Με κάλεσμα στην γενική απεργία της 20ης Νοέμβρη, γιατί το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία -Ελευθερία» είναι επίκαιρο όσο ποτέ, η φετινή διακήρυξη του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (1967-1974) για τα 51 χρόνια από την αιματoβαμμένη εξέγερση κατά της δικτατορίας με επίκεντρο το Πολυτεχνείο, τις καταλήψεις στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Πάτρας, για όσα καθοριστικά γεγονότα προηγήθηκαν και όσα ακολούθησαν.
Τιμώντας την αγωνιστική παρακαταθήκη του Νοέμβρη 1973 ο ΣΦΕΑ συνεχίζει τον αγώνα για τα ίδια ιδανικά και αιτήματα, με οδηγό πάντα τις σύγχρονες ανάγκες των πολλών, και χαιρετίζει τις διαμαρτυρίες κατά της βάρβαρης εισβολής του στρατού του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και στον Λίβανο τονίζοντας το αναφαίρετο δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού να έχει το δικό τους κράτος στα σύνορα του 1967. «Καμιά εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ» σημειώνει.
Ο σύλλογος τονίζει ότι το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα είχε συνειδητοποιήσει ότι το πραξικόπημα της 21/4/1967 είχαν σχεδιάσει οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ για την ανάσχεση του λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα, τη διχοτόμηση της Κύπρου και εν όψει της προσχεδιασμένης επίθεσης του Ισραήλ κατά των Αράβων γειτόνων του τον Μάιο του 1967, ότι είχε τη στήριξη από εγχώρια και ξένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Και θυμίζει ότι το πολιτικό πλαίσιο ήταν η ανατροπή της Δικτατορίας, η εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας, και η σύνδεση των οικονομικών διεκδικήσεων και των κοινωνικών προβλημάτων με τον αγώνα για Λαϊκή Κυριαρχία και Εθνική Ανεξαρτησία.
Όπως επισημαίνει ο ΣΦΕΑ, το Πολυτεχνείο, που απονομιμοποίησε την απόπειρά της δικτατορίας να μεταμφιεστεί, αρχής γενομένης από τη δοτή κυβέρνηση Μαρκεζίνη, είναι «καταγεγραμμένο στη συνείδηση του λαού μας ταυτόχρονα ως σύμβολο αγώνα και ως κίνημα αμφισβήτησης της εξάρτησης της χώρας από ξένα συμφέροντα, υπεράσπισης της λαϊκής κυριαρχίας και κατάργησης της κοινωνικής εκμετάλλευσης».
Ο σύλλογος έρχεται στο σήμερα για να υπογραμμίζει πως «όλες οι δημοκρατικές, κοινωνικές, συνδικαλιστικές κατακτήσεις που δεν χαρίστηκαν αλλά απαίτησαν επίμονους σκληρούς αγώνες στην Μεταπολίτευση, ανατρέπονται καθημερινά από την κυβέρνηση των υποκλοπών, του εγκλήματος των Τεμπών, του αυταρχισμού, των συνδικαλιστικών διώξεων. Μια κυβέρνηση που επιδοτεί την αισχροκέρδεια και την απληστία των επιχειρηματικών ομίλων, ρίχνοντας τον λαό στην ανέχεια». «Ο δραστικός περιορισμός του δημόσιου χαρακτήρα βασικών κοινωνικών αγαθών, όπως η Υγεία, η Παιδεία, η Κοινωνική Ασφάλιση, η Περίθαλψη, έχει φέρει σε απόγνωση τα πλατιά λαϊκά στρώματα» σημειώνεται.
