_1-980x552.jpg)
Στον Βόλο, που έχει μετατραπεί ξανά σε λασπότοπο και θυμίζει βομβαρδισμένη πόλη, οι ιστορίες των ανθρώπων που βιώσαν τη μανία της φύσης και την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού συγκλονίζουν.
Ο Κραυσίδωνας υπερχείλισε και κεντρικοί δρόμοι μετατράπηκαν σε ποτάμια, αυτοκίνητα παρασύρθηκαν, ενώ σημαντικές ζημιές υπέστησαν και πάλι κομβικής σημασίας υποδομές για την εύρυθμη λειτουργία της πόλης.
Πολλοί άνθρωποι την ώρα των έντονων φαινομένων βρέθηκαν στον δρόμο, είτε γιατί επέστρεφαν από την εργασία τους, είτε γιατί βρίσκονταν σε άλλες δουλειές. Η επιστροφή στο σπίτι για πολλούς ήταν ένας εφιάλτης.
Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Βολιώτη, Στάθη Χαλάστρα, που περιγράφει τον Γολγοθά που βίωσε στο magnesianews.gr.
«Λοιπόν θα σας πω την δική μου τραγική ιστορία
Στις πέντε πάμε να δούμε δικό μας πρόσωπο που είναι στο νοσοκομείο.
Στις έξι μπαίνουμε στο αυτοκίνητο για επιστροφή στο σπίτι όπου κατά την επιστροφή πέφτω σε μεγάλη λακκούβα και μένουμε από λάστιχο με την βροχή πλέον να πέφτει φουλ. Επτά είμαι στο συνεργείο γιατί δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο ελπίζοντας ότι ήταν ότι καλύτερο.
Μέχρι εννέα στο συνεργείο όπου το νερό άρχισε να μπαίνει μέσα και συνολικά στο δρόμο είχε φτάσει πλέον του μισού μέτρου. Με βγάζουν έξω με το αυτοκίνητο στην ουσία σε μια δεξαμενή νερού .. συνέχεια.
Περίπου εννέα και μισή αφήνω το αυτοκίνητο στην Δημητριάδος και απανωτά πέφτω σε δύο ανοικτούς υπονόμους χωρίς να σπάσω ευτυχώς τίποτα…
Από εκεί και πέρα ξεκινά ο μεγάλος Γολγοθάς μου ..έπεσα σε υπόνομο ξανά …με παρέσυρε το τρομακτικό ρεύμα νερού …έπεσα μέσα στο νερό και με το ζόρι κρατήθηκαν και όλοι στο σπίτι τρελαμένοι.
Αν και κάλεσα πυροσβεστική γιατί πλέον το νερό ανέβαινε και είχε ορμή τίποτα παρόλο που είπα ότι είμαι σε πολύ δύσκολη θέση έτρεμα από το κρύο και τα ρούχα μου κάτι περισσότερο από βρεγμένα και εξαντλημένος από την προσπάθεια…τι να κάνουν και αυτοί θα μου πεις χαμός όλα γύρω χωρίς φως και με τους υποσταθμός της ΔΕΗ να σκάνε ο ένας μετά τον άλλο.
Είχε πάει έντεκα κ όλοι στο σπίτι αγωνία μαζί και τα παιδιά .. ταυτόχρονα ξεκινάω…απίστευτο το κουράγιο μου όπως και η ορμή του νερού …
Φτάνω στην οδό Παγασών και εκεί είναι το τέλος εδώ είμαι λέω μετά κ από τόσες πτώσεις στο νερό…
Ένα παλικάρι με κουκούλα και μακρύ αδιάβροχο πλησιάζει… πάνω πας του λέω δεν μπορείς να περάσεις είναι μεγάλη η ορμή του νερού είναι ρίσκο…ας πιαστούμε χέρι χέρι σφικτά ο ένας πάνω στον άλλο ..κ ξεκινάμε …
Μέχρι να φτάσω στο σπίτι που φυσικά δεν μπορούσα να πλησιάσω γιατί το νερό ήταν πάνω από μέτρο περάσαμε κ δύο τρία ακόμα ποτάμια μιας κ ο Κραυσίδωνας είχε σπάσει.. Φτάνουμε σε ασφαλές μέρος και συστηνόμαστε. Με λένε Στάθη του λέω και μένα Άγγελο μου λέει…να προσέχεις!».
