«Μπάτσοι, λουλούδια, αγγελούδια» έλεγε ένα παλιό σύνθημα και το θυμήθηκα χτες, αλλά δεν έστειλα λουλούδια στην ΕΛ.ΑΣ. με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Αστυνομικής Βίας που από το 1997 έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης για τα θύματα των ενστόλων.
Η δική μας αστυνομία… τιμάται πολλάκις κάθε χρόνο με αναφορές και εκθέσεις ανεξάρτητων αρχών, θεσμών και φορέων της κοινωνίας των πολιτών που καταγράφουν τα κατορθώματά της κάθε φορά που βρίσκεται απέναντι στον εχθρό λαό.
Κατά 75% μόλις σε έναν χρόνο έχουν αυξηθεί οι καταγγελίες για αστυνομική βία, σύμφωνα με την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για το 2020.
Ετσι, οι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους ενστόλους -μεταξύ άλλων- φέρνουν την Ελλάδα στην πρώτη -θλιβερή- δεκάδα ανάμεσα στις 47 συμβαλλόμενες χώρες σε εκκρεμείς προσφυγές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ενώ στη Διεθνή Επιτροπή του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων έφτασε η υπόθεση των βαρύτατων τραυματισμών του Μανώλη Κυπραίου και του Γιάννη Καυκά το 2011 από αστυνομικούς.
Η Διεθνής Αμνηστία έχει αναλάβει μεγάλη εκστρατεία με στόχο τον τερματισμό της βίας των ενστόλων, ενώ η οργάνωση εδώ και χρόνια επιχειρηματολογεί με στοιχεία κι έχει αποδείξει πως δεν πρόκειται για τυχαία περιστατικά, αλλά για ενδημικό φαινόμενο που τρέφεται από την ατιμωρησία και την έλλειψη λογοδοσίας.
