Αναστενάζοντας στη στάση του ΟΑΣΘ

Οπου υπάρχει φωτιά στη Θεσσαλονίκη υπάρχει και κάποιο λεωφορείο του ΟΑΣΘ ή των ΚΤΕΛ που καίγεται. Η παραλλαγή της γνωστής παροιμίας δυστυχώς δεν είναι υπερβολή, διότι πριν καν φτάσουμε στην περίοδο του θερινού καύσωνα κάηκε λεωφορείο του ΟΑΣΘ το οποίο ευτυχώς δεν είχε επιβάτες.

Την ίδια στιγμή η Θεσσαλονίκη μοιάζει να έχει αφεθεί στη μοιρολατρία καθώς στις στάσεις του ΟΑΣΘ ο κόσμος αναστενάζει, αλλά κανένας πια δεν διαμαρτύρεται. Τα λεωφορεία που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες είναι περί τα 230 ημερησίως κι αυτό γιατί… δεν υπάρχουν οδηγοί. «Μια ΠΝΠ ανάλογη με αυτή για το ΕΚΑΒ θα ήταν μια κάποια λύση…», λένε αστειευόμενοι οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό.

Τετρακόσιες θέσεις

«Τα πράγματα είναι απλά, στην πόλη τώρα κυκλοφορούν 230-240 οχήματα και το πρόβλημα είναι γνωστό, έχει αναλυθεί, έχει παρουσιαστεί σε όλες τις εκδοχές του, τα είπαμε και τα ξαναείπαμε: ο Οργανισμός έχει 800 οδηγούς και θα έπρεπε κατ’ ελάχιστο να έχει 1.200. Αφαιρέστε σήμερα αυτούς που βγαίνουν στη σύνταξη, ασθένειες, άδειες, πάλι καλά που κυκλοφορούν κι αυτά τα λεωφορεία γιατί το καλοκαίρι φεύγουν πολλοί από την πόλη. Αν όμως τώρα το παλεύουμε, από 1η Σεπτεμβρίου θα έχουμε… τρελό πρόβλημα».

Μιλώντας με μια ανάσα ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στον ΟΑΣΘ, Γιάννης Δήμκας, περιγράφει το πρόβλημα που είναι η αφόρητη πραγματικότητα για εργαζόμενους και επιβατικό κοινό. «Το καλοκαίρι πρέπει να έχουμε στην πόλη περί τα 280 οχήματα, από Σεπτέμβριο και μετά τα οχήματα θα έπρεπε να είναι 380. Με τα σημερινά δεδομένα αυτό είναι αδύνατο», λέει στην «Εφ.Συν.» και όταν τον ρωτάμε αν μια ΠΝΠ ανάλογη με αυτή για το ΕΚΑΒ θα έδινε λύση, απαντά: «Ας κάνουν και ΠΝΠ, το θέμα είναι ότι χρειαζόμαστε 400 οδηγούς χθες…».

Και γιατί δεν έχουν προκηρυχθεί οι 400 αυτές θέσεις; Διότι ο Οργανισμός βρίσκεται ακόμα υπό καθεστώς εκκαθάρισης (!) η οποία έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί πριν από τέσσερα χρόνια. Αλλά η εκκαθάριση αυτή… είναι κορακοζώητη. Ο προηγούμενος υπουργός (Κ. Αχ. Καραμανλής) πανηγύριζε βαφτίζοντας τα μεταχειρισμένα λεωφορεία που νοικιάζει ο Οργανισμός «καινούργια λεωφορεία στην πόλη». Οι μετατάξεις εργαζομένων από τον ΟΑΣΘ είχαν αποκτήσει μαζικό χαρακτήρα. Για πότε πέρασαν τέσσερα χρόνια κανείς δεν το κατάλαβε και κανείς δεν θέλει να συζητήσει για το πού έχουμε φτάσει.

Σήμερα λοιπόν πώς είναι η κατάσταση για το επιβατικό κοινό; «Ε, ώρες ώρες, αν πετύχεις και καμιά βλάβη, οι αναμονές είναι… μεγάλες, είναι να μη σου τύχει…», όπως λέει ο κ. Δήμκας. Κι είμαστε ακόμη στις αρχές Ιουλίου. Εν τω μεταξύ η πόλη έχει ξεχάσει τις μελιστάλαχτες διακηρύξεις για 120 ηλεκτροκίνητα λεωφορεία, αφού η διαγωνιστική διαδικασία και οι απαραίτητες εγκρίσεις κόλλησαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Από τα 49 λεωφορεία της Λιψίας που έφερε ο Δήμος Θεσσαλονίκης αυτές τις μέρες, ζήτημα είναι καμιά εικοσαριά να κάνουν μόνο ένα ή δύο πρωινά δρομολόγια, γιατί παράθυρα δεν έχουν, κλιματισμό δεν έχουν, άρα δεν μπορεί να σταθεί άνθρωπος στο εσωτερικό τους!

Τα ενοικιαζόμενα

Ετσι απέμειναν να βγάζουν τη δουλειά τα μεταχειρισμένα ενοικιαζόμενα, τα οποία ως μεταχειρισμένα τα έχουν φάει τα… δρομολόγιά τους. Το περιγράφει η ΔΑΣ (δυνάμεις του ΠΑΜΕ) σε ανακοίνωσή της: «Το τραγικό της κατάστασης είναι ότι οι εργαζόμενοι οδηγοί καταγράφουν καθημερινά στα δελτία βλαβών των οχημάτων τις μικρές και μεγάλες βλάβες, αλλά αυτές με ευθύνη των συγκοινωνιακών φορέων πολλές φορές δεν επισκευάζονται ή επισκευάζονται πλημμελώς και τα οχήματα βγαίνουν “κανονικά” στην κίνηση την επόμενη μέρα».

Ο επικεφαλής της ΔΑΣ Παντελής Τσαρίδης, μιλώντας στην «Εφ.Συν.», συνηγορεί σε ό,τι αφορά τις ελλείψεις οδηγών και λέει πως «όλες τις μέρες υπάρχει πρόβλημα στην πόλη, αλλά αυτό που συμβαίνει ιδίως τα Σαββατοκύριακα με τη νεολαία να κατεβαίνει στο κέντρο για διασκέδαση είναι κάτι απερίγραπτο, αναμονές που φτάνουν το 40λεπτο, στριμωξίδι μέχρι εκεί που δεν πάει, τι να σας πω, ντρεπόμαστε για την κατάσταση…».