ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
«Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω»! Η ρήση του Γάλλου κοινωνικού ψυχολόγου Γουστάβου Λε Μπον, από το βιβλίο του «Ψυχολογία των μαζών», αποτυπώθηκε στο χθεσινό συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης για την τραγωδία των Τεμπών όπου και πάλι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικού προσανατολισμού, βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας «δικαιοσύνη»…
Υπάρχει οργή, υπάρχει θυμός και η αντιμετώπιση της κυβέρνησης δείχνει να «φουσκώνει» την παλλαϊκή αντίδραση. Παρ’ ότι πολλοί πίστευαν ότι μετά τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της περασμένης Παρασκευής θα εκτονωνόταν η κατάσταση και κάθε άλλο θα ήταν μικρότερο, διαψεύστηκαν! Το κέντρο της Θεσσαλονίκης βυθίστηκε και σείστηκε από τη φωνή του πλήθους, τα συνθήματα και τον παλμό, με κύριο αίτημα την απόδοση δικαιοσύνης και την τιμωρία των υπευθύνων «όσο ψηλά κι αν βρίσκονται»…
Ο κόσμος άρχισε να συγκεντρώνεται από νωρίς στο άγαλμα του Βενιζέλου. Οι δρόμοι έκλεισαν, τα πανό υψώθηκαν, τα βλέμματα και οι σφιγμένες γροθιές έδειχναν τη θλίψη και την αποφασιστικότητα. «Οξυγόνο», «Δικαιοσύνη», «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» έγραφαν τα πλακάτ που υψώνονταν στην πορεία.
«Να διεκδικήσουμε να αποδοθεί δικαιοσύνη και να παρθούν όλα εκείνα τα μέτρα που θα εξασφαλίσουν ότι δεν θα ξανασυμβούν νέα Τέμπη», ανέφερε η γραμματέας του Συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών και μητέρα της Αγάπης Τσαγκλίδου, Ελένη Βασάρα.
Το «παρών» έδωσαν και άλλοι συγγενείς θυμάτων, όπως η Δέσποινα Γκανίδου, μητέρα του Γιώργου Παπάζογλου, πλαισωμένοι από το ανώνυμο πλήθος που τους συμπαραστέκεται μαζικά.
«Στα χείλη και στα μυαλά του κόσμου ακούγεται ένα συγκεκριμένο αίτημα που δεν είναι άλλο από τη δικαιοσύνη. Θα πρέπει να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Επίσης, όμως, να καταδικαστεί η πολιτική που έφερε τον σιδηρόδρομο σε αυτό το χάλι, που δημιούργησε το έγκλημα των Τεμπών και δημιουργεί καθημερινά νέα εγκλήματα στον χώρο της δουλειάς όπου συνάδελφοί μας πάνε χαμένοι», είπε ο Γιάννης Κουρμούλης, μέλος του Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ. «Σήμερα δίνουμε συνέχεια στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και τη μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση που έγινε στις 28 Φλεβάρη», τόνισε ο εργαζόμενος στην Hellenic Train, Θοδωρής Βαριδάκης.
Η πορεία ξεκίνησε στις 8 το βράδυ και η κεφαλή της έφτασε στον νέο σιδηροδρομικό σταθμό μισή ώρα αργότερα. Οταν οι πρώτοι διαδηλωτές έφταναν εκεί, κάποιοι άλλοι ακόμη ξεκινούσαν από το άγαλμα του Βενιζέλου.
Μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή ήταν όταν φοιτητές απελευθέρωσαν αναμμένα φαναράκια στον ουρανό, στη μνήμη των 57 θυμάτων, πολλά από τα οποία ήταν συμφοιτητές τους…
Η αστυνομική παρουσία ήταν και πάλι ισχυρή. Τα ΜΑΤ ήταν παντού για «να φροντίσουν την ασφάλεια των διαδηλωτών», όπως αρέσκονται να λένε ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. και το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. Παραδόξως όμως το συγκεντρωμένο πλήθος τα κοιτούσε με μάλλον αρνητικά συναισθήματα. Ισως να έφταιγαν οι φραγμοί με κλούβες που είχαν στήσει σε διάφορους δρόμους για να… προστατέψουν τον κόσμο!
Επεισόδια ξέσπασαν λίγο πριν από την ολοκλήρωση της πορείας, καθώς ένα τμήμα της κατευθύνθηκε προς την οδό Αγίου Δημητρίου. Ομάδες νεαρών αποσπάστηκαν και συγκρούστηκαν με αστυνομικές δυνάμεις. Πέταξαν πέτρες και βόμβες μολότοφ προς τις διμοιρίες των ΜΑΤ, που απάντησαν με χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικά, δημιουργώντας αποπνικτική ατμόσφαιρα στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου.
Τα πιο σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν στην οδό Εθνικής Αμύνης με Αρμενοπούλου, κοντά στην Καμάρα, όπου η αστυνομία προχώρησε σε περισσότερες από 60 προσαγωγές. Ως αργά τη νύχτα δεν είχε γίνει γνωστό πόσες από αυτές μετατράπηκαν σε συλλήψεις.
