Αλαλούμ με τις υποχρεωτικές μετακινήσεις

Μεγάλη αναστάτωση έχει προκληθεί σε εκατοντάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο μετά την απόφαση της κυβέρνησης να επιβάλει υποχρεωτικές μετακινήσεις οι οποίες, στη συντριπτική τους πλειονότητα, στόχο έχουν τη στελέχωση του περιβόητου νέου υπουργείου Οικογένειας.

Χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση, αγνοώντας το δικαίωμα της επιλογής και κυρίως καταστρατηγώντας τον εθελοντικό χαρακτήρα των μετατάξεων, η κυβέρνηση προσπαθεί να φτιάξει γρήγορα γρήγορα ένα «χαρμάνι» υπαλλήλων για το νεοσύστατο υπουργείο, αρπάζοντας στην κυριολεξία ό,τι να ‘ναι από πολλά άλλα υπουργεία. Η Διεύθυνση Νεολαίας του υπουργείου Παιδείας, ήδη, έχει επιλεγεί να μεταφερθεί, υποχρεωτικά και ως έχει, ολόκληρη, στο υπουργείο Οικογένειας!

Το νέο υπουργείο, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν διαθέτει ακόμα ούτε Οργανισμό, ούτε περιγράμματα θέσεων εργασίας, ούτε Δ/νσεις Οικονομικού, Διοικητικού, Τεχνικών Υπηρεσιών και Ηλεκτρονικής Υποστήριξης. Ούτε καν… διεύθυνση. Προς το παρόν, «εδρεύει» σε επτά διαφορετικά κτίρια διάσπαρτα στην ευρύτερη ζώνη της Αθήνας και στο Μαρούσι. Μέχρι να βρει, όμως, στέγη, αποφάσισε να διαλύσει εννέα άλλα υπουργεία, εκ των οποίων κάποια δεν θα τα έπιανε ούτε η πιο ζωηρή φαντασία.

Εχουμε λοιπόν: υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Οικονομικών, Εργασίας, Δικαιοσύνης, Ανάπτυξης, Υγείας, Μετανάστευσης και Ασύλου, Υποδομών και Μεταφορών. Απ’ όλα αυτά τα υπουργεία ζητούνται υπάλληλοι και υπηρεσίες σε επίπεδο οργανικών μονάδων καθώς και από εποπτευόμενους φορείς αυτών. Δηλαδή, Γεν. Δ/νσεις, Δ/νσεις, Τμήματα, δομές ΕΣΠΑ & Γενικές Γραμματείες – Ειδικές Γραμματείες και φυσικά ό,τι άλλο αποφασιστεί για τους εποπτευόμενους φορείς.

Οπως έχει γίνει γνωστό, μέχρι τώρα, έχει ζητηθεί από το υπουργείο Παιδείας η Διεύθυνση Νεολαίας και προσωπικό από τη Γ.Γ. Αθλητισμού, από το υπουργείο Υγείας η Διεύθυνση Φαρμάκου και από το υπουργείο Οικονομικών η Γεν. Δ/νση Κρατικών Ενισχύσεων και Αρωγής κ.ά. Είναι πρόδηλο ότι θα δημιουργηθεί πολύ μεγάλη… οικογένεια σ’ αυτό το υπουργείο. Αλλωστε, ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε πει πως σκέφτηκε την ιδέα κυρίως για να αντιμετωπιστεί το δημογραφικό. Για τέτοιο ξεκλήρισμα, όμως, τόσων υπηρεσιών δεν είχε μιλήσει.

Οσο για την προσωπική και πραγματικά οικογενειακή διάσταση αυτής της υπόθεσης, αυτή τη στιγμή εκατοντάδες υπάλληλοι δέχονται εντολή να φύγουν άρον άρον και να πάνε όπου δη, χωρίς κριτήρια βάσει του τόπου κατοικίας, της οικογενειακής τους κατάστασης και άλλα που θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη, τουλάχιστον βάσει της νομοθεσίας (ν. 4440/16, άρθρο 2) περί εθελοντικού χαρακτήρα των μετατάξεων.

Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση βγάζει από το μανίκι το Π.Δ.77/23 (ΦΕΚ130Α/27.6.23), δυνάμει των διατάξεων του ν. 4622/2019 (άρθρο 35, παρ. 4), του γνωστού νόμου για το επιτελικό κράτος («Επιτελικό κράτος: οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της κυβέρνησης, των κυβερνητικών οργάνων και της κεντρικής δημόσιας διοίκησης»).

Στο υπουργείο Παιδείας η αναστάτωση έχει ξεκινήσει εδώ και έναν μήνα. Εχουν γίνει μάταιες διαβουλεύσεις με την ηγεσία του και αυτή τη στιγμή όλα είναι στον αέρα. Οι εργαζόμενοι στη Διεύθυνση Νεολαίας, καθώς και ο Σύλλογός τους στην Κ.Υ. του ΥΠΑΙΘΑ έχουν παρουσιάσει πρόταση στον κ. Πιερρακάκη να ψηφιστεί ειδική διάταξη προκειμένου η στελέχωση της Δ/νσης να γίνει εθελοντικά, με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων εκεί. Δηλαδή, να δοθεί η δυνατότητα σε όποιον/α θέλει να πάει στο νέο υπουργείο ή να παραμείνει στο ΥΠΑΙΘΑ όπου είναι και η οργανική του θέση.

Οπως διαπιστώθηκε, δεν άρεσε η ιδέα στον υπουργό και στους υπολοίπους του επιτελικού κράτους. Η ΑΔΕΔΥ, με ανακοίνωσή της, καταγγέλλει τις «υποχρεωτικές μετακινήσεις σε όλο το Δημόσιο». Επικαλούμενη τον ν.4440/16 περί εθελοντικού χαρακτήρα των μετατάξεων, τονίζει ότι «οποιαδήποτε μετάταξη ή απόσπαση προσωπικού από θέση του Δημοσίου ή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου ή Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου του δημόσιου τομέα θα πρέπει να γίνεται εθελοντικά μετά από προκήρυξη ενδιαφέροντος ή από σχετικό αίτημα του/της υπαλλήλου».

Είναι, πάντως, εντυπωσιακό, πώς κατάφερε το επιτελικό κράτος να κάνει άνω-κάτω το κράτος. Οσο για το ανεκδιήγητο υπουργείο που θέλει σώνει και καλά να βελτιώσει το δημογραφικό της χώρας, έχει κι άλλα σχέδια. Θα ασχοληθεί και με την ισότητα, όπως έχει διακηρυχθεί μεγαλοπρεπώς. Τι κι αν δεν ταυτίζονται οι δυο έννοιες; Με ένα στεφάνι κι ένα παιδί, όλα λύνονται. Χρήμα, προαγωγές, ισότιμες επαγγελματικές σχέσεις, δικαιώματα. Και ο τρόπος; Ιερός, που θα έλεγε και η Νίκη. Αν και αυτή, δοθείσης ευκαιρίας, μίλησε για τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού. Πολύ αμερικανοφέρνει η πολιτική σκηνή τώρα τελευταία. Μεσσίες για οικογένειες, μεσσίες για κόμματα, μεσσιολογία γενικώς. Και σε άπταιστα αμερικανικά.