Η «Κατερίνα» της οργής

«Θα ξεριζώσουμε τα δέντρα και θα στραφούμε σε άλλες καλλιέργειες». Και μόνο που το σκέφτηκαν οι αγρότες της Κεντρικής Μακεδονίας δείχνει το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι καλλιεργητές του συμπύρηνου ροδάκινου «Κατερίνα», αυτού δηλαδή που πάει για χυμούς και κομπόστα.

Σε Ημαθία, Πέλλα, Αμύνταιο και Λάρισα οι αγρότες είναι εξοργισμένοι καθώς τα εργοστάσια που επεξεργάζονται τους κοντά 300.000 τόνους της ποικιλίας δεν απορροφούν όλη την παραγωγή ή καθυστερούν προβάλλοντας δικαιολογίες για γεμάτα ψυγεία και κυρίως όσα παραλαμβάνουν τα κάνουν δεκτά με τιμές μικρότερες μέχρι και 10 λεπτά ανά κιλό σε σχέση με πέρσι. Πρόκειται φυσικά για αληθινή καταστροφή για εκατοντάδες οικογένειες οι οποίες είναι σε απόγνωση καταγγέλλοντας την κυβέρνηση ότι λειτουργεί σαν απλός θεατής.

Η τελευταία ελπίδα να αλλάξει στάση η Ενωση Κονσερβοποιών Ελλάδος (ΕΚΕ) έσβησε προχθές το βράδυ, καθώς μόνο οι μικρότερες από τις συνολικά 16 επιχειρήσεις -απορροφούν μόλις το 25% της παραγωγής- είπαν ότι θα δώσουν τιμές από 0,33 έως 0,35 λεπτά το κιλό, τιμή ήδη οριακή. Οι μεγάλοι ήταν αμετακίνητοι σε τιμές από 0,28 λεπτά τη στιγμή που πέρσι οι τιμές ήταν από 0,45 έως 0,40 η κατώτερη.

Απολύτως εξωφρενικός είναι και ο λόγος που οι επιχειρήσεις έφτασαν σε αυτή την απόφαση. Οπως εξηγεί στην «Εφ.Συν.» ο Χρήστος Γιαννακάκης, αντιπρόεδρος της Εθνικής Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΘΕΑΣ), «τα κονσερβοποιεία έχασαν γιατί πούλησαν σε πολύ χαμηλές τιμές το περσινό προϊόν σε μια προσπάθεια να κερδίσουν αγορές: ήθελαν ο ένας να πάρει τον πελάτη του άλλου.

Με δεδομένο ότι οι Ισπανοί είχαν βγει εκτός λόγω της καταστροφής που υπέστησαν από τον παγετό, τα δικά μας κονσερβοποιεία έπαιζαν μόνα στην αγορά και… έχασαν βάζοντας αυτογκόλ, οπότε την πληρώνουν οι αγρότες. Είναι δραματική η κατάσταση!».

«Εχουμε καταστραφεί, είμαστε σε απόγνωση και επειδή δεν είναι εποχή για να κλείνουμε τους δρόμους με τρακτέρ, μόνη λύση είναι να ξεριζώσουμε τα δέντρα και να δούμε τι θα κάνουμε με αναδιάρθρωση καλλιεργειών» μας λέει ο Χρήστος Βοργιάδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ημαθίας.

Υπογραμμίζει: «Είμαστε περικυκλωμένοι από παντού. Αν δεν υπάρξει επέμβαση του πρωθυπουργού, θα σβήσουν τρεις νομοί. Πώς να τα βγάλουμε πέρα όταν τα έξοδα ανά στρέμμα είναι 800 με 1.000 ευρώ και δεν χρειάζεται πια να εξηγήσουμε σε κάποιον πού πήγαν οι τιμές λιπασμάτων, καυσίμων, φυτοφαρμάκων. Και δεν μετράμε το εργατικό κόστος. Ερχονταν τον χειμώνα οι βιομήχανοι και μας έδιναν συμβουλές πώς να κλαδέψουμε, να αραιώσουμε κ.λπ. για να έχουμε ροδάκινα 130 γραμμάρια το ένα. Και ποιο το αποτέλεσμα; Τώρα δεν παίρνουν το προϊόν ή το παίρνουν με εξευτελιστικές τιμές. Είναι ανήθικο αυτό που γίνεται. Ηρθε ο Βεσυρόπουλος και έκανε σύσκεψη. Και τι έγινε; Τίποτα. Μας χτύπησαν άκαιρες βροχοπτώσεις και ο Γεωργαντάς (υπουργός Γεωργικής Ανάπτυξης) δεν έβγαλε ούτε μία ανακοίνωση. Υπάρχει η Διεπαγγελματική Οργάνωση Πυρηνόκαρπων, εξαφανισμένη, αλλά τι να περιμένεις όταν έχουν βάλει αντιπρόεδρο… τον πρόεδρο των βιομηχάνων;»

Η πρωτοβουλία και συνάντηση του υφυπουργού Οικονομικών και βουλευτή Ημαθίας, Απόστολου Βεσυρόπουλου, στα γραφεία της ΕΚΕ με την συμμετοχή του αντιπεριφερειάρχη Κωνσταντίνου Καλαϊτζίδη, του προέδρου της ΕΚΕ, Κώστα Αποστόλου, και του κ. Γιαννακάκη δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Ο κ. Αποστόλου μίλησε μεν για τιμές 0,33-0,35€ ανά κιλό, αλλά είπε ότι τα κονσερβοποιεία δεν είναι κονσόρτσιουμ και ο καθένας δίνει ό,τι τιμή θέλει.

Σε ανακοίνωσή του σημειώνει ότι «ο χαρακτηρισμός της ποιότητας που παραλαμβάνουν οι βιομηχανίες είναι αποκλειστικά θέμα των συναλλασσομένων», ότι «τα πράγματα έφτασαν σε αυτή την κατάσταση λόγω της αδυναμίας ΟΛΩΝ των εμπλεκομένων (παραγωγοί-βιομηχανία-πολιτεία) να δημιουργήσουν ένα οργανωμένο πλαίσιο διαχείρισης του συμπύρηνου» και ζητά να μπει τέλος «στο φαύλο καθεστώς των “στεκιών” και των μεσαζόντων το οποίο ούτε η πολιτεία μπόρεσε να ελέγξει».

Από την πλευρά της η ΕΘΕΑΣ ζητά «να σταματήσουν οι βιομηχανίες να χρηματοδοτούν και να προμηθεύονται πρώτη ύλη από τα λεγόμενα “στέκια”, τα οποία είναι κέντρα παρατυπιών, φοροδιαφυγής και υπονόμευσης της νόμιμης διάθεσης του προϊόντος και του προγραμματισμού της παραγωγής» και καλεί «να προχωρήσει διεπαγγελματική συμφωνία που θα κατοχυρώνει και τις δύο αντισυμβαλλόμενες πλευρές, θα αντιμετωπίζει τις διαμορφωμένες συνθήκες αγοράς και κόστους και θα εγκαθιστά συνεργασία που θα εγγυάται την επιβίωση συνολικά του κλάδου και κυρίως της αδύναμης πλευράς του Ελληνα αγρότη».