«Εξι χρόνια μετά τη δολοφονία του Ζακ, δύο πολύμηνες δίκες που οδήγησαν σε ελαφριές ποινές για τους δύο πολίτες και αθωωτικές αποφάσεις για τους αστυνομικούς, η ανακάλυψη του “χαμένου” μάρτυρα-κλειδί, του άντρα με το κίτρινο μπλουζάκι, δεν ήταν έκπληξη για μας. Ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε και φυγαδεύτηκε από την αστυνομία ήταν ολοφάνερος. Ολοφάνερη ήταν και η σχέση του μαζί τους, η κάλυψη που του παρείχαν και η “αδυναμία” τους να τον εντοπίσουν, ενώ ήταν γνωστός και είχε μάλιστα συλληφθεί για παράνομες πράξεις.
Για μας η πράξη του ανθρώπου αυτού, να κατευθύνει τον Ζακ στο κοσμηματοπωλείο, ήταν στοχευμένη και καθοδηγούμενη από άλλους. Επαιξε τον πιο καθοριστικό ρόλο στον φόνο του Ζακ -τον οδήγησε στα χέρια και τα πόδια των δολοφόνων του, αυτό το σάπιο κομμάτι της κοινωνίας που κάποιοι θρέφουν για να επιβιώνουν εις βάρος των άλλων».
