Eδώ και 10 μέρες, Παλαιστίνιοι από τη Γάζα που ζουν στη χώρα μας έχουν ενώσει τις φωνές τους με τα κινήματα για τα Τέμπη και το ναυάγιο της Πύλου, προχωρώντας σε μια διαφορετική καθιστική διαμαρτυρία έξω από τη Βουλή. Μέσω της πρωτοβουλίας «Η Γάζα είναι εδώ» (Πρωτοβουλία Παλαιστινίων και Φίλων κατά της Γενοκτονίας: Gaza is Here) προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν ακόμα περισσότερο την κοινή γνώμη αλλά και την ελληνική κυβέρνηση ώστε να σταματήσει κάθε συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ που συνεχίζει, όπως λένε, ακάθεκτο την εγκληματική γενοκτονία στη Γάζα.
Την περασμένη εβδομάδα η αστυνομία προχώρησε σε 8 προσαγωγές Παλαιστίνιων προσφύγων στη χώρα μας και αλληλέγγυων που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία, οι οποίοι γρήγορα αφέθηκαν ελεύθεροι, ωστόσο θεωρούν ότι είναι ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο συμπεριφέρεται το ελληνικό κράτος στους Παλαιστινίους στη χώρα μας, σε αντίθεση με τους «καλοδεχούμενους» χιλιάδες Ισραηλινούς τουρίστες.
«Κάντε κάτι»
Περάσαμε ένα απόγευμα με τους Παλαιστινίους και τους υποστηρικτές της Πρωτοβουλίας και το πρώτο που μας είπαν είναι ότι «όσο οι δικοί μας άνθρωποι βρίσκονται στον δρόμο στη Γάζα γιατί τα σπίτια τους έχουν γκρεμιστεί από τους βομβαρδισμούς και προσπαθούν να βρουν φαγητό τόσο κι εμείς θα βρισκόμαστε στον δρόμο για να σταματήσει αυτό».
Στην ερώτησή μας γιατί τώρα και γιατί στο Σύνταγμα, ειδικά όταν στη χώρα μας υπάρχει ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, η εξήγηση από τους συμμετέχοντες στο Gaza is Here είναι ότι «η κατάσταση έχει φτάσει στο μη περαιτέρω, οι πορείες και οι συναυλίες δεν αρκούν. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα. Διαπραγματευόμαστε βάζοντας το μόνο που έχουμε, τα σώματά μας, αυτό που διεκδικούν οι άνθρωποι στη Γάζα τόσα χρόνια. Η δράση μας είναι πολιτική».
Οπως λέει στην «Εφ.Συν.» ο Αχμεντ, 25 ετών, γεννημένος στη Γάζα και αναγνωρισμένος πρόσφυγας στη χώρα μας, «όταν μιλάω με την οικογένειά μου στη Γάζα -εκεί βρίσκονται ακόμα η μητέρα και τα δύο αδέρφια μου- μου λένε ότι δεν θέλουμε χρήματα, φαγητό ή βοήθεια, αλλά να κάνετε κάτι για να σταματήσουν ο πόλεμος και η γενοκτονία. Στέλνοντας απλά ανθρωπιστική βοήθεια είναι σαν να στηρίζουμε αυτόν τον κύκλο της γενοκτονίας».
Για τον Αχμεντ, η ελληνική όπως και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στηρίζοντας το Ισραήλ με την παροχή εξοπλισμών, πετρελαίου, επενδύσεων κ.ά. «Εάν η Ελλάδα και οι άλλες χώρες κόψουν αυτή τη στήριξη, θα σταματήσει αμέσως και το Ισραήλ τους βομβαρδισμούς», εκτιμά. Τα τρία σπίτια της οικογένειας και στενών συγγενών του έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, από τους οποίους σκοτώθηκε και ο σύζυγος της θείας του.
«Μαύρη αγορά»
«Τώρα μένουν σε ερείπια ή μισοκατεστραμμένα κτίρια, βάζοντας χαλιά ή σεντόνια για… σκεπή. Στη Γάζα δεν υπάρχει φαγητό και οι τράπεζες έχουν κλείσει. Στέλνω κάποια χρήματα στους δικούς μου, αλλά τους παίρνουν τεράστια προμήθεια και υπάρχει μαύρη αγορά. Αυτή η ανθρωπιστική βοήθεια για την οποία μιλάνε από το Ανθρωπιστικό Ιδρυμα της Γάζας (GHF) είναι μια παγίδα θανάτου και αρκετοί έχουν σκοτωθεί πηγαίνοντας εκεί για να πάρουν αλεύρι και τρόφιμα».
Για τον Αχμεντ η διαμαρτυρία στο Σύνταγμα είναι ένας τρόπος να γίνουν ευρύτερα γνωστά τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα: «Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Φοβάμαι κάθε μέρα ότι θα λάβω ένα μήνυμα με άσχημα νέα από την οικογένειά μου, γι’ αυτό είμαι στο Σύνταγμα».
Ο περίπου συνομήλικός του, Τζαβάντ, με καταγωγή από τη Ράφα, έχασε πρόσφατα τον αδερφό του που δέχθηκε πυροβολισμούς στην προσπάθειά του να λάβει ανθρωπιστική βοήθεια. Σοβαρά τραυματίστηκε και ο πατέρας του, ενώ, όπως μας λέει, έχει αρκετές μέρες να μάθει νέα από την οικογένειά του αφού στη Γάζα επικρατούν συνθήκες μπλακάουτ και διακοπής των επικοινωνιών.
«Είμαι από μεγάλη οικογένεια και άλλα μέλη της έχουμε χάσει σε αυτή τη γ…. ανθρωπιστική βοήθεια. Κάθε ώρα υπάρχουν 15 νεκροί στη Γάζα. Λένε στους ανθρώπους “ελάτε εδώ να πάρετε βοήθεια” και τους πυροβολούν. Στη Γάζα κάνουν κουμάντο και ένοπλες συμμορίες που πληρώνονται από το Ισραήλ».
Τα κεράκια
Ο Τζαβάντ δυσκολεύεται να μη συγκινηθεί όταν μιλάμε και μας δείχνει εικόνες καταστροφής στο κινητό του: «Με τον πόλεμο στο Ιράν όλοι ξέχασαν τι γίνεται στη Γάζα. Το Ισραήλ δεν θέλει κανείς να μιλήσει για τη Γάζα. Εκεί βρίσκονται περίπου τρία εκατομμύρια άνθρωποι. Πώς θα ζήσουν; Γι’ αυτό βρίσκομαι στο Σύνταγμα και δεν μπορώ να πάω απλά σε μια πορεία ή στο σπίτι μου», καταλήγει.
Φεύγουμε με τη νύχτα να έχει πέσει και τα κεράκια δίπλα στα ονόματα των νεκρών των Τεμπών να φωτίζουν αμυδρά το τοπίο. Οι άνθρωποι της Πρωτοβουλίας Παλαιστινίων και Φίλων κατά της Γενοκτονίας μάς δίνουν λίγο από το φαγητό τους. Για όσους είναι στη Γάζα δεν είναι απλώς δυσεύρετο, είναι προσκλητήριο θανάτου. Μας ευχαριστούν για τη συζήτηση και καλούν τον Τύπο, τα κινήματα και την ελληνική κοινωνία να μην προσπεράσουν την ειρηνική διαμαρτυρία τους.
