Πίσω (στη χώρα τους) δεν μπορούν να γυρίσουν, λόγω του πολέμου. Μπροστά (σ’ εκείνες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπου κάπως διατηρείται ακόμη το κράτος πρόνοιας) δεν τους επιτρέπεται να πάνε. Ακόμη και αν τους δοθεί άσυλο στην Ελλάδα (κάτι διόλου απίθανο, καθώς το τελευταίο διάστημα έχει επιταχυνθεί η διαδικασία για τους Σύρους και το ποσοστό ικανοποίησης των αιτημάτων είναι πολύ υψηλό), δεν επιτρέπεται να εγκατασταθούν σε άλλη χώρα της Ε.Ε.
Κι έτσι, πολλοί Σύροι ζουν στην Ελλάδα μετέωροι κι εγκλωβισμένοι, χωρίς δουλειά, χωρίς πόρους, χωρίς να έχει φροντίσει το ελληνικό κράτος να τους παρέχει συνθήκες υποδοχής που θα τους επέτρεπαν να ζήσουν στοιχειωδώς ανθρώπινα, τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα που βρίσκονται στη χώρα μας -το κέντρο προσφύγων του Λαυρίου καταρρέει, τα κέντρα πρώτης υποδοχής δεν λειτουργούν (εκτός από αυτό του Εβρου) και οι Σύροι στερούνται ακόμα και τη δυνατότητα να ενημερωθούν σωστά για τη διαδικασία ασύλου και τα δικαιώματά τους στην Ε.Ε.
«Λύση τώρα»
Είδαν κι απόειδαν μ’ αυτή την κατάσταση που διαρκεί πια τριάμισι χρόνια και αποφάσισαν να αντιδράσουν. Χθες, περισσότεροι από 150 Σύροι συγκεντρώθηκαν έξω από τη Βουλή, ξεκινώντας επ’ αόριστον καθιστική διαμαρτυρία στο πεζοδρόμιο της πλατείας Συντάγματος, μέχρι να δοθεί λύση. «Ζητάμε από την ελληνική κυβέρνηση να βρει λύση για τους Σύρους πρόσφυγες τώρα», γράφουν σε τρία πανό (στη γλώσσα τους, στα ελληνικά και στα αγγλικά). Ανθρωποι κάθε ηλικίας, από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους, διεκδικούν να τους επιτραπεί να περάσουν τα σύνορα προς την υπόλοιπη Ευρώπη ή, αλλιώς, να τους δοθεί πρόσβαση σε στέγη, δουλειά, εκπαίδευση και ασφάλιση.
«Θέλουμε να σπουδάσουμε και να δουλέψουμε, αλλά δεν μπορούμε. Αργοπεθαίνουμε εδώ», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» μια παρέα 20χρονων, που αναγκάστηκαν ν’ αφήσουν πρόωρα τη χώρα τους και τις σπουδές τους (Νομική, Πολυτεχνείο). Ενας τους έχει ήδη προσπαθήσει να φύγει για την Ευρώπη περπατώντας, αλλά τον έπιασαν στην ΠΓΔΜ και τον ανάγκασαν να επιστρέψει. Πολλοί από τους συγκεντρωμένους έχουν επιχειρήσει χωρίς επιτυχία το δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι της παράνομης φυγής προς την Ευρώπη, που αποτελεί σήμερα τη μόνη τους ελπίδα, καθώς ο νόμος αποκλείει κάθε άλλο περιθώριο.
