Με μια συγκλονιστική συναυλία γιορτάστηκαν τα δέκα χρόνια αυτοδιαχείρισης στη ΒΙΟΜΕ

Εμοιαζε με επανάληψη της συγκλονιστικής συναυλίας για το νερό αυτή που πραγματοποιήθηκε προχθές το βράδυ στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ όπου γιορτάστηκαν ανεπανάληπτα τα δεκάχρονα της αυτοδιαχείρισης. Δύσκολα μπορεί να αποτυπωθεί αυτό που συνέβη λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών στον χώρο. Γράφηκε ήδη ότι το πλήθος ήταν 10.000 αλλά ο αριθμός υπολείπεται κατά πολύ της αληθινής προσέλευσης. Ακόμη και οι εικόνες που μεταδόθηκαν από τα βίντεο μεταφέρουν μόνο ένα μέρος του κόσμου.

Στις εικόνες καταγράφηκε μόνο το πλήθος μπροστά στην εξέδρα. Ηταν τέτοια η πυκνότητα των συγκεντρωμένων στο σημείο που καθιστούσε αδύνατο ακόμη και να σκεφτεί κάποιος να περάσει για να βρει άλλο σημείο παρακολούθησης. Νέοι και νέες που το επιχείρησαν χρειάστηκαν περισσότερο από μία με μιάμιση ώρα για να επιστρέψουν στην είσοδο του εργοστασίου, όπου τα πράγματα ήταν στοιχειωδώς πιο άνετα.

Οσοι βρίσκονταν πίσω από το πλήθος που διακρίνεται στις εικόνες δεν καταγράφηκαν -εξ όσων γνωρίζουμε- επειδή η περιοχή ήταν βυθισμένη στο σκοτάδι. Επίσης το στενό δρομάκι που ανεβαίνει -ή κατέρχεται- προς τη ΒΙΟΜΕ είχε γίνει αδιέξοδο λόγω των παρκαρισμένων αυτοκινήτων και είναι απορίας άξιο πώς κατάφεραν τελικά να βγουν όσοι είχαν εγκλωβιστεί.

Οι συνετότεροι, όσοι γνώριζαν τη μορφολογία της περιοχής, είχαν αφήσει τα οχήματά τους στη λεωφόρο Γεωργικής Σχολής. Μια ατέλειωτη ουρά ανθρώπων, κυρίως από τις 8.30 και μετά, ανέβαινε ή κατέβαινε τον δρόμο που οδηγεί στο εργοστάσιο. Είναι αδύνατο να υπολογιστούν όσοι κατάφεραν να φτάσουν στο εργοστάσιο, παρέμειναν για λίγο και μετά αποχώρησαν γιατί ήταν αδύνατο να κάνουν βήμα προς τον χώρο της συναυλίας.

Ακόμη και μια εικοσάλεπτη διακοπή στην παροχή ρεύματος δεν σταμάτησε τη συναυλία, καθώς άναψαν τα κινητά τηλέφωνα φωτίζοντας τη σκηνή. Αδύνατο να υπολογιστεί το πλήθος νέων κυρίως ανθρώπων που έφταναν στον χώρο μετά τις 10 το βράδυ και παρέμειναν μέχρι το τέλος της συναυλίας -αισίως τελείωσε στις 3 τα ξημερώματα- καθώς είχε δημιουργηθεί το αδιαχώρητο και στην είσοδο.

Ηταν μια εμπράγματη δικαίωση, ένα μεγαλειώδες και συγκινητικό αγκάλιασμα στους εργάτες της ΒΙΟΜΕ που δέκα χρόνια δίνουν έναν μοναδικό στην Ευρώπη αγώνα κρατώντας ψηλά την αξιοπρέπειά τους και έννοιες κατατρεγμένες και λοιδορημένες από τα συστημικά μέσα όπως η αυτοδιαχείριση, η δυνατότητα να λειτουργεί ένα εργοστάσιο χωρίς αφεντικά με μόνο όπλο την αλληλεγγύη.

«Ευχαριστούμε τον καθένα και την καθεμιά, όλα τα συνειδητοποιημένα άτομα που βρέθηκαν στο εργοστάσιο, ευχαριστούμε για τη συνδρομή τους καλλιτέχνες που δέχθηκαν να συμμετάσχουν στη διοργάνωση και που ενθουσιασμένοι κι αυτοί μας έλεγαν “όποτε θέλετε το ξανακάνουμε”» είπε στην «Εφ.Συν.» ο Μάκης Αναγνώστου λίγες ώρες μετά το τέλος της ιστορικής συναυλίας.

«Θέλαμε να δείξουμε ότι ο χώρος ανήκει στην κοινωνία και όχι μόνο στη ΒΙΟΜΕ και ο στόχος αυτός κερδήθηκε» σημειώνει, τονίζοντας ότι «η κοινωνία έδειξε ότι μπορεί να κρατήσει όρθιο τον χώρο μέσα στον οποίο εμείς έχουμε μνήμες, μαζί και τα μνημεία που έχουν στήσει καλλιτέχνες και όσοι έχουν περάσει κάνοντας εκδηλώσεις, στήνοντας παραστάσεις και δράσεις κάθε είδους. Αρα μετά τα όσα έγιναν στη συναυλία εμείς έχουμε ένα χρέος παραπάνω, να κάνουμε αυτό που θέλει η κοινωνία».

Για την ιστορία στη συναυλία ένωσαν φωνές οι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Γιάννης Χαρούλης, Βάσω Βασιλειάδου, Χαΐνηδες, Koza mostra και The speakeasies swing band. Είχαν προηγηθεί το Σάββατο οι: Foreplay, Paranoid reverb, Μormo, Καταχνιά, Αγγελοι Τσιτσάνη, Ravels. (Σημ: Ο κ. Αναγνώστου ζήτησε να αναφερθεί ότι οι διοργανωτές ζητούν συγγνώμη για την ημίωρη καθυστέρηση έναρξης από τους περίπου χίλιους ανθρώπους που είχαν προσέλθει από τις 6 το απόγευμα. Η καθυστέρηση είχε να κάνει με το αναγκαίο sound check).