάι των παιδιών, παρέχοντας συνεχή επίβλεψη, συναισθηματική υποστήριξη και απαραίτητη φροντίδα σε ανηλίκους που δεν έχουν κανέναν άλλο. Αλλά οι ίδιοι εδώ και δύο μήνες παραμένουν σε καθεστώς αβεβαιότητας. Παρά την ευσυνειδησία τους οι εργαζόμενοι αγωνίζονται τώρα να επιβιώσουν. Οι ίδιοι αναφέρουν:
● Εξάντληση όλων των προσωπικών αποταμιεύσεων, που ξοδεύτηκαν για ενοίκιο, φαγητό και βασικά είδη πρώτης ανάγκης.
● Εξαναγκασμό για λήψη δανείων από οικογένεια και φίλους για να τα βγάλουν πέρα.
● Υποφέρουν από ακραίο άγχος και στρες λόγω της πλήρους οικονομικής αβεβαιότητας, ενώ παράλληλα διαχειρίζονται τις εξαντλητικές απαιτήσεις της αδιάκοπης εργασίας με βάρδιες.
Η κατάσταση επιδεινώνεται από την πλήρη διακοπή της επικοινωνίας από τη διοίκηση της Zeuxis. Οι ενημερώσεις παρέχονται μόνο μέσω ενός τοπικού συντονιστή, με κούφιες υποσχέσεις και αναβολές, χωρίς συγκεκριμένες πληροφορίες ή λύσεις. Αυτό έχει δημιουργήσει ένα κλίμα απογοήτευσης και εγκατάλειψης μεταξύ του προσωπικού που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του προσφυγικού φαινομένου.
«Πώς μπορούν να περιμένουν από εμάς να παρέχουμε ένα σταθερό, ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά όταν δεν μπορούμε καν να εξασφαλίσουμε τις βασικές μας ανάγκες, όπως φαγητό, στέγη και κόστος μεταφοράς;» αναφέρει ένας εξ αυτών, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας λόγω φόβου επαγγελματικών αντιποίνων όπως τονίζει.
«Είμαστε οι φύλακές τους μέρα-νύχτα. Το ψυχικό βάρος τού να χαμογελάς σε ένα παιδί για να το κάνεις να νιώθει ασφαλές ενώ μέσα σου καταρρέεις επειδή δεν ξέρεις πώς θα πληρώσεις το ενοίκιο, το φαγητό, το δάνειο, τη μεταφορά, την ασφάλεια, πολλά άλλα πράγματα που πρέπει να πληρώσεις, είναι αφόρητο. Η Ζεύξις μάς άφησε εντελώς μόνους».
Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι αυτή η κατάσταση, αν δεν επιλυθεί άμεσα, θα επηρεάσει εξίσου και την ποιότητα της 24ωρης φροντίδας για τους ασυνόδευτους ανηλίκους στη ΒΙΑΛ. Ενα απελπισμένο και εξαντλημένο εργατικό δυναμικό δεν μπορεί να διατηρήσει το επίπεδο συνεχούς, άγρυπνης υποστήριξης που χρειάζονται απεγνωσμένα και δικαιούνται αυτά τα ευάλωτα παιδιά. Οι εργαζόμενοι έχουν κάνει πολλές προσπάθειες να συζητήσουν το θέμα, αλλά έχουν εισπράξει αδιαφορία. Τώρα καλούν τη διοίκηση της Zeuxis να:
1. Πληρώσει αμέσως όλους τους οφειλόμενους μισθούς.
2. Παρέχει μια διαφανή και ειλικρινή εξήγηση για τη δίμηνη καθυστέρηση.
3. Δημιουργήσει ένα άμεσο και αξιόπιστο κανάλι επικοινωνίας με το προσωπικό της.
Καλούν επίσης την Επιθεώρηση Εργασίας και τους οργανισμούς που χρηματοδοτούν τις δραστηριότητες της Zeuxis να διερευνήσουν το θέμα και να διασφαλίσουν ότι τα κεφάλαια που προορίζονται για ανθρωπιστική βοήθεια φτάνουν στους εργαζόμενους που παρέχουν αυτή τη βοήθεια. Από την πλευρά μας απευθυνθήκαμε στη διοίκηση της Ζεύξης ζητώντας περισσότερες πληροφορίες για τους λόγους που υφίσταται αυτή η καθυστέρηση πληρωμών, χωρίς όμως καμία ανταπόκριση μέχρι και χθες το απόγευμα. Χαρακτηριστικό πάντως είναι ότι και η φόρμα επικοινωνίας στο σάιτ της οργάνωσης δεν λειτουργεί.
