Είναι οι έφηβοι και οι νέοι ενήλικοι που γεννήθηκαν από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι το τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα και μετράνε τα χρόνια της ζωής τους από κρίση σε κρίση: από την κρίση χρέους και τη δεκαετία της μνημονιακής λιτότητας, στην κρίση της πανδημίας, την κλιματική, ενεργειακή, πληθωριστική κρίση, την κρίση του πολέμου. Με όρους γενιάς τούς αποκαλούν «Gen-z», διαχωρίζοντάς τους από τους millennials, μια γενιά «σούπα» που πιάνει από όσους πλησιάζουν τα πρώτα -άντα μέχρι όσους έχουν πατήσει τα δεύτερα. Oι Gen-Z αποκαλούν συχνά τους γονείς τους boomers, αν και στην πραγματικότητα boomers είναι η γενιά των γιαγιάδων και των παππούδων τους, εκείνων που γεννήθηκαν στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Οπως συμβαίνει με κάθε γενίκευση, έτσι συχνά οι μιντιακές απεικονίσεις της Gen-Z δεν ξεφεύγουν από στερεότυπα ή ακόμα και καρικατούρες, από κολακευτικές ή αντίθετα ισοπεδωτικές προσεγγίσεις. Tο ινστιτούτο Eteron, αποφεύγοντας τους σκοπέλους των εύκολων αφορισμών, επιχειρεί να χαρτογραφήσει τα πολλαπλά πρόσωπα της γενιάς των «πολλαπλών κρίσεων», όπως την αποκαλεί, με μια σειρά ερευνών, εκδηλώσεων και ζωντανών εργαστηρίων. Καρπός της δουλειάς αυτής είναι ο ηλεκτρονικός συλλογικός τόμος – e-book με τίτλο «Gen Z, Πολιτική & Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης στην περίοδο της πανδημίας – Ερευνητικά ευρήματα και σχολιασμός».
Στις 168 σελίδες του ηλεκτρονικού βιβλίου, που είναι δωρεάν διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του eteron.org, καταρρίπτονται με στοιχεία συνήθεις μύθοι και παρανοήσεις, που παρουσιάζουν τη γενιά αυτή ως απολίτικη, αδιάφορη, επιφανειακή ή έρμαιο των social media, των influencers και των apps. Μέσα από συζητήσεις και εργαστήρια με εκατοντάδες νέους και νέες, από 15 ώς 25 χρόνων, αποτυπώνεται το πορτρέτο μιας γενιάς που έχει ριζοσπαστικές και προοδευτικές απόψεις για σειρά κοινωνικοπολιτικών ζητημάτων – από τις έμφυλες σχέσεις, το περιβάλλον και το κλίμα, μέχρι τους αγώνες των εργαζομένων στις ψηφιακές πλατφόρμες, όπως η e-food. Μια γενιά που ενώ σκέφτεται και δρα πολιτικά, δεν το συνειδητοποιεί, γιατί η παραδοσιακή πολιτική της είναι ξένη και συχνά εχθρική. Μια γενιά που, ενώ περνάει πολύ χρόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν είναι παθητικός καταναλωτής περιεχομένου, αλλά αυστηρός και δύσπιστος κριτής, γνωρίζοντας ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσει θύμα παραπληροφόρησης.
