Αξιόλογη ζωγράφος και πιστή φίλη της «Εφ.Συν.», η Γεωργία Σεφερλή «έφυγε» πρόωρα την περασμένη Παρασκευή 20/9 και κηδεύτηκε το Σάββατο στην ιδιαίτερη πατρίδα της, τα Λεχαινά Ηλείας.
Γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1950, σπούδασε σχέδιο στη Σχολή Δοξιάδη, ζωγραφική κοντά στον Τάσο Ρήγα, αγιογραφία στη Σχολή Πετρά, Θεολογία και Φιλοσοφία στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο. Ηταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος και από τον Ιούνιο του 1993 ήταν μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Art Studio «EST». Από το 1981 έχει κάνει αμέτρητες ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε ομαδικές, κάποιες από τις οποίες πέρασαν και από τις σελίδες της «Εφ.Συν.».
Η Γεωργία Σεφερλή αφοσιώθηκε στην τοπιογραφία και την αγιογραφία. Η τεχνική της στα τοπία είναι αναγνωρίσιμη από το φως που «έλουζε» τους πίνακές της, τα χρώματα, έντονα και παλ, που συνδύαζε, αναδίδοντας αισιοδοξία και θετικότητα. Γι’ αυτό το φως είχε μιλήσει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κώστας Μπέης, με την ευκαιρία μιας ατομικής έκθεσής της: «[…] οι πίνακες της Σεφερλή είναι μόνο φως. Δίχως καμιά παραχώρηση στις σκιές. Ακόμη κι όταν η ζωγράφος προσεγγίζει τα τοπία της καταντικρίς, και πάλι ο ήλιος στέκει αθέατος, κατακόρυφ’ από πάνω, αγκαλιάζοντας τα πάντα με το δυνατό φως του, κι αποδιώχνοντας κάθε αντιπαλότητα των σκιών. Ετσι, ο θεατής συνεπαίρνεται σ’ έναν άλλον κόσμο, όπου η διαρκής κι αέναη πάλη του φωτός και του σκότους, της θαλπωρής και της μιζέριας, σε τελική ανάλυση, η αέναη διαπάλη του καλού και του κακού, δεν έχουν θέση. Φως, περισσότερο φως, είχε ικετέψει ο Goethe στις επιθανάτιες στιγμές του. Φως, μόνο φως, είναι το μήνυμα των τοπίων, με τα οποία η Γεωργία Σεφερλή προικοδοτεί τη ζωγραφική της […]».
Η «Εφ.Συν.» εκφράζει τη θλίψη της στην οικογένειά της.
