Επί ποδός και τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης

Τέτοια νύχτα είχε να ζήσει η Θεσσαλονίκη απ’ τον Δεκέμβρη του 1997, όταν στα Πιέρια Ορη συνετρίβη επιβατικό αεροπλάνο των ρωσικών αερογραμμών, το περιβόητο «Γιάκοβλεφ», με 72 νεκρούς, γιατί στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» δεν λειτουργούσε σύστημα τυφλής προσγείωσης ILS.

Καθώς δεν είχαν πού να βάλουν τόσα διαμελισμένα πτώματα, η τότε κυβέρνηση Σημίτη αναγκάστηκε να ανοίξει το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου στα πιο μακάβρια εγκαίνια που έγιναν ποτέ… Χθες τα ξημερώματα, η σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών ξύπνησε θλιβερές μνήμες στην πόλη, καθώς σε τρία νοσοκομεία, το ΑΧΕΠΑ, το «Γεννηματάς» και το 424, σήμανε συναγερμός για υποδοχή νεκρών και τραυματιών. «Φωτιά» πήρε και το προσωπικό του ΕΚΑΒ που συνέδραμε με προσωπικό και ασθενοφόρα την επιχείρηση διάσωσης.

Στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης έφτασαν τις πρώτες κιόλας ώρες 68 τραυματίες, εκ των οποίων 36 στο ΑΧΕΠΑ και 32 στο «Γεννηματάς». Από αυτούς οι περισσότεροι αποχώρησαν μετά την παροχή των πρώτων βοηθειών και τη φροντίδα των τραυμάτων τους, όμως στο ΑΧΕΠΑ παρέμειναν 14 για νοσηλεία, εκ των οποίων οι δύο πιο σοβαρά. Αντιστοίχως στο «Γεννηματάς» παρέμειναν 4 για νοσηλεία αρχικά. Ομως λίγες ώρες αργότερα επέστρεψε μια 18χρονη φοιτήτρια που μετά την αποχώρησή της ένιωσε έντονη αδιαθεσία με ζαλάδες. Μεταξύ των τραυματιών που μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης είναι και δύο παιδιά 11 και 13 ετών.

Στα νοσοκομεία στήθηκε από νωρίς τηλεφωνική γραμμή υποστήριξης συγγενών που αναζητούσαν τους οικείους τους. «Οι περισσότεροι εκ των τραυματιών έφεραν μώλωπες και ελαφρές κακώσεις. Κάποιους τους κρατήσαμε για νοσηλεία αλλά αύριο (σ.σ. σήμερα) οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, θα πάρουν εξιτήριο», δήλωσε ο πρόεδρος των γιατρών του ΑΧΕΠΑ, Αθανάσιος Σιούλης.

Μεταξύ των τραυματιών στο τρένο του τρόμου ήταν και ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Στέφανος Γωγάκος, επιβάτης στο 5ο βαγόνι, επιστρέφοντας από ταξίδι στην Αθήνα. Ο ίδιος τραυματίστηκε ελαφρά στο κεφάλι από θραύσματα κρυστάλλων των παραθύρων.

«Ηταν μια τραγωδία», θα πει κρατώντας στα χέρια σπασμένα γυαλιά που μπήκαν στο σώμα του. «Βιώσαμε την κόλαση. Εχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Επέστρεφα από μια εκδήλωση στην Αθήνα. Φτάνοντας έξω από τη Λάρισα ακούστηκε μια ανακοίνωση ότι υπάρχει πρόβλημα στις γραμμές και θα χρειαστεί μια στάση 15 λεπτών. Λίγο αργότερα, ενώ είχε ξεκινήσει και πάλι το τρένο, ακούσαμε έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Ολα τα τζάμια του βαγονιού έσπασαν και μέσα έμπαινε καπνός από τη φωτιά. Από την πρόσκρουση τινάχτηκα στον αέρα και χτύπησα το κεφάλι μου στο ταβάνι. Πολλοί επιβάτες έπεσαν απ’ τις θέσεις τους. Ο κόσμος ούρλιαζε, τα φώτα έσβησαν και μόνο εφόδιο είχαμε τους φακούς από τα κινητά τηλέφωνα. Μετά ήρθαν οι άνθρωποι του ΟΣΕ, άνοιξαν τις πόρτες κι αρχίσαμε να βγαίνουμε σιγά σιγά έξω…», περιγράφει τον εφιάλτη που έζησαν.

Στο δημαρχιακό μέγαρο Θεσσαλονίκης οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες, ενώ έκκληση για δωρεά αίματος στη μονάδα αιμοληψίας του ΑΧΕΠΑ απηύθυνε ο εντεταλμένος σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας Βασίλης Μωυσίδης. Συγκινητική ήταν και η αυθόρμητη προσέλευση δεκάδων φοιτητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, που έσπευσαν από νωρίς να δώσουν αίμα. Η προσφορά ήταν τόσο μεγάλη που αργότερα έγινε γνωστό ότι για 15 μέρες οι ανάγκες έχουν καλυφθεί!