Τα οξυμένα προβλήματα του Νέου Φαλήρου και τον μονομερή «επιχειρηματικό» προσανατολισμό του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου το οποίο βρίσκεται στο στάδιο της διαβούλευσης, ανέδειξαν πολίτες, εκπρόσωποι φορέων και καθηγητές, κατά τη διάρκεια της πρόσφατης, ανοιχτής εκδήλωσης με θέμα «Σχεδιασμός Νέου Φαλήρου. Για ποιον;».
Την εκδήλωση που διοργάνωσε η δημοτική παράταξη «Αλλάζουμε τον Πειραιά για Όλους και Όλες» με επικεφαλής τον Γιώργο Γαβρίλη και ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Νέου Φαλήρου.
Εισηγητές στη συζήτηση ήταν οι καθηγητές του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου Νίκος Μπελαβίλας, Τάσης Παπαϊωάννου και ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης, δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Γαβρίλης, συντόνισε η Κατερίνα Σκλεπάρη, ενώ τη συζήτηση άνοιξε ο πρόεδρος του Μορφωτικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Νέου Φαλήρου Μιχάλης Γκιών, ο οποίος αναφέρθηκε στις προτάσεις του Συλλόγου σχετικά με το πολεοδομικό σχέδιο.
Στη συζήτηση παρενέβησαν δεκάδες πολίτες, όπως και θεσμικοί εκπρόσωποι, αναδεικνύοντας τα προβλήματα του Ν. Φαλήρου, ενώ τόσο ο Νίκος Μπελαβίλας όσο και ο Γιώργος Γαβρίλης ανέλυσαν το ιστορικό του χώρου, τους αγώνες των κατοίκων, τα ακανθώδη ζητήματα που εκκρεμούν και παρουσίασαν τις θέσεις που έχουν διατυπώσει δημόσια, οι περισσότερες από τις οποίες δεν εισακούσθηκαν από τη δημοτική αρχή. Όπως σημείωσαν τα κρίσιμα σημεία είναι η ανάγκη για μείωση του Συντελεστή Δόμησης και των ορόφων, για διεύρυνση των πράσινων και δημόσιων χώρων στα 50 στρέμματα, για πράσινη διαδρομή – εσπλανάδα από την Πειραιώς στο ΣΕΦ μέσω της ανάπλασης, για μείωση του ύψους και κατασκευή υπαίθριου κολυμβητηρίου, για υπόγειο και όχι υπέργειο πάρκινγκ με λαϊκό στίβο στο επίπεδο του εδάφους.
Ο καθηγητής Τάσης Παπαϊωάννου ξεκίνησε την παρέμβασή του μιλώντας για την παραλία που θυμάται, όταν ήταν μαθητής της Ιωνιδείου, η οποία “εγκληματικά μπαζώθηκε αποκόβοντας την πόλη από τη θάλασσα της. Τόνισε τη διαφορά ανάμεσα στις αναπλάσεις που γίνονται για εξευγενισμό (gentrification) χωρίς τους κατοίκους και γι’ αυτές που σχεδιάζονται για το δημόσιο συμφέρον και εξήγησε πως κινήματα και κινήσεις πολιτών τελικά μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα, ακόμη και εάν απέναντι τους έχουν πολύ ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα.
