«Χαστούκι» από το ΣτΕ: ακυρώνει την ΚΥΑ τιμολόγησης του νερού

«Βρεγμένη σανίδα» από το ΣτΕ στους εμπνευστές της ΚΥΑ για την τιμολόγηση του νερού! Είναι η τέταρτη φορά από το 2014 που με απόφασή του βάζει φρένο στα «παιχνίδια» όσων καλοβλέπουν τις εταιρείες ύδρευσης ως ευκαιρίες για μπίζνες ιδιωτών…

Με την υπ’ αριθμόν 2519/2022 απόφαση της μείζονος σύνθεσης του Δ’ Τμήματος το ΣτΕ «ακυρώνει ομόφωνα, στο σύνολό της, την υπ’ αριθμ. 135275/19.05.2017 απόφαση της διυπουργικής Εθνικής Επιτροπής Υδάτων (γνωστής ως ΚΥΑ τιμολόγησης νερού)».

Η απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται στη διακήρυξη της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ ότι «το ύδωρ δεν είναι εμπορικό προϊόν» και σημειώνει ότι «από τις διατάξεις της Οδηγίας και τον σκοπό της, συνιστάμενο στη διασφάλιση της ποιότητας του ύδατος και στη διαχείριση αυτού όχι ως εμπορικού προϊόντος, αλλά ως κοινωφελούς αγαθού, προκύπτει ότι η εθνική πολιτική παροχής υπηρεσιών ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένης και της τιμολόγησης αυτών, σχεδιάζεται από τα κράτη μέλη ως πολιτική παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, με βασικό κριτήριο την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων τής εν λόγω Οδηγίας για την προστασία των εσωτερικών, επιφανειακών και υπόγειων υδάτων».

Υπό αυτό το πρίσμα το ΣτΕ «ακυρώνει την ΚΥΑ τιμολόγησης ως αντίθετη στην ανωτέρω Οδηγία και στην εφαρμοστική αυτής εθνική νομοθεσία (ν. 3199/2003 και Π.Δ. 51/2007), διότι:

■ Δεν θεσπίζονται συγκεκριμένοι κανόνες ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πάροχοι των υπηρεσιών ύδατος προσαρμόζουν την τιμολογιακή τους πολιτική στα δεδομένα που προκύπτουν από τα εγκεκριμένα σχέδια διαχείρισης της κάθε λεκάνης απορροής ποταμών (πέραν των ειδικών ρυθμίσεων για το περιβαλλοντικό κόστος και το κόστος πόρου).

■ Δεν προβλέπεται ότι κατά την έγκριση των τιμολογίων των παρόχων από τις αρμόδιες αρχές ελέγχεται η τήρηση των κατευθύνσεων που τίθενται στα σχέδια διαχείρισης, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η τιμολογιακή πολιτική διαμορφώνεται κατά τρόπο σύμφωνο προς την Οδηγία, κατ’ εκτίμηση των κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών αποτελεσμάτων της ανάκτησης κόστους και της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» και δεν προσδιορίζονται συγκεκριμένες παράμετροι, κατ’ εκτίμηση των οποίων πρέπει να καθορίζεται το επίπεδο ανάκτησης του κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις».

Σύμφωνα με το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ, πρόκειται για «άλλη μια μεγάλη νίκη κατά της (έμμεσης) ιδιωτικοποίησης του νερού, μετά την προσφυγή του Σωματείου μας στο ΣτΕ».