Υπέρ του αιτήματος για μόνιμη παραμονή του «Χώρου Μνήμης Αντιδικτατορικής Αντίστασης» στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης τάσσεται ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης, ανταποκρινόμενος στο πάγιο αίτημα του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών της περιόδου 1967-74 (ΣΦΕΑ 67-74).
Με επιστολή του στις 25 Ιουνίου προς τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, Αντώνιο Οικονόμου, ο κ. Αγγελούδης θυμίζει ότι «από το 2017 λειτουργεί στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης η “Εκθεση Τεκμηρίων για την Αντιδικτατορική Αντίσταση – Χώρος Μνήμης”, η οποία εγκαινιάστηκε από τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων στις 5 Μαΐου 2017» και σημειώνει μάλιστα ότι η έκθεση αυτή διοργανώθηκε από τον ΣΦΕΑ 1967-1974 «ο οποίος από το 2002 διεκδικούσε με υπομνήματα και εκδηλώσεις κάθε 21η Απριλίου την ανάδειξη του συγκεκριμένου τόπου σε χώρο ιστορικής μνήμης με τη συνδρομή και την ιστορική τεκμηρίωση από το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, την οποία και σας επισυνάπτω».
Η τεκμηρίωση στην οποία αναφέρεται ο κ. Αγγελούδης είναι ένα κείμενο 15 σελίδων στο οποίο καταγράφονται συνοπτικά και πολύ καθαρά οι λόγοι για τους οποίους κατατίθεται το σχετικό αίτημα για τον συγκεκριμένο χώρο: αποτελεί ένα από κολαστήρια της χούντας, εντός του οποίου δεκάδες αγωνιστές και αγωνίστριες του αντιδικτατορικού αγώνα μαρτύρησαν. Οπως η περίπτωση του βουλευτή της ΕΔΑ Γιώργη Τσαρουχά, ο οποίος δολοφονήθηκε, και της Ασπασίας Καρρά, οι καταθέσεις της οποίας αποτελούν μέχρι σήμερα ανατριχιαστικά τεκμήρια της βαρβαρότητας των βασανιστών. Μαρτυρίες υπάρχουν ακόμη και έχουν κατατεθεί αναλυτικά για τα βασανιστήρια που υπέστησαν ο Αργύρης Μπάρας, ο Τάσος Δαρβέρης, ο Στέργιος Κατσαρός, ο Νάντης Χατζηγιάννης, ο Θόδωρος Καζέλης κ.ά.
Ο δήμαρχος στην επιστολή του σημειώνει παράλληλα ότι ο «Χώρος Μνήμης» «λειτουργεί και παιδευτικά ως ένα συνεχές μάθημα Δημοκρατίας και Ελευθερίας για τους μαθητές των σχολείων που επισκέπτονται την έκθεση από όλη την Ελλάδα», ωστόσο η συνύπαρξη του Χώρου «με τα άλλα εκθέματα και δραστηριότητες του μουσείου είναι υπό την αίρεση της κατ’ έτος υπογραφής χρησιδανείου μεταξύ του Πολεμικού Μουσείου και του ΣΦΕΑ 1967-1974». Προκειμένου να λυθεί μια και καλή αυτό το πρόβλημα, ο κ. Αγγελούδης ζητά «να δοθεί ο ίδιος χώρος στον ΣΦΕΑ με σκοπό τη μόνιμη παραμονή του “Χώρου Μνήμης” στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης».
